ยาวสัส แต่มรุงต้องอ่าน

ค้นหาตัวเอง ผ่านการบรรเลงของพี่เกรย์

หลายๆคนบ่นว่ากรุเขียนบทความวิงเวียนปวดหัวด้วยกรุมรุงสัส วันนี้กรุเลยขอจัดบทความชุดใหญ่สุดๆยิ่งกว่าดาวล้านดวง และกรุกล้าบอกเลยสัส บทความอันนี้แม่มจะเป็นบทความที่ดีที่สุดของกรุตั้งแต่เขียนมา เพราะมันคือแนวคิดและประสบการณ์ทั้งชีวิตของกรุที่กลั่นกรองผ่านมาเป็นตัวอักษรจำนวน 568 คำ และมันคือคำถามที่กรุได้รับบ่อยที่สุดตั้งแต่ทำเพจ Mr.Grayman V2 มา

หลายคนแม่มชอบมาถามกรุว่า "ค้นหาตัวเองยังไง" จะรู้ได้ยังไงว่าสิ่งที่เราทำนั้นมันคือสิ่งที่ใช่ จะเชื่อได้ยังไงว่านั่นแม่มคึอโอกาสที่ไขว่คว้า และจะรู้ได้ยังไงว่ามันคือเป้าหมายของชีวิต อยากรู้ว่าตัวเองเหมาะกับงานอะไร อยากรู้ว่าอนาคตจะเป็นแบบไหน เราเลือกถูกทางหรือยัง เรากำลังทำลายฝันตัวเองหรือเปล่า เราอยากได้สิ่งที่เกินเอื้อมไปไหม เราจะทำอย่างไรต่อไปดี บลาๆๆๆๆๆ

กรุบอกเลยนะ...

กรุไม่รู้หรอกสัสสสสสสสสสส!!!!

ใครมันจะตอบคำถามนี้ได้วะดวกส์!!!!!!

แต่กรุขอถามมรุงหนึ่งประโยคว่า

มรุงลองย้อนคิดไปสิว่าที่ผ่านมาในชีวิต มีเรื่องไหนที่มรุงคิดถูกทั้งหมด 100% หรือเปล่า

คำตอบคือ "ไม่มีหรอกสัส" ไม่มีเรื่องไหนที่มรุงแม่มจะคิดถุกทั้งหมด แต่ทุกๆเรื่องที่มรุงทำมันจะมีทั้งผิดและถูก ผสมปนเปคละเคล้ากันไปเหมือนกาแฟ 3 in 1 มันผสมจนมรุงไม่รู้หรอกว่าส่วนไหนคือน้ำตาล ครีมเทียม หรือกาแฟอาราบิก้า แต่มรุงรู้แค่เพียงว่า "มันแดรกส์แล้วอร่อย"

ชีวิตของเราแม่มก็เป็นอย่างนั้น มีความจริงหนึ่งเดียวที่มรุงควรรู้ไว้ก็คือ "การกระทำของมรุงแม่มส่งผลในอนาคต" ดังนั้นสิ่งที่มรุงทำในวันนี้ มันจะส่งผลต่อทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นตัวมรุงทั้งหมดแหละสัส เพียงแต่มรุงจะจับอะไรมาเชื่อมต่อกันเป็นสะพานแห่งความสำเร็จได้หรือเปล่า

มรุงเคยได้ยินคำว่า Connect the dots ไหมสัส

มันเป็นสุนทรพจน์ที่ศาสดาจ็อบ (Steve Jobs)

กล่าวไว้ในงานรับปริญญาของมหาลัยแสตนฟอร์ท

ป.ล. ตอนนั้นกรุไปเป็นช่างภาพรับปริญญาอยู่ที่นั่นไง กรุเลยได้ยินมา

ศาสดาจ็อบบอกไว้ว่า มรุงไม่สามารถที่จะเชื่อมต่อจุดไปข้างหน้าได้หรอกสัส แต่มรุงต้องเชื่อมต่อจากการมองย้อนจุดที่ผ่านมาแล้วว่ามันจะไปทิศทางไหนต่างหากไงดวกส์ เช่นเดียวกัน กรุเลยจะบอกว่ามรุงไม่มีวันรู้หรอกว่าทางข้างหน้าของชีวิตมรุงมันเป็นอย่างไร มรุงรู้อย่างเดียวคือประสบการณ์ที่ผ่านมาของพวกมรุงน่ะ มันจะช่วยอะไรมรุงได้ในวันนี้ที่มรุงกำลังมีชีวิตอยู่และไปสู่อนาคต

ทุกๆสิ่งที่มรุงทำ มันก็เหมือนจุดหนึ่งจุดที่จะเชื่อมโยงมรุงไปสู่อนาคต มรุงไม่รู้หรอกว่าวันนี้งานที่มรุงกำลังทำอยู่มันจะพามรุงไปสู่อนาคตได้หรือไม่ มรุงอาจจะบอกว่านี่คืองานที่รัก แต่อนาคตมรุงอาจจะอกหักเพราะความรักง่าวๆของมรุงก็ได้ ดังนั้น สิ่งที่มรุงเลือกทำในวันนี้ กรุขออย่างเดียวคือ มรุงต้องเชื่อมั่นมันอย่างสุดใจว่ามันคือสิ่งที่ดีที่สุดของชีวิตมรุงแล้ว

กรุเห็นหลายๆคนบ่นพร่ำเพร้อว่าอยาก จะมีชีวิตที่ดี แต่ทุกวันนี้ที่มรุงทำคือ เล่นเฟส เสพดราม่า พากันเสือกเรื่องชาวบ้าน ผลาญเงินพ่อเงินแม่ กินกระแช่และสาโทไปวันๆ กรุบอกเลยสัส มีจุดเดียวที่มรุงกำลังเชื่อมต่อ แม่มคือ จุดจบในชีวิตไงล่ะดวกส์

เอาล่ะสัส .. ย้อนกลับไปที่อดีตอีกครั้ง มรุงเคยตั้งคำถามไหมว่า ผ่านมาจนถึงวันนี้สิ่งที่มรุงลงมือทำไปทั้งหลาย มรุงได้เอามันมาเชื่อมต่อเป็นเส้นชีวิตของมรุงแล้วหรือยัง หรือมันแค่เป็นการฆ่าเวลาไปวันๆเพื่อให้มรุงนั้นเดินทางไปสู่ความตายเฉยๆ

ถ้ามรุงคิดว่าสิ่งที่มรุงทำในวันนี้ไม่ทำให้มรุงมีความสุข แล้วมรุงจะทนทำไปทำไมวะสัส ถ้าคำตอบมรุงคือ "เพื่อเงิน" หรือ "ภาระ" ดังนั้นมรุงต้องแบ่งส่วนหนึ่งของชีวิตมาเติมเต็มสิ่งที่ทำให้มรุงมีความสุขจงได้ บางทีมันอาจจะไม่ใช่ความสุขในวันนี้ แต่มันคือความสุขที่แท้จริงของมรุงในอนาคต

กรุไม่เคยแนะนำให้ใครทำตามความฝัน ลาออกจากงานมาตามหาสิ่งที่รัก แต่กรุขอให้มรุงอดทนทำสิ่งที่มรุงรักไปพร้อมๆกับภาระที่มรุงต้องแบก เพราะการทำงานที่ไม่รัก แม้มันจะทุกข์ แต่มันจะไม่ทำให้่มรุงอดตาย เพียงแต่มันจะทรมานแบบสัสๆ เพราะความฝันที่ไม่เป็นจริง มันเจ็บปวดรวดร้าวยิ่งกว่าฝันร้ายอีกนะสัส

ความสนุก ความท้าทาย ความสุข ความเปลี่ยนแปลง

ทุกอย่างนั้นมันเป็นไปได้ด้วยสิ่งเดียว คือ "การมองของมรุง"

มรุงมองตัวเองในวันนี้ว่าเป็นอย่างไร มรุงก็จะเป็นอย่างนั้น

มรุงมองตัวเองว่ามรุงมีความสุข

มรุงก็จะมองหาความสุข

มรุงมองตัวเองว่ามรุงมีความทุกข์

มรุงก็จะยิ่งทุกข์สัสสัสสัส

การเปลี่ยนแปลงแม่มเกิดกับตัวของเราทุกเมื่อเชื่อวัน แต่การยอมรับการเปลี่ยนแปลงนั้นมันจะทำให้มรุงแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม และการที่มรุงจะเป็นคนที่ยอมรับการเปลี่ยนแปลงได้นั้น มรุงต้องเจอกับปัญหา เจอกับอุปสรรค เจอกับชีวิตที่ทำให้มรุงแทบล้มชักน้ำลายฟูมปาก แล้วมรุงจะรู้เลยสัสว่า ไม่มีอะไรยากในชีวิตมรุงอีกแล้ว

ยิ่งมรุงต้องการความสำเร็จมากแค่ไหน

มรุงยิ่งต้องการความเจ็บปวดมาเป็นแรงผลักดันมากเท่านั้น

ดังเช่นพี่บอยโกโบริเคยบอกกรุว่า

หากไม่รู้ถึงความเจ็บปวด ก็คงไม่ซึ่งถึงความสุขใจ

สุดท้ายนะสัส

มรุงไม่ต้องค้นหาตัวเอง มรุงจงค้นหาตัวตนจากสิ่งที่มรุงทำ

มรุงไม่ต้องถามหาความสนุกในสิ่งที่มรุงทำ แต่มรุงจงสนุกกับมันด้วยหัวใจ

รูปหนึ่งรูปเกิดจากเส้นนับร้อยนับพันเส้น

เส้นหนึ่งเส้นเกิดจากจุดนับร้อยนับพันจุด

ดังนั้นประสบการณ์และความสำเร็จในชีวิตมรุงก็เช่นเดียวกัน

มันไม่มีวันเกิดขึ้นด้วยความพยายามเพียงชั่วโมงเดียว

แต่มันต้องเคี่ยวกรำด้วยความสำเร็จเล็กๆนับร้อยนับพัน

จำไว้ท์

สนับสนุนโดย

ปากกาลูกลื่น Lancer Spiral

จุดหรือเส้น ลากได้ดี ไม่มีติดขัด ยกเว้นหมึกหมด