เงินไม่พอ ระบบไม่พร้อม เวลาไม่มีที่จะพัฒนาตัวเองผลสำรวจ Deloitte Global 2025 พบคนรุ่นใหม่ไทยเผชิญความเครียดเรื้อรัง เมื่อต้นทุนชีวิตมันไม่อนุญาตให้ก้าวต่อได้ง่ายๆ

ทำงานเหนื่อยแทบตาย แต่รู้สึกเหมือนไม่ได้เก่งขึ้นเลย…
หลายคนที่อยู่ในช่วงวัย 20–30 คงเคยพูดประโยคนี้ในใจซ้ำๆ และไม่ใช่แค่คุณที่รู้สึกแบบนั้น

ผลสำรวจจาก Deloitte Global 2025 Gen Z and Millennial Survey ระบุว่า มากกว่า 1 ใน 3 ของคนรุ่นใหม่ในไทย มองว่า “งาน” คือปัจจัยหลักที่ทำให้พวกเขาเครียดที่สุดในชีวิต

โดยสาเหตุหลักมาจาก ชั่วโมงการทำงานที่ยาวนาน การไม่มีเวลาเพียงพอในการทำงานให้เสร็จสมบูรณ์ และการไม่รู้สึกถึงความหมายหรือเป้าหมายในสิ่งที่ทำ

⏰ เมื่อการศึกษาต่อกลายเป็น “ความฝันราคาแพง”

คนรุ่นใหม่ในประเทศไทยให้ความสำคัญกับการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา (ป.โท) สูงกว่าค่าเฉลี่ยโลกซึ่งอยู่ที่ประมาณร้อยละ 31 โดยมีเพียงร้อยละ 16 เท่านั้นที่ระบุว่าไม่ได้วางแผนศึกษาต่อ

พูดอีกแบบคือ คนรุ่นใหม่ไทยอยากเติบโต อยากเพิ่มมูลค่าให้ตัวเองในตลาดงาน แต่ก็ต้องยอมรับว่า

“การศึกษาต่อคือการลงทุนที่หลายคนไม่สามารถจ่ายได้”

ซึ่งข้อมูลยังเผยอีกว่า 16% ของคนรุ่นใหม่ในไทยที่บอกว่า “ไม่คิดจะเรียนต่อ”
ส่วนคนที่อยากเรียนแต่ไม่ได้ไปต่อ มักติดอยู่กับ 3 เรื่องหลัก

1. สถานการณ์ครอบครัวหรือส่วนตัว มีคนที่ต้องดูแล มีเวลาไม่พอ
2. ข้อจำกัดด้านการเงิน รายได้ไม่พอ ค่าเทอมสูง ใช้หนี้ กยศ. ยังไม่หมด
3. ต้องการรูปแบบการเรียนที่ยืดหยุ่นและเหมาะกับชีวิตจริง เช่น เรียนออนไลน์ เรียนเป็นช่วง หรือเรียนควบคู่กับงาน

การตัดสินใจไม่เรียนต่อของใครหลายคน จึงไม่ใช่เพราะ “ไม่อยากเก่ง” แต่เพราะ ต้นทุนชีวิตมันไม่อนุญาตให้ก้าวต่อได้ง่ายๆ

 🎓 การศึกษาคือการลงทุน ผลตอบแทนคุ้มไหม?

นอกจาก 3 เรื่องที่กล่าวไปข้างต้น คนรุ่นใหม่ไทยก็กำลังกังวลเรื่องระบบการศึกษามากกว่าเรื่องอื่นใด และไม่ใช่เพราะไม่อยากเรียน แต่เพราะ “สิ่งที่ได้” อาจไม่คุ้มกับ “สิ่งที่จ่ายไป”

จากผลสำรวจของ Deloitte พบว่า เกือบครึ่งหนึ่งของคนรุ่นใหม่ในไทย รู้สึกกังวลต่อระบบการศึกษาใน 4 ประเด็นหลัก

1. คุณภาพการศึกษาและค่าใช้จ่ายในการเรียนสูง
2. โอกาสในการได้รับประสบการณ์จริงที่จำกัด
3. ความสอดคล้องของหลักสูตรกับความต้องการของตลาดแรงงาน
4. ทางเลือกการเรียนรู้ที่ยังขาดความยืดหยุ่น

พูดง่ายๆ คือ เราจ่ายแพง แต่สิ่งที่ได้กลับมา ไม่ได้ช่วยให้เราแข่งขันในตลาดงานได้จริง หรือพัฒนา “ศักยภาพที่ตลาดต้องการ” ได้ทัน โดยเฉพาะในโลกที่ทักษะใหม่เปลี่ยนทุก 3–5 ปี แต่หลักสูตรกลับเปลี่ยนช้ากว่านั้นมาก

นี่คือเสียงสะท้อนว่า “การลงทุนกับตัวเอง” ไม่ได้ง่ายอย่างที่พูดกัน
โดยเฉพาะเมื่อระบบรอบตัวไม่เอื้อให้เราหยุดพักเพื่อพัฒนา

😕 ถ้าเงินไม่พอ เวลาไม่มี แล้วเราจะพัฒนาอย่างไร?

คำตอบอาจไม่ได้อยู่ที่มหาวิทยาลัย แต่อยู่ที่ “ที่ทำงาน”

Deloitte ชี้ว่า ถ้าองค์กรอยากช่วยให้คนรุ่นใหม่เติบโตได้จริง มี 3 วิธีที่สำคัญ

1. สร้างโปรแกรมการเรียนรู้ภายในองค์กร โดยจัดเวลาการเรียนรู้ให้ไม่กระทบกับภาระงาน ซึ่ง Gen Z สนับสนุนแนวทางนี้มากถึง 34%

2. เปิดพื้นที่ให้พนักงานแชร์ความรู้กันเอง ไม่ใช่แค่เรียนจากระบบ แต่เรียนจาก “คน”

3. เปิดโอกาสให้พนักงานหมุนเวียนงานหรือฝึกงานในสายอื่นๆ เพื่อค้นหาทักษะที่ใช่ โดยไม่ต้องออกไปหาที่อื่น

พูดให้เข้าใจง่ายๆ คือ ถ้าองค์กรช่วยให้คนเรียนรู้ได้ในเวลางาน ก็เท่ากับเพิ่ม “มูลค่า” ให้กับเงินเดือน และ “ความหวัง” ให้กับชีวิต