แต่พรี่หนอม @TAXBugnoms  ขอบอกเลยครับว่า สำหรับเรื่องภาษีนั้น มีความเข้าใจผิดอยู่ 2 เรื่อง คือ

1. เจ้าของธุรกิจส่วนใหญ่มักจะหาคำตอบว่า เราจ่ายภาษีไปทำไม ซึ่งขอย้ำอีกครั้งว่า ความหมายของภาษีก็คือ สิ่งที่รัฐเรียกเก็บจากประชาชนโดยที่ไม่มีผลตอบแทน ดังนั้นไม่ต้องหาคำตอบครับ เพราะสิ่งที่เราจ่ายไปนั้นไม่มีผลตอบแทนแน่ๆ ฮิ้ววว 
2. ภาษีเป็นเรื่องยาก ดังนั้นเราควรจ้างคนอื่นมาทำก็ได้ ซึ่งเป็นความเข้าใจที่ถูกต้อง (อ้าว) แต่ประเด็นหนึ่งที่สำคัญกว่านั้น คือ เจ้าของธุรกิจต้องรู้เรื่องภาษีในส่วนที่จำเป็นต่อธุรกิจ เพราะมันถือเป้นส่วนหนึ่งของความรับผิดชอบของเราครับ

ดังนั้นผมอยากจะให้ปรับทัศนคติใหม่ก่อนว่า
ความรู้เรื่องภาษีเหมือนกับการขับรถยนต์
คือ เป็นแล้วเป็นเลย ถ้ารู้ภาษีแล้วก็รู้เลยเช่นเดียวกันครับ 

บทความในตอนใหม่นี้เป็นการรวบรวม “ภาษี” ทั้งหลายที่เราต้องเจอเมื่อมีการเปิดกิจการใหม่ หรือ ทำธุรกิจนั่นเองครับ แต่ก่อนอื่นเรามารู้จักสิ่งที่เรียกว่า รูปแบบธุรกิจกันก่อนครับ ว่าธุรกิจของเรานั้นเป็นอะไร ระหว่าง บุคคลธรรมดา หรือ นิติบุคคล

เริ่มที่ “บุคคลธรรมดา” กันก่อนครับ สำหรับบุคคลธรรมดานั้นจะประกอบด้วย 3 ประเภท ได้แก่ เจ้าของคนเดียว ห้างหุ้นส่วนสามัญ และ คณะบุคคล ซึ่งมีความแตกต่างกันดังนี้จ้า

เจ้าของคนเดียว

คำว่า เจ้าของคนเดียว คือ การธุรกิจด้วยตัวเราคนเดียว เมื่อได้กำไรหรือขาดทุนก็จะมีผลต่อตัวเราเป็นคนเดียว ซึ่งข้อดีก็คือความเรียบง่ายไม่ซับซ้อน ยกตัวอย่างเช่น คนค้าขายทั่วไปที่เราพบเห็นกันนี่แหละครับ

ห้างหุ้นส่วนสามัญ

ห้างหุ้นส่วนสามัญ จะมีตั้งแต่ 2 คนขึ้นไป มาร่วมลงทุนและดำเนินกิจการร่วมกันโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อแบ่งปันผลกำไรจากการทำธุรกิจและรับผิดชอบหนี้สินร่วมกัน ซึ่ง ห้างหุ้นส่วนสามัญแบบที่ไม่ได้จดทะเบียน จะถือว่าเป็นบุคคลธรรมดา

คณะบุคคล

เดิมที คณะบุคคล จะมีลักษณะเหมือนกับห้างหุ้นส่วนสามัญแต่ต่างกันตรงที่ไม่มีวัตถุประสงค์ในการแบ่งปันผลกำไรที่ได้ร่วมกัน และได้มีการกำหนดนิยามใหม่เมื่อปลายปี 2557 ที่ผ่านมาว่า คณะบุคคล คือ บุคคลตั้งแต่สองคนขึ้นไปตกลงกระทําการที่มีเงินได้พึงประเมินร่วมกันอันมิใช่ห้างหุ้นส่วนสามัญ

อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบัน รูปแบบของห้างหุ้นส่วนสามัญและคณะบุคคลนั้นไม่เหมาะแก่การใช้งานอีกต่อไปครับ เนื่องจากเหตุผลของการเสียภาษีที่ซ้ำซ้อน ซึ่งผมเคยเขียนไว้ในบทความที่บล็อกภาษีข้างถนน เรื่อง [สรุป] การปรับปรุงภาษีห้างหุ้นส่วนสามัญคณะบุคคลในบทความเดียว และ 5 ขั้นตอนควรรู้ก่อนยื่นภาษีห้างหุ้นส่วนสามัญและคณะบุคคล

ตามมาด้วยรูปแบบต่อมา นั้นคือ “นิติบุคคล” ที่ประกอบด้วย 3 กลุ่ม คือ ห้างหุ้นส่วนสามัญจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัด และ บริษัทจำกัด ครับ

ห้างหุ้นส่วนสามัญจดทะเบียนและห้างหุ้นส่วนจำกัด

สำหรับห้างหุ้นส่วนสามัญจดทะเบียน จะมีลักษณะเหมือนกับห้างหุ้นส่วนสามัญ แต่มีการจดทะเบียนขึ้นมาเป็นนิติบุคคลครับ ส่วน ห้างหุ้นส่วนจำกัดจะมีข้อแตกต่างตรงที่ จะมีหุ้นส่วนบางคนเรียกว่า หุ้นส่วนจำกัด ถูกจำกัดหน้าที่ความรับผิดชอบในด้านหนี้สินของกิจการไว้

บริษัทจำกัด

สำหรับ บริษัทจำกัด เป็นรูปแบบของการดำเนินงานที่มีการจัดตั้งโดยคนตั้งแต่ 3 คนขึ้น และไปใช้การวิธีการเข้าร่วมลงทุนโดยการกำหนดทุนออกเป็นหุ้นที่มีมูลค่าเท่าๆกัน และเราจะเรียกคนเหล่านั้นว่า “ผู้ถือหุ้น” โดยมีความรับผิดชอบเท่ากับมูลค่าของหุ้นที่ซื้อไว้เท่านั้นครับ

สำหรับคำถามที่ว่าธุรกิจรูปแบบไหนดีที่สุดนั้น บอกตรงๆแบบไม่อายเลยครับว่า “ไม่รู้” เพราะมีปัจจัยมากมายหลายหลากในการตัดสินใจ ดังนั้นอย่าเชื่อใครที่เค้าบอกมานะครับ แต่ให้ปรึกษาและเลือกให้ดีก่อนที่จะตัดสินใจครับผม

ต่อมาเมื่อเลือกรูปแบบกิจการได้แล้ว ก็จะมาถึงเรื่องของพระเอกอย่าง “ภาษี” กันบ้าง ซึ่งหลักๆ แล้วเราสามารถแบ่งประเภทของภาษีออกเป็น 2 ประเภท คือ ภาษีทางตรง และ ภาษีทางอ้อม

ภาษีทางตรง

ภาษีทางตรง คือ ภาษีที่มีการเรียกเก็บเงินจากเราโดยตรงและไม่สามารถผลักภาระให้กับคนอื่นได้ เช่น ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา และ ภาษีเงินได้นิติบุคคล 

โดยภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา จะมีการจัดเก็บในอัตราก้าวหน้า เป็นเป็นรอบปีตามปฎิทิน ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม จนถึงวันที่ 31 ธันวาคมของทุกๆ ปี ซึ่งผู้ที่มีรายได้จากรูปแบบธุรกิจบุคคลธรรมดา มีหน้าที่ต้องไปชำระภาษีให้พร้อมเพียงกันครับ

ส่วนภาษีเงินได้นิติบุคคล จะมีการจัดเก็บในอัตราคงที่ และมีการลดหย่อนอัตราภาษีให้กับธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่มีทุนชำระไม่เกิน 5 ล้านบาทและมีรายได้ไม่เกิน 30 ล้าน ซึ่งเรื่องนี้จะถือโอกาสเล่าในคราวต่อไปนะครับ

หลายๆ คนอ่านถึงตรงนี้ อาจจะเกิดคำถามว่าเราควรเลือกรูปแบบธุรกิจเพื่อประหยัดภาษีแบบไหนอย่างไร ผมขอแนะนำให้อ่านบทความที่มีชื่อว่า ทำธุรกิจอย่างไรให้ประหยัดภาษีสูงสุด เพิ่มเติมครับ

ภาษีทางอ้อม

ภาษีทางอ้อม คือ ภาษีที่เราสามารถผลักภาระภาษีให้กับผู้บริโภคได้ เช่น ภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีธุรกิจเฉพาะ และอากรแสตมป์ ซึ่งมีหลักการจัดเก็บที่แตกต่างกันไป เช่น ภาษีมูลค่าเพิ่มจะเรียกเก็บจากธุรกิจที่ขายสินค้าและให้บริการ ส่วนภาษีธุรกิจเฉพาะจะเรียกเก็บสำหรับกิจการเฉพาะ เช่น ธนาคาร หรือ หลักทรัพย์ต่างๆ ส่วนอากรแสตมป์จะเรียกเก็บจากการทำสัญญาครับ 

จากเรื่องทั้งหมดที่เล่ามานั้น ต้องการจะให้เห็นภาพรวมของการทำธุรกิจแบบคร่าวๆว่าต้องมีเรื่องราวภาษีอะไรบ้าง ในตอนต่อไป จะค่อยๆทยอยอธิบายให้ฟังครับว่า ทำธุรกิจแต่ละประเภทต้องมีการวางแผนภาษีอย่างไรบ้าง สำหรับตอนนี้ ลากันไปก่อน สวัสดีคร้าบบบ

แต่รู้หรือไม่ว่า…
การปล่อยเช่าคอนโดแบบนี้
มันแปลว่าเรามีรายได้ที่ต้องเสียภาษีเพิ่มนะครับ!!

ซึ่งคำถามสำหรับภาษีธุรกิจสำหรับคนที่ปล่อยเช่าคอนโดจะถามมาอยู่บ่อยๆ คือ รายได้จากการให้เช่าคอนโดแบบนี้ ต้องเสียภาษีหรือเปล่า ซึ่งคำตอบสั้นๆง่ายๆ คือ  มีรายได้แบบนี้ = เสียภาษี แต่ถ้าใครบอกว่าจะไม่เสียหรือไม่ต้องเสีย ผมก็ขออวยพรให้เคลียร์กับพี่สรรพากรได้รู้เรื่องเมื่อโดนตรวจสอบนะครับ เหตุผลก็เพราะว่า กฎหมายเค้ากำหนดไว้ครับว่า รายได้ทุกประเภทที่เราได้มา ต้องนำมาคำนวณเพื่อเสียภาษีด้วยกันทั้งนั้นแหละคร้าบบ

ทีนี้คำถามต่อมาก็คือ แล้วคนที่มีรายได้จากการให้เช่าคอนโดแบบนี้ มีภาษีอะไรที่ต้องเสียบ้าง? คำตอบนี้ขอตอบแบบกระชับจับใจครับว่ามีภาษีอยู่ 2 ประเภทแน่ๆ ที่คนปล่อยเช่าคอนโดทุกคนต้องเสีย นั่นคือ ภาษีโรงเรือน และ ภาษีเงินได้ ครับผม เอาล่ะ.. เรามาเริ่มตันกันที่ตัวแรกก่อนเลย 

ภาษีโรงเรือน

สำหรับภาษีโรงเรือนนั้น ผู้ให้เช่าจะถูกบังคับเสียในอัตรา 12.5% ของรายได้ค่าเช่า (หรือคิดเป็นค่าเช่าประมาณ 1 เดือนครึ่ง) โดยเทคนิคในการประหยัดภาษีโรงเรือน คือ การแยกระหว่างค่าเช่ากับค่าเฟอร์นิเจอร์ออกจากกันตั้งแต่ตอนทำสัญญา เพราะภาษีโรงเรือนจะคำนวณจากส่วนที่เป็นค่าเช่าอย่างเดียวเท่านั้น

โดยการยื่นภาษีโรงเรือนนั้น ให้ยื่นที่สำนักงานเขตพื้นที่ที่คอนโดของเราตั้งอยู่ครับ การยื่นให้ยื่นเป็นรายปี และต้องยื่นภายในเดือนกุมภาพันธ์ของทุกปี

ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

สำหรับภาษีอีกตัวหนึ่งที่ใครหลายคนไม่อยากจะเสีย พร้อมกับร้องเพลียในใจ นั่นคือ ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาซึ่งวิธีการคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดานั้น เราจะใช้วิธีการคำนวณดังนี้

1. วิธีเงินได้สุทธิ

วิธีเงินได้สุทธินี้ จะคำนวณจากรายได้ค่าเช่าและค่าเฟอร์นิเจอร์รวมกัน (เงินทั้งหมดที่ได้รับ) หลังจากนั้นนำมาหักค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อน ตามวิธีการคำนวณภาษี (รายได้ – ค่าใช้จ่าย – ค่าลดหย่อน) x อัตราภาษี โดยการปล่อยเช่าคอนโดนั้นสามารถเลือกหักค่าใช้จ่ายได้ 2 วิธีคือ

1. วิธีหักค่าใช้จ่ายแบบเหมา กรณีให้เช่าคอนโดที่เราเป็นเจ้าของด้วยตัวเอง โดยกฎหมายกำหนดอัตราหักค่าใช้จ่ายไว้ที่ 30% ของยอดรายได้ครับ

2. วิธีหักค่าใช้จ่ายตามจำเป็นและสมควร (ค่าใช้จ่ายตามจริง) ซึ่งวิธีการหักค่าใช้จ่ายแบบนี้เหมาะสำหรับคนที่จัดเก็บเอกสารไว้เรียบร้อยและคิดว่าตัวเองมีค่าใช้จ่ายสูงกว่า 30% ของรายได้ ซึ่งวิธีนี้สามารถนำภาษีโรงเรือนมาหักเป็นค่าใช้จ่ายได้ด้วยนะครับ

สำหรับวิธีการคำนวณภาษีจากเงินได้สุทธินี้ ในแต่ละปีเราสามารถเลือกได้ว่า จะเลือกวิธีหักค่าใช้จ่ายแบบไหน เช่น ปีนี้อาจจะเลือกหักเหมา แต่ปีหน้ามีค่าใช้จ่ายจริงๆมากกว่าเลยเลือกหักตามจริง หรืออาจจะลองคำนวณภาษีเปรียบเทียบกันว่าวิธีไหนประหยัดภาษีมากกว่า ก็เลือกใช้วิธีนั้นไปก็ได้ครับ 

ส่วนเรื่องของค่าลดหย่อนนั้น สามารถหาข้อมูลเพิ่มได้ที่บทความ 14 รายการค่าลดหย่อนภาษีสำหรับมนุษย์เงินเดือน โดยเราสามารถใช้วิธีการวางแผนประหยัดภาษีด้วย LTF และ RMF มาใช้ได้เช่นเดียวกันครับ หากสนใจสามารถอ่านได้ที่บทความ 5 ขั้นตอนวางแผนซื้อ LTF และ RMF สำหรับปี 2015 ได้เลยคร้าบบ

2. วิธีเงินได้พึงประเมิน

สำหรับวิธีนี้จะคิดง่ายๆ โดยการนำรายได้ค่าเช่าทั้งหมดคูณด้วย 0.5% และเราจะเลือกใช้ในกรณีที่มีรายได้มากกว่า 1 ล้านบาทต่อปีเท่านั้นครับ (รายได้จากการให้เช่าคอนโดและรายได้อื่นที่ไม่ใช่เงินเดือนด้วยนะคร้าบ)

หลังจากคำนวณตาม 2 วิธีเรียบร้อยแล้ว ให้เปรียบเทียบวิธีที่ได้ภาษีมากกว่า แล้วนำมาเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ซึ่งรายละเอียดในส่วนนี้เราสามารถเลือกใช้วิธีคำนวณผ่านอินเตอร์เน็ต หรือโปรแกรมคำนวณภาษีต่างๆที่มีให้ใช้บริการครับ และสำหรับการยื่นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดานั้น เราสามารถยื่นที่สำนักงานสรรพากรพื้นที่สาขา หรือ ยื่นแบบผ่านอินเตอร์เน็ตก็ได้เช่นเดียวกันครับ โดยต้องยื่นรายการดังต่อไปนี้ครับ

1. ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาครึ่งปี (มกราคม – มิถุนายน) เนื่องจากรายได้จากการให้เช่าคอนโดนั้นถือเป็นรายได้ประเภทที่ 5 ซึ่งผู้มีรายได้มีหน้าที่ต้องยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา (ภ.ง.ด. 94) ภายในเดือนกันยายนของทุกปี (ร่วมกับรายได้ประเภทที่ 5-8 อื่นๆ ถ้ามี)
2. ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาสิ้นปี (มกราคม – ธันวาคม) โดยมีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา (ภ.ง.ด. 90) ภายในเดือนมีนาคมของปีถัดไป

หมายเหตุ :

1) กรณีที่สัญญาระบุไว้ว่า ผู้เช่าเป็นผู้ออกค่าภาษีโรงเรือนให้แทนผู้ให้เช่า อย่าลืมนำมารวมเป็นรายได้ในการคำนวณภาษีด้วยนะครับ
2) กรณีที่มีค่าเช่าในส่วนที่เป็น เฟอร์นิเจอร์เกินกว่า 1.8 ล้านบาทต่อปี อาจจะต้องมีหน้าที่จดทะเบียนเป็นผู้ประกอบการเพื่อเสียภาษีมูลค่าเพิ่มอีกทางหนึ่งด้วยครับ

ตัวอย่างวิธีการคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

สมมติว่า นายเกรย์แมนผู้โสดสนิทไม่มีค่าลดหย่อนใดๆในชีวิต แต่มีคอนโดปล่อยเช่าจำนวน 5 แห่ง โดยมีค่าเช่าต่อเดือนแห่งละ 20,000 บาท (แบ่งออกเป็นค่าเช่า 10,000 บาท และค่าเฟอร์นิเจอร์ 10,000 บาท) และตลอด 1 ปีนั้นมีคนเช่าเต็มทุกเดือน นายเกรย์แมนจะคำนวณภาษีได้ดังนี้

ภาษีโรงเรือน  คำนวณภาษีโรงเรือนจากค่าเช่าเดือนละ 10,000 บาท 5 แห่ง จำนวน 1 ปี  

= (50,000 x 12) x 12.5%
= 75,000 บาท

ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา คำนวณจากรายได้รวมทั้งหมด ดังนี้

วิธีเงินได้สุทธิ : (รายได้ – ค่าใช้จ่าย – ค่าลดหย่อน) x อัตราภาษี

รายได้  = 1,200,000 บาท (เดือนละ 100,000 บาท x 12)
ค่าใช้จ่าย = 30% x 1,200,000 = 360,000 บาท
ค่าลดหย่อน = 30,000 บาท (ลดหย่อนส่วนตัว)

รายได้ – ค่าใช้จ่าย – ค่าลดหย่อน
= 810,000 บาท

คำนวณภาษีตามอัตราภาษี
= 77,000 บาท

วิธีเงินได้พึงประเมิน : รายได้ x  0.5%
= 1,200,000 x 0.5%
= 6,000 บาท

สรุปได้ว่า.. เมื่อเปรียบเทียบจากทั้งสองวิธีแล้ว เราจะต้องเสียภาษีตามวิธีเงินได้สุทธิคือ 77,000 บาทและเสียภาษีโรงเรือนจำนวน 75,000 บาทรวมทั้งหมดคือ 152,000 บาท หรือคิดเป็นค่าเช่าประมาณ 1 เดือนครึ่งครับ!

ดังนั้นหนทางในการมีรายได้จากการให้เช่าคอนโด อย่าลืมเผื่อเหลือเผื่อขาดสำหรับเรื่องภาษีโรงเรือนและภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาไว้ด้วยนะครับ เพราะบางทีเราก็ไม่รู้อนาคตหรอกว่า พี่ๆสรรพากรจะตรวจสอบและเสาะหารายได้เพิ่มเมื่อไรเหมือนกันครับ สุดท้ายนี้สำหรับเรื่องการคำนวณภาษีสำหรับการให้เช่าคอนโดก็คงต้องจบลงแต่เพียงเท่านี้ พบกันใหม่ในสัปดาห์หน้า สวัสดีคร้าบบบ 

บทความ “ภาษีธุรกิจ101” วันนี้ เริ่มต้นมาจากการที่ผมได้รับข้อความส่งมาปรึกษาเรื่องภาษีหลังไมค์ที่เพจ @TAXBugnoms เป็นการสอบถามสั้นๆว่า ถ้าเป็นมนุษย์เงินเดือน ขายของออนไลน์ในชื่อตัวเองโดยที่ไม่ได้จดบริษัท จะต้องเสียภาษียังไงและแบบไหนบ้าง และที่ผ่านมาเสียภาษีหัก ณ ที่จ่ายจากการทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือนอยู่แล้ว แต่รายได้จากการขายของไม่เคยยื่นภาษีเลยครับ!! (ผ่างงงง) จะทำอย่างไรและมีโอกาสถูกตรวจสอบภาษีย้อนหลังหรือไม่

สำหรับคำถามนี้ ผมขออธิบายแบบนี้นะครับ เนื่องจากยังมีคนจำนวนมากเข้าใจผิดเรื่องการขายของออนไลน์อยู่่มากๆ ว่าไม่ต้องเสียภาษี แต่บอกเลยชัดๆตรงนี้ครับว่า “การเปิดร้านค้าออนไลน์” หรือแม้แต่เราจะมีรายได้เสริมอะไรก็ตามนั้น เรามีหน้าที่ต้อง “เสียภาษี” อย่างแน่นอนครับ โดยภาษีที่เราต้องนั้นมี 2 ประเภท ดังนี้

1. ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา โดยวิธีการคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดานั้นจะมาจากการคำนวณ “เงินได้สุทธิ”แล้วคูณด้วยอัตราภาษี

ภาษี (วิธีที่ 1) = เงินได้สุทธิ x อัตราภาษี
เงินได้สุทธิ = เงินได้ – ค่าใช้จ่าย – ค่าลดหย่อน

2. ภาษีมูลค่าเพิ่ม ในกรณีที่เรามีรายได้มากกว่า 1.8 ล้านบาทต่อปี เราจะเกิดภาระภาษีเพิ่มขึ้นอีกอย่างหนึ่งนั่น คือ ภาษีมูลค่าเพิ่ม นี้เองครับ

“ภาษีมูลค่าเพิ่ม” คือ ภาษีที่เรียกเก็บจากบุคคลที่ซื้อสินค้าหรือรับบริการ โดยจัดเก็บเฉพาะจากมูลค่าส่วนที่ “เพิ่มขึ้น” ในแต่ละขั้นตอนของการผลิต การจำหน่ายหรือการให้บริการ โดยวิธีการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มทั่วไปนั้นจะเรียกว่า วิธีภาษีขายหักด้วยภาษีซื้อ (ภาษีขาย – ภาษีซื้อ) ถ้าในเดือนไหนภาษีขายมากกว่า เราก็มีหน้าที่นำส่งให้สรรพากร แต่ถ้าภาษีซื้อมากกว่าเราก็สามารถขอคืนได้ครับ

ตัวอย่างเช่น ขายสินค้าในราคา 100 บาท ต้องบวก “ภาษีขาย” เข้าไปอีก 7 บาท เมื่อเรียกเก็บจากลูกค้า จะต้องเรียกเก็บในราคา 107 บาท ดังนั้นสำหรับเจ้าของธุรกิจทั้งหลายต้องระวังเรื่องภาษีส่วนนี้ว่าต้องรวมเข้าไปในหน้าที่ของเราเมื่อมีการขายสินค้า และอย่าลืมบวกเพิ่มเข้าไปในราคาขายด้วยนะคร้าบบ

สำหรับบุคคลธรรมดาที่มีทั้งงานประจำและเปิดขายของร้านค้าออนไลน์เป็นอาชีพเสริม ผมอยากให้เริ่มถามตัวเองด้วยคำถามนี้ก่อนครับว่า “รายได้จากการขายของนั้นเกิน 1.8 ล้านบาทต่อปี” หรือยัง?? 

1. กรณีที่รายได้จากการขายของออนไลน์ไม่ถึง 1.8 ล้านบาทต่อปี สบายใจได้ว่าเราจะเสียแค่ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาอย่างเดียวครับ
2. แต่ในกรณีที่รายได้จากการขายของออนไลน์มากกว่า 1.8 ล้านบาทต่อปี รู้ไว้เลยนะครับว่า เรามีหน้าที่ต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา และภาษีมูลค่าเพิ่ม ด้วยจ้าาา

วิธีการคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

โดยวิธีการคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดานั้น กรณีที่มีรายได้จากเงินเดือนและรายได้จากการขายของออนไลน์นั้น ให้ไล่เรียงไปตามขั้นตอนดังนี้ครับ

เริ่มต้นจากวิธีคำนวณตามวิธีที่ 1

1. เงินเดือนถือเป็น เงินได้ประเภทที่ 1 ส่วนรายได้ของออนไลน์ ถือ เป็น เงินได้ประเภทที่ 8 ตามกฎหมาย
2. เงินเดือนสามารถหักค่าใช้จ่ายได้สูงสุด คือ 40% ไม่เกิน 60,000 บาท ส่วนรายได้ขายของออนไลน์นั้น สามารถหักค่าใช้จ่าย 2 วิธีคือ แบบเหมา และ แบบตามความจำเป็นและสมควร ดังนี้

– แบบเหมาในอัตรา 80% (ตามอัตราที่กฎหมายกำหนด)
– แบบตามจำเป็นและสมควร (ตามเอกสารหลักฐานค่าใช้จ่ายที่ครบถ้วนและถูกต้อง)

3. ส่วนที่เหลือคือ “ค่าลดหย่อน”
4. นำเงินได้ในข้อ 1 มาลบค่าใช้จ่ายตามข้อ 2 และค่าลดหย่อนตามข้อ 3 เพื่อคำนวณหา เงินได้สุทธิ
5. หลังจากนั้นคูณด้วยอัตราภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

นำวิธีที่ 1 มาเปรียบเทียบกับวิธีการคำนวณตามวิธีที่ 2

สำหรับวิธีที่ 2 นี้ จะใช้คำนวณต่อเมื่อเรา มีเงินได้จากการขายของออนไลน์เกิน 1,000,000 บาทต่อปี ให้นำเงินได้ส่วนนี้มาคูณด้วย 0.5% เพื่อหาจำนวนภาษีที่ต้องเสียครับ!!!

ภาษี (วิธีที่ 2) = เงินได้ (ที่ไม่ใช่เงินเดือน) x  0.5%

หลังจากนั้น ให้นำภาษีที่คำนวณได้ (ตามวิธีที่ 2) มาเปรียบเทียบกับภาษีที่คำนวณจากเงินได้สุทธิ (ตามวิธีที่ 1) หากได้ภาษีจากวิธีไหนมากกว่าให้ใช้วิธีนั้นในการเสียภาษีครับ!!

วิธีการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่ม

สำหรับ “วิธีการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่ม” นั้น ผมแนะนำให้เริ่มต้นจากการไปขอจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มที่สำนักสรรพากรในพื้นที่ที่กิจการของเราตั้งอยู่ก่อนนะครับ แล้วหลังจากนั้น ตามมาด้วยวิธีการดังนี้ครับ

1. ทุกครั้งที่ขายสินค้า อย่าลืมบวกภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตรา 7% พร้อมกับออกใบกำกับภาษีที่ถูกต้อง
2. ทุกครั้งที่ซื้อสินค้า อย่าลืมขอใบกำกับภาษีที่ถูกต้องจากผู้ขายสินค้า
3. ในทุกๆเดือน ให้นำภาษีขายที่ออกให้ลูกค้าในข้อ 1 มาหักออกจากภาษีซื้อที่ได้รับจากผู้ขายในข้อ 2
4. ผลต่างจากข้อ 3 ให้นำส่งแก่กรมสรรพากรภายในวันที่ 15 ของเดือนถัดไป

และทั้งหมดนี้ คือ วิธีการเสียภาษีสำหรับมนุษย์เงินเดือนที่ขายของออนไลน์ทั้งหลายครับ แต่แน่นอนครับว่าตอนนี้ต้องมีคนแอบงงอยู่แน่ๆ ดังนั้นผมขอยกตัวอย่างประกอบความเข้าใจให้เพื่อนๆพี่ๆน้องฟังกันนะคร้าบ

ตัวอย่างการคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

ตัวอย่างเช่น นายเกรย์แมนเป็นมนุษย์เงินเดือนโสดสนิทมีรายได้ 50,000 บาทต่อเดือน และยังเปิดร้านขายเสื้อผ้าออนไลน์ชือว่า “จำไว้ท์” โดยรายได้ตลอดทั้งปีคือ 4,000,000 บาทโดยที่นายเกรย์แมนนั้นเป็นหนุ่มโสดสนิท ไม่มีค่าลดหย่อนภาษีอะไรเลยแม้แต่น้อย เรามาดูกันดีกว่าครับว่า นายเกรย์แมนจะเสียภาษียังไงบ้าง

เรามาเริ่มต้นจากวิธีคำนวณภาษีจากเงินได้สุทธิ (วิธีที่ 1)  
คือ (รายได้ – ค่าใช้จ่าย – ค่าลดหย่อน) x อัตราภาษี

1) รายได้ของนายเกรย์แมน คือ

• เงินเดือนทั้งปี 600,000 บาท
• รายได้จากการขายของออนไลน์ 4,000,000 บาท

2) ค่าใช้จ่ายของนายเกรย์แมน คือ

• ค่าใช้จ่าย เงินเดือน คือ 60,000 บาท (สูงสุดตามที่กฎหมายกำหนด)
• ค่าใช้จ่าย ขายของออนไลน์ คือ 80% x 4,000,000  = 3,200,000 บาท (ตามอัตราเหมา)

3) ค่าลดหย่อนของนายเกรย์แมน

• ค่าลดหย่อนส่วนตัว 30,000 บาท

4) คำนวณเงินได้สุทธิ โดยนำ 1 – 2 – 3

(600,000 + 4,000,000) – (60,000 + 3,200,000) – 30,000
= 1,310,000 บาท

5) คำนวณภาษีตามอัตราภาษีแบบก้าวหน้า

ผลการคำนวณออกมาได้ตามตารางด้านล่างนี้ คือ 192,500 บาท

ต่อมาเราลองวิธีคำนวณภาษีตามวิธีที่ 2 ดูบ้างครับ คือ เงินได้ (ที่ไม่ใช่เงินเดือน) x  0.5%

= 4,000,000 x 0.5% คือ 20,000 บาท

เมื่อเปรียบเทียบระหว่างภาษีที่คำนวณได้ตามวิธีที่ 1 และ 2 คือ 192,500 บาท กับ 20,000 บาท เราจะเลือกตามวิธีที่คำนวณภาษีได้มากกว่า คือ 192,500 บาท นั่นเองคร้าบบ 

หากใครรู้สึกเสียดายว่าต้องเสียภาษีแพงขนาดนี้ !!!
บางทีคำตอบของเราคือการเลือกรูปแบบของธุรกิจใหม่ที่เหมาะสมกับเรามากกว่า
อ่านบทความเรื่อง ทำธุรกิจอย่างไรให้ประหยัดภาษีสูงสุด : 3 เคล็ดลับวางแผนภาษีธุรกิจ

เมื่อถึงตรงนี้ หลังจากที่คำนวณภาษีออกมาได้แล้ว หากเรามีภาษีที่ถูกหัก ณ ที่จ่ายไว้ในระหว่างปี และ ภาษีที่ยื่นไว้เมื่อตอนครึ่งปี (สำหรับคนที่มีรายได้จากการขายออนไลน์ต้องยื่นภาษีตรงนี้ด้วยครับ) เราก็สามารถนำภาษีที่ถูกหักไว้มาหักออกจากภาษีที่คำนวณได้อีกทีคร้าบบบ

สุดท้ายนี้ผมหวังว่าบทความนี้จะเป็นประโยชน์แก่เพื่อนๆพี่ๆน้องๆไม่มากก็น้อยนะครับ ฝากติดตามบทความใหม่ในสัปดาห์หน้า และอย่าลืมกด Like เพจ “ภาษีธุรกิจ101” เพื่อติดตามรับข่าวสารใหม่ๆ ด้วยคร้าบบ

ในปัจจุบัน รูปแบบการทำธุรกิจ มีอยู่ 2 รูปแบบให้เลือก นั่นคือ บุคคลธรรมดา (เจ้าของคนเดียว, ห้างหุ้นส่วนสามัญ และคณะบุคคล) และ นิติบุคคล (ห้างหุ้นส่วนสามัญจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัด และ บริษัท) แต่เชื่อไหมครับว่าจุดเริ่มต้นที่หลายคนเลือกพิจารณาเป็นลำดับแรกกลับกลายเป็นเรื่องของ การประหยัดภาษี!!!!!!!!!!!!!!

หมายเหตุ:

1. นิติบุคคล-SMEs  คือ บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่มีทุนชำระแล้วในวันสุดท้ายของรอบระยะเวลาบัญชีไม่เกิน 5 ล้านบาท และมีรายได้จากการขายสินค้าหรือให้บริการ ไม่เกิน 30 ล้านบาท โดยจะได้รับอัตราภาษีพิเศษ คือ กำไร 300,000 บาทแรกได้รับสิทธิยกเว้นภาษี ส่วนกำไรในช่วง 300,000 – 1,000,000 บาทจะเสียภาษีในอัตรา 15% และส่วนที่เกิน 1 ล้านบาทจะเสียในอัตรา 20%

2. นิติบุคคล-ทั่วไป คือ บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนที่ไม่ใช่ข้อ 1. จะเสียภาษีในอัตรา 20%

ดังนั้น.. ถ้าเราเปรียบเทียบ อัตราภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา กับ อัตราภาษีเงินได้นิติบุคคล สามารถสรุปถึงความแตกต่างกันดังต่อไปนี้

ถ้ากำไร (รายได้สุทธิ) ไม่เกิน 750,000 บาท ควรเลือกทำธุรกิจในรูปแบบบุคคลธรรมดา
ถ้ากำไร (รายได้สุทธิ) เกิน 1,000,000 บาทเป็นต้นไป ควรเลือกทำธุรกิจในรูปแบบนิติบุคคลที่เป็น SMEs

แต่คำถามต่อมาคือ เราควรดูแค่เรืองของ “ภาษี” เท่านั้น จริงๆหรือ?
วันนี้เลยเป็นที่มาของ 3 หัวข้อที่คุณควรรู้ก่อนเลือกรูปแบบธุรกิจ ที่กำลังจะเล่าให้ฟังต่อจากนี้ครับ

ต้นทุนแฝงในการทำธุรกิจ

การใช้เรื่องของการประหยัดภาษีมาพิจารณาเพียงอย่างเดียว อาจจะไม่ใช่เรื่องที่เหมาะสมนัก เพราะการประกอบธุรกิจในรูปแบบนิติบุคคลยังมีต้นทุนแฝงที่ตามมาอีกมาก เช่น ค่าทำบัญชี ค่าสอบ บัญชี ค่าใช้จ่ายในการบริหารต่างๆเพื่อประหยัดภาษี (Compliance Cost) ซึ่งอาจจะทำให้ภาระดังกล่าวนั้นสูงกว่าภาษีที่ประหยัดได้ก็เป็นได้ ขอแนะนำให้คำนวณต้นทุนเหล่านี้คร่าวๆ ก่อนตัดสินใจ เพราะบางครั้งทำไปทำมา จ่ายภาษีเพิ่มอาจจะเป็นทางเลือกที่สะดวกกว่าก็ได้ครับ

การบริหารจัดการที่เหมาะสม

นอกจากเรื่องของต้นทุนแล้ว ยังมีอีกเรื่องคือการบริหารจัดการที่เหมาะสม เพราะธุรกิจในรูปแบบนิติบุคคลนั้น ต้องมีรายละเอียดมากกว่าทั้งในด้านของบัญชีและภาษีดังนี้

• ต้องมีการจัดทำบัญชีและรับรองโดยผู้สอบบัญชี นอกจากเรืองของค่าใช้จ่ายที่พูดไปในข้อ 1 แล้ว การจัดการเอกสารทางด้านบัญชีต่างๆ รวมถึงการให้ข้อมูลตรวจสอบแก่ผู้สอบบัญชีนั้นก็เป็นหน้าที่ของเจ้าของธุรกิจเหมือนกันนะครับ
• ต้องมีการนำส่งภาษีและรายละเอียดต่างๆเพิ่มเติม ในการทำธุรกิจรูปแบบนิติบุคคลนั้น ข้อกฎหมายทางด้านภาษีจะซับซ้อนกว่าบุคคลธรรมดา เจ้าของธุรกิจอาจจะต้องรับผิดชอบเรื่องการนำส่งเอกสารภาษีต่างๆเพิ่มเติม เช่น ภาษีเงินได้หัก ณ ทีจ่าย รวมถึงการจัดการเรื่องของประกันสังคมให้กับลูกจ้าง ไปจนถึงงานเก็บเอกสารต่างๆที่ใช้ในการดำเนินงานอีกมากมาย

จากประสบการณ์ของผม อยากจะบอกเลยว่า… ต้นทุนแฝงที่สำคัญที่สุดในการประกอบธุรกิจ นั่นคือ “เวลาของเจ้าของธุรกิจ” ที่ต้องเสียไปในเรื่องการจัดการและดูแลเอกสารด้วยตัวเอง โดยที่ไม่มีความรู้และความเข้าใจเพียงพอ ดังนั้นใส่ใจเรื่องนี้ให้เยอะๆด้วยนะคร้าบ

วิธีคำนวณภาษีที่แตกต่างกัน

ข้อดีอีกข้อของธุรกิจที่ทำในรูปแบบ บุคคลธรรมดา คือ การได้รับสิทธิประโยชน์พิเศษในหักค่าใช้จ่ายในอัตราเหมาตามที่กฎหมายกำหนดไว้ (สำหรับกิจการบางประเภท) ซึ่งสะดวกและประหยัดเวลาในการคำนวณภาษีมากกว่า เพราะไม่ต้องจัดการเอกสารใดๆ เพียงแค่มีข้อมูลรายได้ครบ และเลือกหักค่าใช้จ่ายแบบเหมา รับประกันว่าจบแน่ แต่ในขณะที่ นิติบุคคล ต้องมีการคำนวณกำไรสุทธิทางภาษีที่ค่อนข้างซับซ้อน รวมถึงต้องมีการจัดทำงบการเงินที่ผ่านตรวจสอบโดยผู้สอบบัญชีรับอนุญาต คิดๆแล้วก็ลำบากไม่ใช่น้อยนะครับเนี่ย

นอกจากนั้น … ข้อดีอีกข้อหนึ่งที่ใครร่ำลือกันของธุรกิจในรูปแบบ “บุคคลธรรมดา” นั่นคือความเชื่อที่ว่า ธุรกิจในรูปแบบนี้สามารถสามารถ “หลบเลี่ยง” ภาษีได้ง่ายกว่าธุรกิจในรูปแบบนิติบุคคลอีกด้วย เพราะพี่สรรพากรตามตัวยากกว่า (แหม่..ว่าเข้าไปนั่น)

สุดท้ายแล้ว.. สิ่งหนึ่งที่ @TAXBugnoms อยากฝากไว้ก็คือ การพิจารณาเลือกรูปแบบธุรกิจในการดำเนินงานนั้น แค่ดูจากเรื่องของภาษีอย่างเดียวคงจะไม่พอ เราควรจะพิจารณาในหลายแง่มุมประกอบกันก่อนที่จะตัดสินใจ เพราะไม่อย่างนั้นถ้าเกิดพลาดขึ้นมา ธุรกิจเราอาจจะมีปัญหาก็ได้ครับ