มีเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ หลายคนมาถามผมเรื่องค่าธรรมเนียมในการใช้บัญชีออมหุ้น มุมมองส่วนใหญ่จะมองว่าถ้าเกิดเราลงทุนขั้นต่ำที่ 1,000 บาท จะต้องเสียค่าคอมมิชชั่นในรูปแบบต่างๆ ซึ่งบางที่ก็เก็บขั้นต่ำ 30 บาท บางที่คิดตาม Rate 0.25% (ไม่รวม VAT) ซึ่งถ้าคิดเป็นจำนวนเงินออกมาแล้ว 1,000 บาท จ่ายไป 30 บาท มันก็เท่ากับว่าต้องจ่ายถึง 3% ซึ่งเป็นต้นทุนที่ค่อนข้างสูงมากในความคิดของนักลงทุนหลายๆ คน

หากมองว่าค่าธรรมเนียมในการออมหุ้นที่เหมาะสมแล้วควรอยู่ที่เท่าไหร่ ผมว่าหลายคนคงจะคำนวณว่าถ้าคิดที่ 0.25% ตรงไหนที่จะคุ้มที่ 30 บาท คิดๆ ไปแล้วน่าจะออมประมาณ 12,000 บาท ถึงจะคุ้มค่าคอมมิชชั่นขั้นต่ำ (12,000 x 0.25% = 30 บาท) แต่เงินที่จะเอามาออมตรงนี้ได้มันค่อนข้างสูงสำหรับหลายๆคน ยิ่งน้องๆ ที่จบใหม่เงินเดือนได้อยู่ประมาณ 15,000 –  20,000 บาทยิ่งเป็นไปได้ยากเลย ต้องอย่าลืมว่าเวลาเราไปใช้บริการอะไรก็ตามของแต่ละที่ เขาจะมีต้นทุนและต้องการผลกำไรในการประกอบกิจการเช่นกัน ทั้งหมดนี้เราต้องกลับมาบริหารจัดการด้วยตัวเองครับ ผมเลยมามองๆดูว่าเราจะแก้ปัญหาค่าธรรมเนียมแพงกันได้ยังไงบ้าง

1. ตั้งเป้าออมเงินเพื่อการลงทุนมากขึ้น

วิธีคิดนี้เป็นวิธีคิดที่ผมสร้างแรงบันดาลใจให้ตัวเองเสมอๆ ก็คือการตั้งเป้าให้ตัวเองว่า ในแต่ละปีเราจะออมหุ้นมากขึ้นเรื่อยๆ อันที่จริงถ้าเราเก็บเงินได้มาก อย่างในปีแรกๆ ออมไว้เดือนละ 3,000 – 5,000 ได้ มันก็สามารถสร้างความคุ้มค่าในค่าธรรมเนียมที่มากขึ้นอยู่แล้ว เราก็สร้างเป้าหมายไปเรื่อยๆ ครับว่า ในปีต่อๆ ไปเราจะเพิ่มการออมเป็น 8,000, 10,000 , 12,000 บาท การตั้งเป้าหมายเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ก็จะทำให้เราสำเร็จในการลดค่าธรรมเนียมที่แสนแพงลงได้ พูดง่ายๆก็คือยอมในปีแรกๆ เพื่อสร้างวินัยให้ตัวเองก่อนและพอปีต่อๆ มาเดี๋ยวเราจะลดต้นทุนตรงนี้ลงไปเอง

2. เปลี่ยนเป็นการออมหุ้นด้วยตัวเอง

หลายๆ โบรกเกอร์ไม่ได้คิดค่าธรรมเนียมขั้นต่ำ แต่จะคิดค่าธรรมเนียมตามจริงเท่าที่เราลงทุนเลย  เราก็อาจจะเปลี่ยนไปใช้การซื้อเองตามเงินที่เรากำหนดเองครับ ตรงนี้ก็จะทำให้เราประหยัดค่าธรรมเนียมไปได้เยอะมาก แต่ข้อเสียของวิธีนี้คือเราจะต้องมีวินัยในการออมด้วยตัวเองให้ได้ และความยากอีกอย่างก็เคยในกรณีที่เราต้องซื้อเศษหุ้นนั้นอาจจะมีอุปสรรค์มากกว่าการซื้อผ่านบัญชีออมหุ้นนะครับ

3. ออมหุ้นด้วยตัวเองด้วยการซื้อขายน้อยครั้งลง

แต่ละโบรกเกอร์อาจจะมีการเก็บค่าธรรมเนียมที่ต่างกัน บางที่เก็บตามจริง ขั้นต่ำ 30 บาท 50 บาทก็ได้ แต่ถ้ากรณีมีการเก็บขั้นต่ำ เราอาจจะใช้วิธีการสะสมเงินก่อนแล้วค่อยๆ ซื้อทีเดียวครับ เช่น เราเก็บเงินเดือนละ 1,000 บาท เราก็เก็บ 1 ปี (12,000 บาท) เพื่อซื้อ 1 ครั้ง ก็จะทำให้เราประหยัดค่าธรรมเนียมจากการซื้อทุกเดือน เหลือการซื้อปีละ 30 บาทได้ หลักการซื้อหุ้นรายปีแต่ซื้อหุ้นอย่างต่อเนื่องก็ถือเป็นการ DCA รายปีนะครับ คล้ายๆ กับหลายๆ คนที่ซื้อ LTF รายปีเพื่อสะสมความมั่งคั่งเช่นกัน แต่ข้อเสียของมันก็คือ การเก็บเงินสดเอาไว้กับตัวอาจจะทำให้เราเอาเงินไปใช้จ่ายแทนที่จะเอาไปลงทุนนะสิ อีกทั้งการเติบโตในหุ้นมันเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง บางทีออมหุ้นรายปีอาจจะเสียโอกาสในการรับผลประโยชน์จากการราคาหุ้นที่ปรับขึ้นระหว่างปีก็ได้

4. คิดว่าช่างมันเหอะๆ 30 บาทเอง

วิธีคิดนี้เกิดจากตัวผมเองนะครับ ฮาๆๆ 🙂 เมื่อก่อนผมเป็นคนคิดเยอะมากว่าทำไมเราจะต้องเสียถึง 30 บาท มันช่างไม่คุ้มเอาซะเลย ผมว่าจริงๆ เรามักจะหาอะไรที่คุ้มค่าตลอดเวลาครับ แต่หลายๆครั้งเรากลับลืมไปว่า พอคิดเยอะๆ นี่มันก็เกิน 30 บาทแล้ว แค่ออกจากบ้านไปทำธุระ เช่น ซื้อกับข้าว ซื้อของ ช้อปปิ้ง ฯลฯ บางครั้งเราซื้อของแค่  1,000 บาท แต่จ่ายค่าน้ำมัน ค่าที่จอดรถ ค่าทางด่วน ค่าโน้นนี่ไปก็หลายร้อยบาทแล้วนะครับ กลายเป็นออกไปซื้อของ 1,000 บาท จ่ายค่าอื่นๆ ไปอีก 300 บาท และการออมหุ้นมันก็จ่ายแค่เดือนละ 1 ครั้งเท่านั้น คิดเร็วๆ ก็คือเราจะจ่ายแค่ 360 บาท ซึ่งมันถูกกว่าการออกจากบ้านไปกินข้าวกับเพื่อนสักมื้อนึงเอง

ถ้าคุณเป็นเทรดเดอร์ก็อาจจะต้องคิดเรื่องค่าธรรมเนียมเยอะกว่าเพราะมีการซื้อขายในปริมาณมากครั้ง แต่สำหรับผมเองแล้วผมคิดว่าค่าธรรมเนียมการออมหุ้นมันเป็นเรื่องที่ไม่ได้เยอะอะไรมาก เพราะเป้าหมายเราคือการสะสมความมั่งคั่งระยะยาว ถ้าคุณออมไปเรื่อยๆ จากเล็กไปมาก ค่อยๆ เพิ่มจำนวนเงินต้นในการออม อีก 20 ปีข้างหน้าคุณอาจจะมีทรัพย์สินมูลค่า 10 ล้านบาท ในขณะที่ค่าธรรมเนียมจ่ายไปก็แค่เพียงแค่ ไม่กี่หมื่นบาทก็ได้นะครับ

ผลการจัดลำดับของอภิมหาเศรษฐีในไทยโดยนิตยสารฟรอบส์ (Forbes) ที่เพิ่งออกมาไม่นานมานี้เอง ช่างจุดไฟในตามนุษย์เงินเดือนอย่างเราให้ร้อนระอุจริงๆเลยครับ หุหุ หลายๆคนก็คงมีความฝันที่จะก้าวไปถึงจุดนั้นบ้าง จริงไหมครับ?

มหาเศรษฐีเหล่านั้นถ้าเราไปตรวจสอบทรัพย์สินแล้วก็มีการวัดจากมูลค่าหุ้นที่เขาถือ แต่มากไปว่านั้น จริงๆแล้ว “ความรวย” ของเศรษฐีหลายคนเกิดจากการ “สร้างธุรกิจขึ้นมา” และการระดมทุนในตลาดหลักทรัพย์ทำให้พวกเขา “เพิ่มความมั่งคั่ง” จากการขยายกิจการหลังการระดมทุน

นี่คือ “ความลับ” ที่เหล่าเศรษฐีไม่เคยบอกคุณ แต่ต้าร์ กวินจะมีเล่าให้ฟังถึง “3 สเต็ปส์ของการก้าวสู่ความรวย (ฉบับที่คนเป็นเศรษฐีไม่เคยบอกคุณ)” ให้ฟังกันครับ

ขั้นที่ 1 ก่อนจะเป็นเศรษฐีต้องมีธุรกิจขนาดใหญ่

คนกลุ่มนี้จะเริ่มต้นคิดค้นธุรกิจใหม่ๆ ออกมายังตลาด จะเริ่มจากเล็กๆ หรือใหญ่ๆ ก็แล้วแต่ทุนและความสามารถ ซึ่งทุนเองก็มีหลายแบบ เช่น “เงิน เวลา ความรู้ หรือคอนเน็คชั่นที่มาจากมิตรสหาย”

ยกตัวอย่างง่ายๆ

นายเอ เริ่มต้นธุรกิจจากร้านเล็กๆ จากนั้นเมื่อธุรกิจเริ่มดี ก็ค่อยๆ ปั้นขึ้น จนธุรกิจค่อยๆ ใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ จากนั้น เขาอาจจะเริ่มต้นที่ความคิดและชวนเพื่อนมาใส่เงินทุนที่ 1 ล้านบาท เมื่อมีเงินทุนก็เหมือนมีเชื้อไฟที่ช่วยให้ธุรกิจไปไกลได้มากขึ้น และเมื่อประกอบธุรกิจใหญ่โตเขาอาจจะมีทรัพย์สินในบริษัทเติบโต 100 เท่า เป็น 100 ล้าน แน่นอนว่าถ้าเขาจะต้องระดมทุนขนาดใหญ่ก็ต้องไประดมทุนในตลาดหลักทรัพย์

เริ่มจาก 1 ล้าน สร้างมาเป็น 100 ล้าน สมมติเขาเปลี่ยนเป็น 100 ล้านหุ้น ก็แบ่งขายให้นักลงทุนในตลาดไปสัก 20% เขาก็ถือ 80 ล้านหุ้น ถ้าเข้าตลาดไปด้วยความคาดหวังสัก  x10 (ตัวเลขสมมติ) เขาก็จะมีมูลค่าหลักทรัพย์เพิ่มขึ้นทันทีเป็น 800 ล้าน นี่แหละคือหนทางการ “สร้างธุรกิจให้รวย”!!

ขั้นที่ 2 อยากให้ธุรกิจเติบโตแบบก้าวกระโดด ต้อง”สร้างธุรกิจมาระดมทุน”

ขั้นที่ 2 นี้คือนักลงทุนที่สนใจหุ้นที่เขาปล่อยออกมา 20% นั่นล่ะครับ นี่ไงทำไมเราถึงเป็นนักลงทุนรายย่อยและตั้งคำถามว่า ทำไมเจ้าของบริษัทถึงมีหุ้นเป็นล้านๆหุ้นได้ เอาเงินที่ไหนมาซื้อ ก็เพราะเขา “สร้างธุรกิจมาระดมทุน” ส่วนเรา “เอาเงินไประดมทุนเพื่อร่วมเป็นเจ้าของธุรกิจ” มันต่างกันนะครับ

เราซื้อหุ้นกันที่ความคาดหวังและสิ่งที่เราทำได้คือการทยอยสะสมหุ้นดีๆไว้เพื่อให้ชีวิตเราเกิดความมั่งคั่งขึ้น เมื่อธุรกิจนั้นเติบโต ถ้าเราในฐานะของนักลงทุนที่อยู่ในลำดับ 2 ของระบบ รวยขึ้น 1 เด้งเป็นเงิน 10 ล้านบาท ลำดับที่ 1 ก็ได้กันเป็นกี่ 100 กี่ 1,000 ล้านละเนี่ย

อย่างไรก็ตามผมยังสนับสนุนให้เพื่อนๆม าอยู่ในลำดับนี้ก่อนถ้ายังไม่มีไอเดียในการทำธุรกิจนะครับ อย่างน้อยก็เป็นการเพิ่มความมั่งคั่งสำหรับมนุษย์เงินเดือนได้ ออมหุ้นจะสร้างใน step นี้

ขั้นที่ 3 เลือกที่จะนำเงินไป “ลงทุน” มากกว่า “ฝากเงิน” ไว้เฉยๆ

คือคนที่ได้รับเงินมาแล้วฝากเงินไว้เฉยๆ หรือให้กู้เงิน/ซื้อตราสารหนี้ (หมายถึงพวกเราๆ นะครับ ไม่ใช่ธนาคาร) ถ้าเราอยู่ในลำดับนี้ก็คือเรามีเงินให้ยืมนะครับ ยืมแล้วเขาจะคืนหรือไม่อีกเรื่องนึง ก็คือชีวิตเราจะมีเพียงเงินสดและรายได้จากดอกเบี้ย ซึ่งการให้ยืมจะไม่ได้ผลตอบแทนเท่าการลงทุน มีความปลอดภัยในเงินทอง แต่ไม่ปลอดภัยในระยะยาวเมื่อมูลค่ามันลดลงจากอัตราเงินเฟ้อ หากเราจะอยู่รอดได้จากการเป็นคนในกลุ่มลำดับ 3 ก็ต้องมีเงินเยอะๆ นะครับ ซึ่งผมไม่แน่ใจว่าการเก็บเงินเฉยๆจะเพียงพอหรือเปล่า เพราะหลายๆ ครั้งเราอาจจะต้องกลายเป็นคนที่มีสภาพทางการเงินแย่กว่าขั้นที่ 3 นั่นคือ “เป็นหนี้” นั่นเอง

สำหรับผมแล้วในฐานะของนักออมหุ้น เลยพยายามนำเสนอเพื่อนๆ ว่า เดิมทีเรายังไม่มีความรู้อะไรมาก เราจะเป็นเพียงกลุ่มในลำดับ 3 ซึ่งพอเราผ่านจุดนี้ไปได้ก็จะกลายเป็นลำดับ 2 ของทุนนิยม ซึ่งผมว่าย่างน้อยก็ทำให้คนหลายคนสบายขึ้นละครับ แต่ถ้าเราจะไปถึงลำดับ 1 เราจะต้องคิดต่อยอดเข้าไปอีก ตรงนี้ก็อยู่ที่เราละว่าเราพอใจในชีวิตความร่ำรวยในระดับไหน

นี่คือ 3 สเต็ปส์ของการก้าวสู่ความรวยที่เราสามารถเรียนรู้และหาแนวทางการลงทุนทางธุรกิจของเราได้ครับ สำหรับผมแล้ว ในฐานะนักออมหุ้น อยากเสนอให้ทุกคนที่เพิ่งกำลังออมหรือลงทุนเริ่มต้นง่ายๆ จากสเต็ปส์ที่ 3 ก่อนนะครับ เมื่อเราผ่านสเต็ปส์ที่ 3 ได้แล้ว ต่อไปจะก้าวไปสู่สเต็ปส์ที่ 2 หรือ 1 ก็ไม่ยากแล้วล่ะครับ ซึ่งทั้ง 3 สเต็ปส์ก็ขึ้นอยู่กับว่าเราพอใจที่จะอยู่ที่ระดับไหน 🙂

อย่างที่เราได้คุยกันในตอนที่แล้วระหว่างวิธีการออมหุ้นแบบซื้อเองกับการใช้บัญชีออมหุ้นตัดรายเดือนอัตโนมัติว่ามันแตกต่างกันอย่างไร ในตอนนี้เราจะมาคุยกันถึงการวางแผนการเงินเพื่อสร้างเงินออมในการลงทุนและดูว่าบัญชีออมหุ้นมีจุดเด่นอย่างไร

การวางแผนทางการเงิน

ตามสูตรที่ผมมักจะทำก็คือการสร้างเงินออมขึ้นมาเพื่อใช้ในการลงทุน โดยมีสมการง่ายๆ สามารถใช้ได้เป็นอมตะและสามารถเพิ่มได้ด้วยอัตราก้าวหน้าเพื่อให้เงินออมเกิดมากขึ้น คือ

รายรับ – เงินออม = รายจ่าย

วิธีคิดเงินออมก็ใช้อัตราก้าวหน้าตามเงินเดือนที่เรามีนะครับ ถ้าเงินเดือนน้อยก็ 10% เงินเดือนมากหน่อยก็ขยับเป็น 20%-50% ได้ เช่น ซึ่งจำนวนเงินของการออมนี้ อยู่ที่แต่ละคนเลยครับ

ยกตัวอย่างเช่น

นาย ก. มีรายได้ต่อเดือน 15,000  ตั้งใจออมเดือนละ 10% = 1,500/เดือน

นางสาว ข. มีรายได้ต่อเดือน 20,000 ตั้งใจออมเดือนละ 20% = 4,000/เดือน

คำถามต่อมานางสาว ข. อยากนำเงินออม 4,000 ไปซื้อหุ้น

จะซื้อในวิธีไหนง่ายกว่ากัน

1. กรณีของบัญชีออมหุ้น

สมมติเราต้องการลงทุนหุ้น 1 ตัว ก็สามารถแจ้งทางบริษัทหลักทรัพย์ได้ทันทีว่าจะซื้อหุ้นตัวไหน ด้วยเงินเท่าไหร่ ตัวอย่างเช่น เราออมไว้ 4,000 บาท ต้องการซื้อหุ้น Aommoney ซึ่งในแต่ละเดือนราคาจะไม่เท่ากัน

เดือนแรกราคา 37 บาท

เดือนที่ 2 ราคา 43 บาท

เดือนที่ 3 ราคา 45 บาท

เราจะนำเงิน 4,000 บาทไปซื้อได้ในแต่ละเดือนโดยได้จำนวนหุ้นดังนี้

เดือนแรก 108 หุ้น

เดือนที่ 2 ได้ 93 หุ้น

เดือนที่ 3 ได้ 89 หุ้น

การซื้อแบบนี้ทางบริษัทหลักทรัพย์จะซื้อเศษหุ้นให้ด้วย หลายคนอาจจะแปลกใจว่าซื้อเศษหุ้นจะดีในการขายในอนาคตหรอ? แต่ไม่ต้องกังวลครับเพราะเวลาผ่านไปมันจะรวมกันเป็นจำนวนเต็มที่ 100 หุ้นได้เอง แต่ถ้าเป้าหมายในการออมของเราคือระยะยาวก็สะสมไปเรื่อยๆ ครับ

2. กรณีบัญชีซื้อขายปกติ

อย่างที่เราทราบกันว่าเวลาซื้อหุ้นด้วยบัญชีปกติจะต้องซื้อเป็นจำนวนหุ้น 100 หุ้นและเพิ่มทีละ 100 เป็น 200 300 400 เป็นต้นไป เพราะฉะนั้นแล้วหากเราต้องการซื้อหุ้น Aommoney ในแต่ละเดือนในราคาที่ไม่เท่ากันนะสิ สมมติเราต้องการซื้อขั้นต่ำที่ 100 หุ้นจะต้องใช้เงินในแต่ละเดือนดังนี้

เดือนแรกราคา 37 บาท ใช้เงิน 3,700 บาท (เหลือ 300 บาท)

เดือนที่ 2 ราคา 43 บาท ใช้เงิน 4,300 บาท (เกินมา 300 บาท)

เดือนที่ 3 ราคา 45 บาท ใช้เงิน 4,500 บาท (เกินมา 500 บาท)

การใช้บัญชีซื้อขายปกติเพื่อการออมหุ้นอาจจะจัดการยากกว่านิดหน่อยในการซื้อหุ้นจากการสร้างเงินออมรายเดือนเพราะราคาหุ้นแต่ละเวลาไม่เท่ากัน การเก็บเงินก็อาจจะต้องสำรองเงินมากขึ้นเพื่อใช้ซื้อหุ้นเมื่อราคาปรับตัวสูงขึ้น ส่วนช่วงหุ้นลงก็สามารถเหลือเงินเพิ่มได้เพื่อทบในเดือนต่อๆ ไป

จุดเด่นของบัญชีออมหุ้น คือ ทำให้เราวางแผนทางการเงินได้ง่ายขึ้นนะครับ แต่กรณีบัญชีซื้อขายปกติก็มีจุดดีของมันเหมือนกัน ผมว่าอยู่ที่สูตรการบริหารเงินและการลงทุนของแต่ละคน เลือกใช้ในสิ่งที่เหมาะกับตัวเองนะครับ

ตอนต่อไป เราจะมารู้รายละเอียดของ “ค่าธรรมเนียมในการออมหุ้น” ว่าเป็นอย่างไรกันบ้าง อย่าลืมติดตามนะครับ  🙂