วันนี้บทความสำหรับ ภาษีธุรกิจ101 จะเป็นเรื่องของการขายของออนไลน์อีกแล้วครับ ซึ่งจริงๆแล้วบทความเรื่องนี้ @TAXBugnoms ได้เขียนไว้ในซีรีย์สั้นๆที่มีชื่อว่า ขายของออนไลน์ สบายใจเรื่องภาษี ถ้าใครสนใจก็สามารถย้อนหลังไปอ่านทั้งสามตอนได้ที่นี่ครับ

• ขายของออนไลน์ สบายใจเรื่องภาษี [1] :  ความรู้เกี่ยวกับ E-Commerce
• ขายของออนไลน์ สบายใจเรื่องภาษี [2] : ทำกิจการแบบไหนต้องเสียภาษีบ้าง
• ขายของออนไลน์ สบายใจเรื่องภาษี [3] : มันมีภาษีอะไรที่ต้องเสียบ้าง?

นอกจากนั้นถ้าใครอยากได้ข้อมูลเพิ่มเติมก็สามารถอ่านบทความที่มีชื่อว่า ไขทุกปัญหา!! ภาษีขายของออนไลน์ เพิ่มเติมได้อีกหนึ่งบทความคร้าบบ จะได้เข้าใจกันแบบแจ๋มแจ้งแดงแจ๋กันไปเลย

Mind Map ภาษีสำหรับคนที่มีธุรกิจขายของออนไลน์

เอาล่ะคร้าบ!! หลังจากที่ปูพื้นฐานความรู้และแนะนำบทความเก่าไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว คราวนี้เรามาดู เคล็ดลับวางแผนภาษีสำหรับธุรกิจขายของออนไลน์กันบ้าง ครับว่าถ้าอยากจะทำธุรกิจออนไลน์ เราควรวางแผนอย่างไรบ้าง โดยผมขอแนะนำเป็นแต่ละขั้นตอนดังนี้ครับ

เริ่มต้นจาก เลือกรูปแบบธุรกิจให้เหมาะสม โดยปกติการทำธุรกิจนั้นจะมีอยู่ 2 รูปแบบ คือ บุคคลธรรมดา และ นิติบุคคล ซึ่งผมขอให้ทางเลือกในการตัดสินใจ 5 ข้อดังนี้ครับ

• คุณคิดว่าตัวเองเหมาะกับการทำธุรกิจจริงจัง มีฝันไกล เป้าหมายชัดเจน หรือไม่?
• คุณคิดว่าธุรกิจของคุณต้องจดทะเบียน ภาษีมูลค่าเพิ่ม หรือไม่?
  (ถ้ายังไม่รู้ว่าภาษีมูลค่าเพิ่มคืออะไร กลับไปอ่านบทความข้างบนอีกครั้งหนึ่งครับ)
• คุณคิดว่าจะได้ กำไรจากธุรกิจ มากกว่า 2 ล้านบาทต่อปี หรือไม่?
• คุณคิดว่าตัวเองมีความเข้าใจในเรื่องภาษีเงินได้นิติบุคคล หรือไม่?
• คุณยินดีจ่ายต้นทุนแฝงในการจัดการเพิ่มเติม เช่น ค่าบัญชี ค่าสอบบัญชี ค่าใช้จ่ายด้านเอกสารต่างๆ หรือไม่?

ถ้าคำตอบข้างต้น คือ ใช่ ตั้งแต่ 4 ข้อขึ้นไป คุณควรพิจารณาที่จะเลือกรูปแบบธุรกิจเป็น นิติบุคคล เช่น ห้างหุ้นส่วนสามัญจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัด หรือบริษัท เพื่อเสีย ภาษีเงินได้นิติบุคคล ครับ แต่ถ้าคำตอบส่วนใหญ่ออกมาในเชิง “ไม่” หรือ “ไม่แน่ใจ” คุณควรเลือกทำธุรกิจในรูปแบบ บุคคลธรรมดา และเสีย ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา แทนครับ

สาเหตุที่ผมแนะนำแบบนั้นก็เพราะว่า การเสียภาษีในรูปแบบบุคคลธรรมดานั้น ง่ายกว่าตรงที่ เราไม่ต้องจัดเก็บเอกสาร เพราะสามารถเลือกหักค่าใช้จ่ายแบบเหมาได้ในอัตรา 80% ทันที (สำหรับธุรกิจออนไลน์ที่ซื้อมาขายไปและไม่ได้ผลิตสินค้าเอง) แถมยังไม่ต้องมีต้นทุนแฝงอีกมากมาย เช่น ค่าใช้จ่ายด้านเอกสารและบัญชี สุดท้ายถ้าไม่ไหวจะเลิกเมื่อไรก็เลิกได้ไม่ต้องมีปัญหาในการปิดบริษัท เลิกกิจการให้รำคาญใจเล่นครับ

แต่สิ่งหนึ่งที่อยากจะแนะนำและย้ำให้แน่ใจอีกครั้ง คือ อย่าเลือกรูปแบบธุรกิจเพราะต้องการเพียงประหยัดภาษีอย่างเดียว แต่จงเหลียวมองต้นทุนอื่นๆที่อาจจะเกิดขึ้นบ้าง (อย่างที่ผมได้ถามไปจากคำถามข้างต้นนี่แหละครับ)

เมื่อเลือก รูปแบบธุรกิจไปแล้ว เรียบร้อยแล้ว อย่าลืม! จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม ถ้าเรามั่นใจว่าธุรกิจของเรานั้นมีรายได้มากกว่า 1.8 ล้านบาทต่อปีแน่นอน สิ่งแรกที่ควรทำคือ การจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม ซึ่งทุกคนมีหน้าที่ต้องจดทะเบียนไม่ว่าเราจะเลือกทำธุรกิจในรูปแบบ บุคคลธรรมดา หรือ นิติบุคคล ก็ตามครับ

หรืออีกทางหนึ่งก็คือเก็บข้อมูลรายได้ให้แน่นอน ถ้ารู้ว่าเมื่อไรรายได้เกิน 1.8 ล้านบาทในปีนั้น ให้รีบจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มภายใน 30 วัน นับแต่วันที่มีรายได้เกิน 1.8 ล้านบาทครับ (อ้างอิงตามมาตรา 85 /1 แห่งประมวลรัษฎากร)

เพราะถ้าหากธุรกิจของเรามีหน้าที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม แต่ดันดื้อหรือไม่ยอมจด สิ่งที่จะต้องเจอ คือ เบี้ยปรับจำนวน 2 เท่า ของภาษีที่ต้องจ่าย และยังโดนเงินเพิ่มอีกในอัตรา 1.5% ต่อเดือน

โดยเคล็ดลับตรงนี้คือ ถ้าเรารู้ว่าตัวเองมีรายได้เกิน 1.8 ล้านบาทต่อปีแน่ๆ เราควรรีบจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มทันทีตั้งแต่วันแรกที่เริ่มทำธุรกิจครับ เพราะจะได้สิทธิใช้เครดิตภาษีซื้อจากการซื้อสินค้าและบริการไปด้วยครับ

และลำดับสุดท้ายของการวางแผนภาษี คือ เข้าใจกฎหมาย คลายปัญหา สำหรับขั้นตอนนี้ จะเป็นการแนะนำเรื่องแนวคิดภาษีครับ เพราะคนทำธุรกิจใหม่ๆนั้น มักจะไม่ใส่ใจกฎหมายตั้งแต่แรก แต่กลับไปเลือกให้ความสำคัญความต้องการที่จะเสียภาษีน้อยๆเป็นหลัก (ด้วยเหตุผลอะไรก็ตามแต่)

อาจจะเพราะเราลืมคิดไปว่า การทำให้ถูกต้องตั้งแต่แรกนั้นเป็นการเริ่มต้นธุรกิจที่ง่ายกว่า เพราะจากประสบการณ์ที่ผมเจอมานั้น มีหลายๆคนไม่ยอมเสียภาษี จนสุดท้ายโดยประเมินภาษีมากมายเกือบจะต้องปิดธุรกิจและล้มละลายไป ดังนั้นอยากให้หยุดคิดสักนิด ศึกษาให้เข้าใจ ผมเชื่อว่าคนคิดจะทำธุรกิจทุกคนนั้นเก่งอยู่แล้วครับ คงไม่มีอะไรที่จะยากเกินการศึกษาของตัวเองอย่างแน่นอนครับ

สุดท้ายนี้ ถ้าใครคิดว่าตัวเองมีปัญหาภาษีขายของออนไลน์อยากปรึกษา เชิญแวะมาพูดคุยได้ที่เพจ @TAXBugnoms ครับ และฝากติดตามบทความใหม่ๆทุกสัปดาห์จากเพจ @ภาษีธุรกิจ101 ด้วยนะคร้าบบ

กรีซ อยู่เต็มหน้าหนังสือพิมพ์ และสื่อออนไลน์ต่างๆเต็มไปหมดในช่วง 2-3 สัปดาห์ที่ผ่านมา ปัญหาเศรษฐกิจกรีซที่เรื้อรังมานาน แท้จริงเกิดจากสาเหตุอะไร ทำไมถึงแก้ไขไม่ได้ วันนี้ เราไปทำความรู้จักกรีซให้มากขึ้นใน 1 บทความกันครับ

           วิกฤตเศรษฐกิจยุโรป เป็นวิกฤตที่เกิดขึ้นพร้อมๆกับวิกฤตการเงินในสหรัฐฯ ที่เรารู้จักกันในชื่อว่า วิกฤตแฮมเบอร์เกอร์ ที่วานิชธนกิจใหญ่อันดับ 1 ของโลกอย่าง Lehman Brothers ล้มพังต่อหน้าต่อตานักลงทุนทั้งหลาย และลุกลามจนเป็นวิกฤตของโลก

            แต่ไม่ใช่ว่า หากไม่เกิดวิกฤตที่สหรัฐฯแล้วกรีซจะไม่มีปัญหาด้วย เพราะเศรษฐกิจของกรีซเองในช่วงก่อนปี 2009 นั้น รัฐบาลก่อหนี้สาธารณะในสัดส่วนที่สูง โดยมีอัตราส่วนหนี้สินต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ (Debt to GDP Ratio) อยู่ที่ราวๆ 100% ในปี 2009

การที่รัฐบาลกรีซก่อหนี้จำนวนมากขนาดนี้ เป็นเพราะ

1. กรีซ ไม่ใช่ประเทศอุตสาหกรรม รายได้หลักมาจากการท่องเที่ยว
2. กรีซ แทบไม่มีทรัพยากรธรรมชาติที่ผลิตได้เอง หรือส่งออก จากข้อ 1. และ 2. กรีซจึงมีความเสี่ยงในแง่ของการหารายได้เข้าประเทศเป็นทุนเดิม
3. รายจ่ายของกรีซหลักๆแล้ว เป็นสวัสดิการต่างๆที่ให้แก่ข้าราชการ ซึ่งคิดสัดส่วนเกิน 40% ของจำนวนประชากร รวมถึง สวัสดิการว่างงาน และสวัสดิการคนชรา ในกรีซนั้น ถือว่า ทำให้คนเหล่านั้นอยู่ได้อย่างสบายๆโดยไม่ต้องพึ่งพาตัวเอง ค่าใช้จ่ายเหล่านี้ คือต้นทุนที่รัฐต้องแบกไว้เป็นจำนวนมากๆ ทุกๆปี
4. การที่กรีซพยายามเข้าร่วมกลุ่มยูโรโซนในปี 2002 นั้น เป็นการทำลายโอกาสปรับตัวทางเศรษฐกิจและเปลี่ยนพฤติกรรมของรัฐบาลอย่างสิ้นเชิง

ผมขอขยายความในข้อ 4 แบบนี้นะครับ ก่อนการเกิดขึ้นของสหภาพยุโรป กรีซต้องใช้เงินสกุลตัวเองที่ชื่อ ดรักม่า (Drachma) ซึ่งไม่เป็นที่นิยมในตลาดโลกอยู่แล้ว พอกรีซได้เข้าร่วมประชาคมยุโรป ก็ย้ายไปใช้ค่าเงินสกุลยูโร (Euro) ซึ่งมีเสถียรภาพสูงกว่า มีอำนาจการต่อรองในเวทีโลกสูงกว่า และที่สำคัญคือ กรีซ สามารถกู้โดยใช้สกุลยูโร ซึ่งมีต้นทุนที่ถูกกว่าเดิมเยอะมาก แผนของกรีซคือ พยายามแต่งหน้าทาปากให้สวย เพื่อที่จะได้เป็นหนึ่งในสมาชิกยูโรโซนในปี 2002 เมื่อเข้าร่วมได้ปั๊บ ก็ก่อหนี้มหาศาลเพื่อเอาไปจัดมหกรรมกีฬาโอลิมปิกที่กรุงเอเธนส์ที่กรีซเป็นเจ้าภาพ เพื่อหวังจะดึงรายได้เข้าประเทศให้จงได้ แต่ผลก็คือ ขาดทุนมหาศาล หนี้บานขึ้นไปอีกระดับ

กรีซ พยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองไหม ทำไมไม่เห็นปัญหาที่ก่อตัว?

จะบอกว่า นักเศรษฐศาสตร์ทั้งหลายก็เตือนอยู่เรื่อยๆครับ แต่… ประชาธิปไตย กลับทำร้ายกรีซให้แย่กว่าเดิม เพราะโรงสร้างประชากรส่วนใหญ่ที่เป็นข้าราชการ และคนสูงอายุ การจะออกนโยบายตัดค่าใช้จ่ายเหล่านี้เพื่อลดภาระหนี้ มันไม่มีรัฐบาลไหนกล้าทำ เพราะเท่ากับกำลังจะทำลายฐานเสียงตัวเอง

หลังเหตุการณ์วิกฤตแฮมเบอร์เกอร์ครั้งนั้น ทำให้สุขภาพการเงินอันอ่อนแอของกรีซ กลับยิ่งทรุดลงไปอีก ในเดือน มีนาคม 2010 รัฐสภากรีซก็ถึงทางที่ต้องทำอะไรซักอย่าง ว่าแล้วก็ผ่านร่างรัฐบัญญัติคุ้มครองเศรษฐกิจ โดยการดำเนินมาตรการลดค่าจ้างภาคเอกชน และเพิ่มภาษี แน่นอนครับ เหตุการณ์นี้ ประชาชนก็ลุกฮือ เพราะไม่พอใจว่า อะไรกัน ทำไมฉันโดนแต่ข้าราชการไม่โดน

ในปีเดียวกัน เดือนพฤษภาคม ข่าวว่า คลังของกรีซแทบไม่เหลือเงินที่จะใช้จ่ายได้แล้ว รัฐบาลกรีซจึงยอมเซ็นข้อตกลงกู้ยืมระหว่างกรีซ กับกลุ่มทรอยกา (TROIKA) ซึ่งได้แก่ สหภาพยุโรป (EU), กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) และธนาคารกลางแห่งยุโรป (ECB) ซึ่งข้อตกลงดังกล่าว กรีซเลยได้เงินกู้ 45,000 ล้านยูโร ทันทีปี 2010 เลย และข้อตกลงครั้งนั้น ก็ระบุว่า TROIKA จะทยอยให้เงินช่วยเหลือ รวมเป็นมูลค่าทั้งหมด 110,000 ล้านยูโร

ผ่านไป 1 ปี เข้าสู่ เดือน ก.ค. 2011 ปรากฏว่า ฐานะการเงิน และการคลังของกรีซไม่ดีขึ้นเลย (แหม่.. ก็ TROIKA เล่นคิดดอกเบี้ยตั้ง 5%) กรีซได้เงินจากการตัดค่าใช้จ่ายไปเท่าไหร่ จ่ายคืนได้แค่ดอกเบี้ยเล็กน้อยเท่านั้น กรีซจึงจำเป็นต้องมีมาตรการรัดเข็มขัดและพยายามแปรรูปรัฐวิสาหกิจลดจำนวนข้าราชการ รวมถึงเพิ่มภาษีขึ้นไปอีก แน่นอนครับ ประชาชนลุกฮือกันอีกรอบ แต่กรีซก็ผ่านช่วงเลวร้ายนั้นมาได้อีก

เข้าสู่ปี 2012 ในเดือน ก.พ. สถานการณ์ในกรีซยังไม่ดีขึ้น แต่ด้วยความที่กรีซเป็นหนึ่งในสมาชิกยูโรโซน จะให้กลุ่มยูโรทิ้งกรีซง่ายๆมันก็ใช่เรื่อง ดังนั้นสหภาพยุโรปเลยตัดสินใจอนุมัติวงเงินกู้ครั้งที่สองให้ 130,000 ล้านยูโร โดยเงินกู้เกือบครึ่งนั้นเป็นการให้กู้สถาบันการเงินกรีซ ซึ่งแต่เดิม มีเจ้าหนี้เป็นสถาบันการเงินอื่นๆทั้งในยุโรปและนอกยุโรป สาเหตุก็เป็นเพราะ อยากดึงให้ธนาคารในกรีซมาร่วมกันรัดเข็มขัดเพิ่ม (ให้รับผิดชอบด้วย ว่างั้น) อีกเหตุผลคือ สร้างความเชื่อมั่นให้เหล่าเจ้าหนี้เดิมว่า ยูโร พร้อมรับผิดชอบ ด้วยการโยกหนี้เหล่านั้นมาเป็นของยูโรกรุ๊ปเอง แต่เงินกู้รอบสองนี้ กรีซต้องแลกมาด้วยมาตรการรัดเข็มขัด ตัดค่าใช้จ่ายอีกมากมายทีเดียวครับ

เดือน ก.ค. 2013 กลุ่มเจ้าหนี้ลงมติเห็นตรงกันว่า เศรษฐกิจกรีซฟื้นช้าเกินไป และรายจ่ายยังเยอะเกินไป ต้องรัดเข็มขัดเพิ่มขึ้นไปอีก!! ผลคือ กรีซต้องรับเงื่อนไขเจ้าหนี้ และปลดพนักงานข้าราชการทั่วประเทศ จนทำให้อัตราการว่างงานพุ่งขึ้นไปที่ 30% การทำทั้งหมดนี้ โหดร้ายกับประชาชนกรีซมากกว่าเดิม แต่แลกกับเงินกู้จากกลุ่ม TROIKA เพียงแค่ 6,800 ล้านยูโร ซึ่งคิดเป็นไม่ถึง 3% ของเงินช่วยเหลือที่กรีซได้รับตั้งแต่ปี 2010 สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่า เจ้าหนี้ไม่อยากให้เงินกรีซเพิ่มขึ้นไปมากกว่านี้แล้ว และเริ่มไม่มั่นใจว่ากรีซจะจ่ายคืนได้ จึงให้เงินกู้น้อยลง และเสนอเงื่อนไขที่โหดมากขึ้น

ปี 2014 กรีซต้องจัดทำงบประมาณและกำหนดยุทธศาสตร์ทางการคลังระยะกลางระหว่างปี 2014-2017 และกฎการเก็บภาษีอสังหาริมทรัพย์ใหม่ที่เข้มงวดขึ้น และปลายปี 2014 นี่เอง ท&#xE35

วันนี้ก็มีคนถามพี่ปึ้กเรื่องวิธีการลงทุนอีกแล้วครับ บางทีก็ถามจนพี่แอบคิดในใจว่า เด็ก ๆ พวกนี้มันไม่คิดจะหาความรู้ด้วยตัวเองเลยหรือไง ใช่สินะ โลกทุกวันนี้มันต้องการความรวดเร็ว ทันใจ ฉับไวไปเสียหมด อะไรสั้น ๆ ง่าย ๆ ก็อยากจะได้ แต่สุดท้ายกลายเป็นพลาดระยะยาวทุกที เฮ้อออ

พูดถึงเรื่องนี้ทีไรพี่ปึ้กต้องนึกถึง 10 ข้อผิดพลาดในการลงทุนที่พี่ปึ้กเคยจดไว้ในไดอารี่การลงทุนของตัวเองในสมัยหนุ่ม ๆ วันนี้เลยคิดว่าเอามาแชร์ให้ฟังกันดีกว่า เผื่อพวกน้อง ๆ ที่อยู่ในวัยหนุ่มสาวจะเข้าใจและคิดได้ แก่แล้วจะได้สบายเหมือนพี่ปึ้กไงจ๊ะ

1. ไม่หาความรู้ : บางคนรู้ว่าการลงทุนเป็นเรื่องดี แต่ไม่ชอบหาความรู้ เอาแต่ลงทุนตามกระแสหรือตามเพื่อน หารู้ไม่ว่าการไม่มีความรู้แล้วไปลงทุนมันอันตรายสุด ๆ  เหมือนเธอกำลังยืมจมูกคนอื่นหายใจ บางทีตอนซื้อเขาชวนซื้อ แต่ตอนขายเขารีบขาย ไม่ทันได้บอกเรา เราก็ติดดอยอยู่คนเดียว ทางที่ดีพี่ว่าลองค้นคว้า วิเคราะห์ข้อมูลดูเองบ้าง ให้ตัวเองเข้าใจเรื่องการลงทุนอย่างแท้จริง ก็อย่างว่าแหละนะ เงินก็เงินเรา จะเอาไปลงทุนอะไรก็ต้องรู้จักด้วย ถ้าลงทุนในสิ่งที่ไม่รู้จัก เกิดผิดพลาดขาดทุนขึ้นมาจะโทษใครไม่ได้นะจ๊ะ

2. ไม่ประเมินความเสี่ยง :  ทุกการลงทุนมีความเสี่ยง จะลงทุนอะไร น้องต้องรู้จักตัวเองก่อนว่ารับความเสี่ยงได้แค่ไหน จะมาทำตัวเหมือนในเพลงเล่นของสูงไม่ได้นะ #รู้ว่าเสี่ยงแต่คงต้องขอลอง เพราะแต่ละคนนั้นรับความเสี่ยงได้แตกต่างกัน ถ้ารับไม่ได้ แต่ดันไปลงทุนในความเสี่ยงสูง ระวังจะต้องเสี่ยงไม่มีเงินใช้ด้วยนะครับ ถ้าใครอยากรู้ว่าตัวเรารับความเสี่ยงได้แค่ไหน ไปลองทำแบบประเมินบนเว็บไซต์ได้ที่  http://market.sec.or.th/public/event/InvestorSurvey.aspx หลังจากทำเสร็จแล้วเค้ามีตัวอย่างการจัดพอร์ตการลงทุนตามระดับความเสี่ยงให้ดูด้วยนะเออ   

3. ไม่จัดพอร์ต : เพราะเงินลงทุนแต่ละก้อนเสี่ยงได้ไม่เท่ากัน อย่าเอาไปเสี่ยงเหมือนกันทุกก้อน การจัดพอร์ตจะทำให้เธอเหมือนมีตระกร้าใส่เงินลงทุนหลายใบ ใบไหนขาดทุนไป เธอก็ยังมีใบอื่นสำรองไว้  การจัดพอร์ตเป็นถือเป็นสกิลพื้นฐานของนักลงทุนเลยนะเธอ อย่าให้ใครรู้ว่าเธอทำไม่เป็นจะอายเค้าแย่เลยนะครับ

4. ไม่ติดตามการลงทุน : เอาเงินไปลงทุน แล้วก็ไม่สนใจติดตาม ว่าได้กำไรหรือขาดทุน ปัจจัยแวดล้อม สภาวะเศรษฐกิจชาติ เศรษฐกิจโลกที่จะกระทบต่อมูลค่าเงินลงทุนเราเปลี่ยนแปลงอย่างไรก็ไม่เคยรู้ มาเห็นอีกทีก็ขาดทุนจนเจ็บหนัก ขอร้องเลยล่ะว่า ช่วยติดตามไว้บ้างนะ จะได้ปรับแผนการลงทุนได้ทันเวลา

5. ไม่มีวินัย : การลงทุนมีโอกาสที่จะได้กำไรและขาดทุน ถ้าเราไม่เคร่งครัดกับวินัยว่าเมื่อไหร่ควรซื้อ เมื่อไหร่ควรขาย น้อง ๆ คงประสบความสำเร็จในการลงทุนได้ยาก เมื่อลงทุนไปแล้วพี่ปึ้กขอแนะนำให้น้อง ๆ นึกตัวเลขกำไรที่อยากได้ไว้ในใจ พอได้เท่าที่เราต้องการก็ขาย หรือถ้าขาดทุน จะขาดทุนได้แค่ไหน และตัดใจ cut loss ให้ได้เพื่อบาลานซ์การลงทุนของเราอย่าให้เสี่ยงเกิ๊นนน

6. ไม่มีเงินแล้วไปกู้มาลงทุน :  บางคนเห็นคนอื่นลงทุนแล้วมีกำไร อยากได้กำไรบ้างแต่ไม่มีเงิน เลยไปกู้เงินมาลงทุน เสียดอกเบี้ยก็ยอมเพราะมั่นใจว่าเงินที่ได้คืนหักดอกเบี้ยเงินกู้แล้วยังไงก็ต้องเหลือเป็นกำไร แต่หารู้ไม่ว่าการลงทุนมีความเสี่ยงที่มูลค่าเงินลงทุนจะหดหายไป ดังนั้นไม่ได้มีแต่ได้กำไรอย่างเดียวนะจ๊ะ ขาดทุนไปจะเจ็บหนัก ทีนี้ก็เสียทั้งเงินที่กู้มา เสียทั้งดอกเบี้ยเงินกู้ ถ้าถึงวันนั้นจริง ๆ แล้วจะรู้ว่าความเศร้ามันเป็นยังไง

7. ลงทุนเกินกำลังของตัวเอง : การลงทุนบางประเภท เช่น  Futures ต่าง ๆ ที่เค้าโฆษณาว่าใช้เงินลงทุนน้อย ทำกำไรเร็ว หลายคนพอลงทุนได้กำไรบ่อย ๆ เข้าก็ขาดสติ ได้เยอะก็ยิ่งลงเยอะ คิดแต่ทางได้ไม่เผื่อใจทางขาดทุน ไม่ประเมินว่าตัวเองรับความเสี่ยงได้แค่ไหน พอขาดทุนก็เจ็บตัวหนัก ต้องระวังไว้เลยว่าการลงทุนพวกนี้ทำ #กำไรหนักมาก แต่ก็ #ขาดทุนหนักมาก ได้เหมือนกัน

8. ไม่ดูค่าธรรมเนียม : การลงทุนมีค่าธรรมเนียมที่เราต้องจ่าย เช่น ค่าธรรมเนียมการซื้อขายหลักทรัพย์ ค่าธรรมเนียมการจัดการกองทุน โดยเค้าจะคิดเป็น % จากเงินลงทุนของเรามากน้อยต่างกันไปตามประเภทการลงทุน ค่าธรรมเนียมยิ่งแพงจะทำให้กำไรที่เราควรได้ลดน้อยลง ดังนั้น จะลงทุนอะไรก็ขอให้มองหาตัวเลขค่าธรรมเนียมดูก่อน อย่าให้เพื่อนล้อว่าลงทุนทำไมกำไรก็ไม่ได้ เพราะค่าธรรมเนียมกินหมด

9. เชื่อคนอื่นมากกว่าตัวเอง  : พี่ปึ้กเห็นมาเยอะ บางทีลูกค้าก็ปล่อยให้มาร์เก็ตติ้งซื้อขายแทนเพราะไว้ใจว่ารู้ข้อมูลดี น่าจะทำกำไรให้ได้ ปรากฏว่า โดนสั่งซื้อขายหุ้นบางตัวบ่อย ๆ เพราะอยากได้ค่าธรรมเนียมมาก ๆ หรือใช้บัญชีเราซื้อขายหุ้นให้ตัวเอง หรือลูกค้าคนอื่นซะอย่างงั้น พอเกิดความเสียหายก็ต้องมาร้องเรียน ฟ้องร้องกัน ช้ำใจไปทั้งคู่ ทางที่ดี คิดเอง วิเคราะห์เองบ้าง และตัดสินใจซื้อขายเองทุกครั้งเถอะจ้ะ

10. ไม่ลงทุน : พูดมาจนเหนื่อย แต่เชื่อไหมว่ามีคนมากมายบนโลกนี้เข้าใจว่าการฝากเงินในบัญชีออมทรัพย์คือหนทางสู่ความร่ำรวย ไม่กล้าลงทุน กลัวขาดทุน กลัวความเสี่ยง กลัว … กลัว… กลัว … พี่ปึ้กบอกเลยว่าถ้าเธอจะเลือกเส้นทางนี้ ชีวิตลำบากแน่นอนจ้าเพราะดอกเบี้ยเงินฝากที่ได้มันน้อยกว่าเงินเฟ้อ เงินที่เก็บไว้ก็ไม่พอใช้ในอนาคต #บัญชีเงินฝากออมทรัพย์เค้ามีไว้เก็บเงินใช้จ่ายประจำวันแค่นั้นนะ รู้ยัง ที่จริงแล้วการลงทุนต่างหากที่จะทำให้เงินเก็บของเราเติบโตออกลูกออกหลานได้ทันหรือมากกว่าเงินเฟ้อ ยิ่งบวกบร๊ะลานุภาพของดอกเบี้ยทบต้น อะไรนะ!?! ไม่รู้จักดอกเบี้ยทบต้น!?! มันก็คือการได้ผลตอบแทนบนผลตอบแทนไง เริ่มลงทุนเร็ว มีวินัยลงทุนอย่างสม่ำเสมอ เก็บไปนาน ๆ ทบต้นไปมา เงินเราก็ยิ่งโตได้มาก เรียกว่า แก่ไปไม่จน ใครที่คิดจะลงทุนแต่ยังทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะเริ่มยังไง ก็ขอให้ไปเริ่มอ่&#x