นี่ๆ พวกมรุงเคยได้ยินกูรูทั้งหลายมันชอบสอนสั่งให้ฟังปะวะ ว่าต้องรู้จักประหยัดอดออมใช้เงินให้เท่าที่จำเป็น สมการ รายรับ เงินออม รายจ่าย อะไรพวกนี้แหละดวกส์ คือกรุว่าแนวคิดพวกนี้มันก็ดีนะสัส แต่มันมีคนอยู่สองประเภทที่แม่มเอาสมการนี้มาตีความผิดๆว่ะ วันนี้กรุเลยจะมาเปิดสมองประลองปัญญาให้พวกมรุงอ่านกัน

คนประเภทแรก คือ อยากได้รายรับมากๆ

คนพวกนี้แม่มจะหาวิธีการทุกวิธีทางเพื่อที่จะสร้างรายรับให้มากๆ เพื่อที่แม่มจะได้กำไรเยอะๆ โดยที่มันไม่เคยสนใจเลยว่ารายรับที่ได้มานั้นมันสมคุณค่ากับที่มันได้ให้เขาไปหรือเปล่า คิดราคางานแพงๆ เพราะไม่คุ้มค่าเหนื่อย เพราะพวกมรุงอยากรวยเร็วไงสัส แต่สิ่งที่สำคัญคือมรุงลืมไปไงว่าการที่มรุงรวยเร็วแม่มทำให้คนอื่นจนเร็วเหมือนกันไงสัส ทีนี้มันจะมีหลายคนมาแย้งไงว่า นี่มันคือการตลาดแบบดิฟเฟอเร้นชิเอท (Differentiation) มุ่งเน้นคุณภาพทำให้คิดราคาได้สูงกว่าชาวบ้าน แต่ก่อนที่มรุงจะตั้งราคานั้น มรุงแน่ใจแล้วนะสัสว่างานของมรุงแม่มสร้างคุณค่าให้คนอื่นจริงๆ

ส่วนไอ้พวกมนุษย์เงินเดือนทั้งหลาย ที่แม่มอยากได้เงินเดือนเยอะๆกันนัก แต่ไม่อยากทำงานหนัก มรุงก็ถามตัวเองสิวะสัสว่ามรุงมีความสามารถอะไรที่เค้าจะจ้าง นอกจากบ่นด่าเจ้านายตามเฟสบุ๊ก เม้ากับชาวบ้าน แล้วก็บ่นไปวันๆว่างานหนักๆๆๆไม่คุ้มเงินเดือน เปลี่ยน Mindset ใหม่ยังไม่สายก่อนที่มรุงแม่มจะกลายเป็นทรายที่ไม่มีใครสนใจนะดวกส์

คนประเภทที่สอง คือ อยากลดค่าใช้จ่ายมากๆ

เมื่อวันก่อนกรุไปเจอมาสัส แม่มต่อราคาของจนกรุนึกว่ามรุงเป็นนางพญาต่อ สินค้าทุกชิ้นเค้าตั้งราคามาเพื่อให้มรุงซื้อ แม้แต่ไอ้สินค้าของคนประเภทแรกแม่มก็เหมือนกัน ถ้ามรุงไม่ถูกใจหรือคิดว่าแพงไปมรุงก็อย่าไปซื้อมันดิวะดวกส์ การที่มรุงต่อราคานั่นมันแปลว่ามรุงกำลังดูถูกคุณค่าของผลงานเค้าไงสัส และยิ่งมรุงต่อราคามากเท่าไร คนขายแม่มก็ยิ่งขึ้นราคาให้สูงขึ้นไปเพราะเผื่อมรุงต่ออีกต่างหากไงละโว้ย ที่กรุบอกแบบนี้ เพราะการลดค่าใช้จ่ายของมรุง มันต้องไม่กระทบกับรายได้ของคนอื่นไงสัส ถ้ามรุงไปกดดันคนอื่นเพื่อให้ตัวเองสบาย มรุงก็เหมือนมองเห็นคนอื่นเป็นควาย ส่วนมรุงมีบายเออร์พาวเวอร์เพื่อใช้ในการข่มขู่เท่านั้นแหละดวกส์

ไอ้คนกลุ่มนี้แม่มตลกอยู่อย่างสัส เวลาแม่มต่อราคาอะไรสักอย่างแม่มกดราคาอย่างประหยัดสุดๆ แต่พอถึงเวลาแม่มต้องเสียค่าใช้จ่ายบ้าๆบอๆจำนวนมากมาย โดยที่แม่มไม่อยากเสียตลอดเลยว่ะ กรุไม่รู้ว่านี่แม่มเป็นคนแบบไหน กรุว่าบางทีถ้ามรุงทำให้โลกน่าอยู่ไม่ได้ ก็อย่าเอาสันดานตัวเองมาทำร้ายคนอื่นเหอะว่ะ

แต่สุดท้ายกรุขรรมสัสๆ เพราะคนที่แม่มทำให้สังคมบรรลัยยิ่งกว่านั้น คือแม่มเสือกเป็นคนทั้งสองประเภทพร้อมกันไงสัส ทั้งอยากรวยโดยโก่งราคา แถมประหยัดด้วยการต่อราคากับคนอื่นจนเค้าแทบตาย ที่ตัวเองคิดราคาแม่มบอกสมคุณภาพ แต่พอคนอื่นบอกมาแม่มไปด่าเค้าแพงๆๆๆๆ กรุไม่รู้ว่าจะชมคนแบบนี้ว่าอะไรดี ถ้าพวกมรุงคิดได้ กรุฝากเขียนไปรษณียบัตรมาที่ออมมันนี่ด้วยนะดวกส์