คนแบบนี้แหละ ที่ชีวิตพังเพราะการเงิน

เฮ้ยๆๆๆๆ พวกมรุงรู้ไหมว่าทำไมคนบางคนรวย แต่ทำไมคนบางคนจน เพราะคนเหล่านั้นมันขาดสิ่งที่เรียกว่า "Mindset" หรือแนวคิดที่ดีในการใช้ชีวิต โดยเฉพาะแนวคิดสำคัญที่สุดคือแนวคิดด้านการเงิน ซึ่งพวกมรุงอาจจะบอกว่าชีวิตที่ดีนั้นไม่ต้องมีเงินก็มีความสุขได้ แต่กรุบอกเลยว่าชีวิตที่ดีที่มีความสุขด้านการเงินด้วยมันย่อมดีกว่าแน่นอนครับสัส

ดังนั้น บทความนี้กรุจึงเขียนขึ้นมาด้วยความหวังดีอยากให้พวกมรุงลองเปรียบเทียบนิสัยตัวเองเพื่อแก้ไขและจะได้มีทัศนคติใหม่ๆ ในเรื่องการเงินบางเรื่องที่ผิดพลาดไป และท้ังหมดนี้แม่มคือ 5 ข้อเสียของคนที่ไม่รู้จักใช้ชีวิตให้ถูกต้องในการบริหารการเงิน

ข้อแรก มรุงไม่รู้จักประหยัด

กรุรู้เลยหลายๆคนแม่มต้องเล่นมุก โอ้ยคุณประหยัดผมรู้จักครับ #ไม่ตลกครับสัส พวกมรุงต้องแยก Mindset เรื่องการ "ประหยัด" กับ "ความงก" ออกจากกันให้ได้เสียก่อน กรุมีตัวอย่างน่ารักๆมาให้พวกมรุงลองคิดกัน

สมมติว่า ณ วันต้นเดือน มรุงกำลังเดินชอปปิ้งในห้างสรรพสินค้าสุดหรูแห่งหนึ่ง #ถ้านึกไม่ออกก็ให้นึกถึงตลาดนัดแถวบ้านละกันนะ ระหว่างนั้นสายตามรุงเหลือบไปเห็นเสื้อตัวนึงที่มรุงอยากได้สัสๆ แต่แม่มดันมีราคาแพงมาก ถ้ามรุงซื้อแล้วมรุงจะมีชีวิตอยู่อย่างลำบากไปจนถึงสิ้นเดือน แต่มรุงรู้นะว่าซื้อมาแล้วใช้ได้นานแน่ๆ เพราะมันเป็นยี่ห้อดีมีชื่อเสียง มรุงจะทำยังไงระหว่าง

1. ซื้อเลย ของดี ไม่ต้องคิด
2. ต่อราคาแม่ค้า หาบัตรลด ผ่อนบัตรเครดิต
3. ซื้อยี่ห้ออื่น หรือ หาของก็อปมาใช้แทน
4. ไม่ซื้อ เก็บเงินไว้ซื้อวันหลัง

คำตอบคือ ไม่ว่ามรุงจะตอบข้อไหน มันก็แปลว่า มรุงไม่รู้จักประหยัดตั้งแต่มรุงคิดจะใช้จ่ายเกินตัวแล้วไงสัส ส่วนคนที่เรียกว่า "งก" มันก็เป็นคำแง่ลบของคนที่มรุงเห็นว่าเค้าจัดการบริหารเงินได้ดีกว่ามรุงเท่านั้นเองแหละสัส แต่ถ้าคนงกน้ำใจ หรือเอาเงินมาเป็นที่ตั้ง อันนั้นมรุงจงหลบให้ห่างจากชีวิตมันนะสัส

ข้อสอง ยาวไปไม่อ่าน

ถ้ามรุงอ่านถึงตรงนี้ กรุว่ามรุงใช้ได้แล้วสัส แต่ถ้ามรุงอ่านได้จนจบ อันนั้นถือว่ามรุงอ่านได้เยอะละ แต่ถ้ามรุงด่ากรุเรื่องภาษา มรุงไม่ใช่คนที่ยาวไปไม่อ่านนะ แต่เป็นคนอ่านอะไรไม่ยาว ชอบมองเปลือก กรุสงสัยว่า ความรู้ทางการเงินต้องใช้ภาษาที่สุภาพกลัวเด็กมาอ่าน ขอโทษนะครับสัส ตอนมรุงเด็กๆ นี่มรุงพูดครับกับเพื่อนหรือเปล่าวะดวกส์

สัส เข้าเรื่อง สรุปคือ หัดอ่านอะไรยาวๆบ้าง เพราะการอ่านหนังสือยาวๆ ไม่ใช่ให้มรุงแค่ความรู้เท่านั้นหรอก แต่มันคือการสร้างสมาธิ และถ้ามรุงเป็นคนที่มีสมาธิดี มรุงคิดดูว่าชีวิตมรุงจะดีขึ้นแค่ไหนเมื่อมรุงสามารถนำมาใช้วางแผนการเงินด้วย

ข้อสาม บริหารเวลาไม่เป็น

วันๆเอาแต่เล่นโซเชี่ยว เจือกบอกไม่มีเวลา แต่กรุเห็นมรุงแม่มเช็คอินลัลล้า หาคำคม แชร์นมสาว ร้องว้าวเวลาเจอของฟรี แต่สุดท้ายแล้วมรุงก็ไม่ได้อะไร อย่าลืมนะสัส สมองคนเราแม่มรับความรู้ได้จำกัด ถ้ามรุงเอาหัวไปรับขยะ วันนึงหัวมรุงก็จะเน่าไงละดวกส์

เอางี้สัส หลักการบริหารเวลาที่ดี มรุงควรทำสิ่งที่สำคัญในแต่ละวันให้ได้ขั้นต่ำ 4 อย่างตามที่มรุงวางแผนไว้ โดยมรุงต้องวางแผนในคืนก่อนนอนที่มรุงจะตื่น แล้วลุกขึ้นมาตั้งใจทำอย่างที่มรุงต้องการ สิ่งนั้นเรียกว่า To-do-List แล้วชีวิตมรุงจะไม่มีปัญหา ไม่ใช่วันๆนั่งเพ้อฝันแล้วไม่ทำอะไร

อีกอย่างนะสัส ถ้ามรุงบอกว่าตัวเองเป็นนักลงทุนเชิงคุณค่า แต่เสือกนั่งบ้าเช็คจอหุ้นทั้งวัน กรุว่ามรุงควรหันไปเช็คประสาทก่อนดีกว่านะสัส หรือถ้ามรุงสนใจการลงทุนเพื่ออิสรภาพทางการเงินที่วาดฝัน แต่วันๆไม่เคยทำงานที่ได้รับมอบหมาย กรุว่ามรุงควรไปตายดีกว่านะดวกส์ คนแบบนี้รกโลกจุงเบย

ข้อสี่ ไม่เคยตั้งเป้าหมาย

มรุงตอบคำถามกรุหน่อยดิว่า อีก 5 ปีข้างหน้ามรุงต้องการจะเป็นอะไร อยู่ที่ไหน มีชีวิตยังไง มีเงินเท่าไร ทำอาชีพแบบไหน เป้าหมายระยะยาวคืออะไร ถ้าตอบไม่ได้ มรุงนั่นแหละไม่เคยตั้งเป้าหมายในชีวิต อ้อ การตั้งเป้าหมายต้องใช้หลัก SMART ด้วยนะสัส ถ้าไม่รู้ก็ไปหาเองในกูเกิ้ล เพราะกรุไม่บอกโว้ย

ข้อห้า มัวแต่สนใจสังคมรอบตัว

คนแบบนี้แม่มน่ากระโดดดรอปคิกใส่ที่สุดสัส เห็นคนอื่นมีก็อยากมี เห็นคนอื่นเป็นก็อยากเป็น เห็นคนมีความฝันก็ฝันตามเค้า สรุปคือมรุงแม่มสนใจคนอื่นแต่ลืมดูกำพืดตัวเอง เค้าใช้ของหรูก็ใช้ตาม เค้าซื้อคอนโดก็อยากได้ เห็นใครมีอะไรก็แห่แหนไปตาม แต่เวลาเห็นเค้าตายทำไมไม่ตายตามไปเลยวะ #กรุขรรม

จำไว้นะสัส

สิ่งที่มรุงควรทบทวนคือตัวของมรุงเอง ไม่ใช่มัวแต่ฟังเสียงของชาวบ้าน เพราะเสียงที่ดีที่สุดคือเสียงในจิตใจ ถ้ามรุงทำสิ่งที่ถูกต้องแล้วไม่มีผลกระทบใครก็ทำไปเลยสัส กรุเป็นกำลังใจให้ อย่างในเรื่องการบริหารเงินก็เช่นเดียวกัน มรุงจงหาหนทางของตัวเองให้เจอ เพราะกูรูที่ดีที่สุดที่พวกมรุงจะรู้จักนั้น มันคือตัวของมรุงเอง

สุดท้ายก่อนจากกัน มรุงเกลียดกรุไม่เป็นไร มรุงรำคาญกรุกรุก็ไม่ว่า แต่ถ้ามรุงอ่านจนจบ กรุขอให้มรุงไม่เป็นอย่างที่กรุพูดไว้ก็พอ เพราะความสุขของกรุไม่ใช่ให้มรุงยอมรับเรื่องภาษาที่แสนจะห่วย แต่กรุอยากให้มรุงพ้นจากความลำบากด้านการเงินต่างหากสัส