คำกล่าวที่ว่า… “ในระยะยาว” 20% ของคนในตลาดหุ้นจะมีกำไร แต่คนอีก 80% จะขาดทุน และคนส่วนใหญ่ที่ขาดทุนจะเป็นรายย่อย เป็นจริงเสมอหรือไม่?

ทำไมรายย่อยเล่นหุ้นมักจะขาดทุนมากกว่ากำไร เป็นคำถามที่นักลงทุนรายย่อยหลายคนสนใจอยากรู้คำตอบ ที่จริงแล้วรายย่อยที่ขาดทุนมีมากกว่า 80% เสียด้วยซ้ำ แต่อย่างว่า “คนตายไม่ได้พูด” คนที่ต้องออกจากตลาดหุ้นไปเงียบๆ ไปเลียแผลมีจำนวนไม่น้อย ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น มาติดตามกัน

ประการแรก “รายย่อยมักซื้อหุ้นด้วยความโลภ ขายหุ้นด้วยความกลัว”

ประเด็นแรกๆ ที่ทำให้เราขาดทุนมักเกิดจากการที่เราซื้อหุ้นด้วยความโลภ ขายหุ้นด้วยความกลัว ความหมายของการซื้อหุ้นด้วยความโลภก็คือ การที่เราซื้อหุ้นราคาแพงเพราะหวังว่าจะไปขายต่อในราคาแพงกว่า และนั่นคือเราตกเป็นเหยื่อรายใหญ่ที่คอยปล่อยของใส่มือรายย่อย วิธีแก้ก็คือ เราต้องลงทุนในหุ้น ซื้อหุ้นให้เหมือนเป็นเจ้าของกิจการ เล่นยาว ไม่เล่นสั้น เล่นสั้นก็ทำเพียง “สนุกๆ” ไม่จริงจังก็พอ

และความหมายของการขายหุ้นด้วยความกลัว ก็คือ เมื่อหุ้นตกต่ำกว่าสิ่งที่เรียกว่า “ราคาเชิงจิตวิทยา” เรามักจะตกใจกลัวและขายทิ้ง ยกตัวอย่างเช่น หุ้นตัวหนึ่งยืนราคา 5 บาทมาเป็นปี วันดีคืนดีตกลงไปเหลือ 3 บาท คงมีน้อยคนจะไม่กลัว และตกใจขายทิ้ง ก็จะเข้าทางคนที่มาเก็บหุ้นราคาถูก

เคล็ดไม่ลับของหลายใหญ่ก็คือ เขาจะทำตรงข้ามกับรายย่อย คือซื้อเมื่อกลัว และขายเมื่อรู้สึกโลภ สิ่งนี้พูดง่ายแต่ทำยากมาก และผลลัพธ์ก็เป็นอย่างที่เห็นกันอยู่

ประการที่สอง “รายย่อยซื้อหุ้นโดยไม่คำนวณราคาที่เหมาะสมก่อน หรือคำนวณไม่เป็น”

เรื่องราวของราคาที่เหมาะสมเป็นเรื่องสำคัญอันดับต้นๆ ของการเล่นหุ้น หลายคนซื้อหุ้นโดยไม่คำนวณราคาที่เหมาะสมก่อน หรือคำนวณไม่เป็น วิธีวัดมูลค่าหุ้นลองคิดง่ายๆ ว่าถ้าเราเป็นเจ้าของกิจการหนึ่งๆ จะตีมูลค่าของกิจการอย่างไร? การที่เราไม่รู้มูลค่าที่แท้จริงของหุ้นก็เหมือนเรา “ตาบอดคลำช้าง” หมายความว่า เรามองไม่เห็นภาพรวมทั้งหมด ใช้ภาพเพียงบางส่วนในการตัดสินใจซื้อหุ้น และนั่นคือ “หายนะ”

ประการที่สาม “รายย่อยติดหุ้นแล้ว Cut Loss ไม่เป็น”

หลายคนคิดจะเข้ามาเก็งกำไรหุ้น แต่พอติดหุ้นก็กลายเป็น “วีไอจำเป็น” หมายความว่าติดหุ้นแล้วก็ทนถืออยู่อย่างนั้น รายย่อยติดหุ้นแล้ว Cut Loss ไม่เป็น และนั่นคือ อีกหนึ่งหายนะที่ทำให้รายย่อยขาดทุนซ้ำซาก และไม่ก้าวไปข้างหน้า บางครั้งหุ้นดีก็จริง แต่ยังไม่ถึงรอบของมัน การที่เราติดหุ้นเอาไว้โดยเงินที่จะซื้อหุ้นของเรามีอย่างจำกัด ทำให้เราเสียโอกาสไปอย่างน่าเสียดาย ทำแบบนี้นอกจากจะอึดอัดแล้ว ยังทำให้เราขยับไปไหนไม่ได้เลย ยกเว้นเสียว่าคุณเป็นวีไอจริงๆ และต้องการถือเพื่อรับเงินปันผล

ประการสุดท้าย “ไม่ศึกษาหาความรู้”

การศึกษาหาความรู้ต้องทำตลอดเวลา คนที่คิดว่าเรารู้ทุกเรื่องแล้ว เป็นน้ำเต็มแก้ว นั่นคือจุดเริ่มต้นของหายนะ รายย่อยบางคนคิดว่าตนเองเก่งแล้ว ไม่ยอมศึกษาหาความรู้เพิ่มเติม ซ้ำร้ายยัง “ล้างครู” คือวิพากษ์วิจารณ์ ครูผู้เคยสอนเราให้เล่นหุ้นเป็นเสียหมดท่า ทำแบบนี้นอกจากจะดูก้าวร้าวแล้วยังเป็นเหมือนดั่งน้ำที่เต็มแก้ว รินอะไรเข้าไปใหม่ก็ล้นแก้วออกมา

นักลงทุนผู้มากประสบการณ์ และเก่งจริงมันจะ “ถ่อมตน” อ่อนน้อม อ่อนโยน แต่ไม่ได้อ่อนแอ แข็งแกร่ง แต่ไม่ได้แข็งกระด้าง รายย่อยบางคนข้างนอก “แข็งกร้าว” แต่ภายในแสนจะอ่อนแอ และต้องหลบไปเลียแผลประจำ อย่าให้ตัวเราเป็นแบบนั้น จงหล่อหลอมตนด้วยความอ่อนน้อม และอ่อนโยน เป็นน้ำครึ่งแก้วที่พร้อมจะศึกษาสิ่งใหม่ๆ ปรับปรุง และพัฒนาตนเองอย่างสม่ำเสมอจะดีกว่าครับ

เกี่ยวกับนายแว่นธรรมดา : “นายแว่นธรรมดา” ผู้เขียนหนังสือขายดี “รวยหุ้นแบบ VI ไม่เสี่ยง” และเป็นผู้ก่อตั้ง www.naiwaen.com เว็บไซค์การลงทุนในหุ้น กองทุนรวม และ Money Market อีกมากมาย และ www.topofliving.com ที่เล่าเรื่องราวของบ้านหลังแรก การลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ โดยนิยามส่วนตัวก็คือ ทำให้ความมั่งคั่ง กลายเป็นเรื่อง “สนุก”

ติดตามนายแว่นธรรมดาได้ที่นี่ครับ www.naiwaen.com

ช้อนย่อมคู่กับส้อมฉันใด กองทุนรวมก็ย่อมคู่กับค่าธรรมเนียมฉันนั้น (แฮ่)

เนื่องจากกองทุนรวมตั้งอยู่บนแนวคิดที่นำเงินลงทุนของเราไปฝากให้ผู้จัดการกองทุนซึ่งมีความรู้ความเชี่ยวชาญช่วยลงทุนในสินทรัพย์อื่นๆ ต่อไปให้ ดังนั้น กองทุนรวมย่อมมีค่าธรรมเนียมเป็นธรรมดา หรือพูดอีกนัยหนึ่งว่าค่าแรงผู้เชี่ยวชาญนั่นแหละ

แต่กองทุนรวมมีหลายแง่มุมมากกว่านั้น

ค่าธรรมเนียมของกองทุนรวมแบ่งออกเป็น 2 ประเภทหลักด้วยกัน คือ ค่าธรรมเนียมที่เรียกเก็บจากผู้ถือหน่วยลงทุนโดยตรง และค่าธรรมเนียมที่เรียกเก็บจากทรัพย์สินของกองทุนรวม

ค่าธรรมเนียมที่เรียกเก็บจากผู้ถือหน่วยลงทุนโดยตรง คือ ค่าธรรมเนียมที่เก็บจากผู้ถือหน่วยลงทุนโดยตรง เมื่อทำการซื้อหรือขายหน่วยกองทุนรวม ซึ่งค่าธรรมเนียมดังกล่าวจะเกิดขึ้นเฉพาะตอนที่ซื้อขายกองทุนรวมเท่านั้น หากซื้อขายบ่อย ค่าธรรมเนียมตรงส่วนนี้จะมาก เนื่องจากต้องเสียหลายครั้ง แต่ถ้าซื้อขายน้อย ค่าธรรมเนียมตรงส่วนนี้จะน้อย เนื่องจากเสียน้อยครั้ง

ค่าธรรมเนียมประเภทนี้ ได้แก่ ค่าธรรมเนียมการขายหน่วยลงทุน หรือ front-end fee ซึ่งเป็นค่าธรรมเนียมที่นักลงทุนต้องจ่ายเมื่อซื้อหน่วยลงทุนจากบลจ. (ชื่อว่าค่าธรรมเนียมการขายเพราะมองจากมุมของบลจ.) และค่าธรรมเนียมการซื้อคืนหน่วยลงทุน หรือ back-end fee (ชื่อตั้งจากมุมมองของบลจ.เช่นกัน)

นอกจากนี้ยังมีค่าธรรมเนียมอื่นที่เกี่ยวข้องแต่พบไม่บ่อยนัก เช่น ค่าธรรมเนียมในการสับเปลี่ยนกองทุน ซึ่งมีหลักการคิดค่าธรรมเนียมเหมือนการขายกองทุนเก่าและไปซื้อกองทุนใหม่ เพียงแต่กองทุนรวมบางประเภทนักลงทุนไม่สามารถซื้อและขายได้ เนื่องจากติดข้อกำหนดทางกฎหมายซึ่งได้รับสิทธิประโยชน์ทางภาษี หรือค่าธรรมเนียมพิเศษที่เกิดจากการทำผิดเงื่อนไขของกองทุนรวม เช่น ถือกองทุนรวมเป็นเวลาสั้นกว่าบลจ.กำหนด ค่าธรรมเนียมซื้อคืนหน่วยลงทุนจะสูงมาก ซึ่งอาจจะมองกึ่งๆ ได้ว่าเป็นค่าธรรมเนียมพิเศษนั่นเอง

ค่าธรรมเนียมแบบนี้จะคำนวณให้ในราคาเสนอซื้อเสนอขายของกองทุนรวมอยู่แล้ว ดังนั้นจะสังเกตได้ว่าเวลาที่กองทุนรวมประกาศราคาซื้อและขาย ราคาซื้อและขายจะต่างกันเนื่องจากค่าธรรมเนียมในการซื้อและขายนั่นเอง

ส่วนค่าธรรมเนียมที่เรียกเก็บจากทรัพย์สินของกองทุนรวม คือ ค่าธรรมเนียมที่หักออกไปจากทรัพย์สินของกองทุนรวมแล้ว และจะไม่ได้แสดงให้เห็นเป็นยอดเงินที่จ่ายไปเหมือนค่าธรรมเนียมซื้อและค่าธรรมเนียมขาย เพียงแต่จะหักไปโดยตรงเลย ค่าธรรมเนียมชนิดนี้จะไปทำให้ผลตอบแทนของกองทุนรวมต่ำกว่าผลตอบแทนจริงของทรัพย์สิน เนื่องจากกำไรส่วนหนึ่งต้องนำไปจ่ายค่าธรรมเนียมนี้

ค่าธรรมเนียมประเภทนี้ ได้แก่ ค่าธรรมเนียมการจัดการ (management fee) หรือค่าแรงของผู้บริหารกองทุน ค่าธรรมเนียมผู้ดูแลผลประโยชน์ (trustee fee) หรือค่าตอบแทนสำหรับบริษัทที่จะมาตรวจสอบการทำงานของกองทุนให้โปร่งใส รวมไปถึงค่าธรรมเนียมอื่นๆ เช่น ค่าธรรมเนียมซื้อขายหลักทรัพย์ เป็นต้น

สังเกตว่าค่าธรรมเนียมประเภทนี้จะบอกอัตราเป็นรายปี ซึ่งในทางปฏิบัติค่าธรรมเนียมจะถูกกระจายออกเป็นรายวัน เพื่อให้ต้นทุนของการลงทุนมีความเท่าเทียมกันหมด ไม่ได้มาสูงเฉพาะตอนปลายปีที่จะคิดค่าธรรมเนียมเท่านั้น ดังนั้น ค่าธรรมเนียมประเภทนี้จะคงที่ไม่ว่าจะถือหน่วยลงทุนนานเท่าไหร่ ตราบเท่าที่อัตราการเก็บยังคงคงที่อยู่เหมือนเดิม

แล้วซื้อกองทุนรวมอย่างไรให้ประหยัดค่าธรรมเนียมที่สุด?

หลักของลงทุนศาสตร์มีง่ายๆ 4 ข้อตามนี้

1. ซื้อกองทุนรวมที่มีค่าธรรมเนียมต่ำเมื่อเทียบกับกองทุนรวมในกลุ่มเดียวกัน

วิธีง่ายที่สุดคือการเปรียบเทียบค่าธรรมเนียมของกองทุนรวมที่สนใจกับกองทุนรวมที่มีนโยบายการลงทุนคล้ายกัน เช่น เปรียบเทียบกองทุนรวมตราสารหนี้ระยะสั้นกับกองทุนรวมตราสารหนี้ระยะสั้น เปรียบเทียบกองทุนรวมหุ้นเล็กและกลางกับกองทุนรวมหุ้นเล็กและกลาง

ข้อสำคัญคือกองทุนรวมที่ลงทุนในสินทรัพย์คนละแบบ ย่อมมีค่าธรรมเนียมต่างกันเป็นธรรมชาติ เพราะสินทรัพย์แต่ละชนิดมีความยากง่ายไม่เหมือนกัน ดังนั้นค่าธรรมเนียมกองทุนหุ้นย่อมสูงกว่าค่าธรรมเนียมกองทุนตราสารหนี้เป็นธรรมดา รวมไปถึงกองทุนรวมในสินทรัพย์เดียวกันก็ยังมีค่าธรรมเนียมแตกต่างกันไปตามความยากง่าย เช่น ค่าธรรมเนียมกองทุนรวมหุ้นเชิงรุก (ผู้จัดการเลือกหุ้นเอง) ย่อมแพงกว่ากองทุนรวมหุ้นเชิงรับ (ผู้จัดการซื้อตามดัชนี) เพราะการเลือกหุ้นเองย่อมยากกว่าการซื้อหุ้นตามรายชื่อดัชนีอยู่แล้ว

ดังนั้น พยายามเลือกเปรียบเทียบค่าธรรมเนียมจากกองทุนรวมที่คล้ายกันมากที่สุด เพื่อป้องกันการเลือกซื้อผิด จากการเข้าใจนโยบายกองทุนผิดได้

2. ซื้อกองทุนรวมที่มีค่าธรรมเนียมต่ำเมื่อเทียบกับผลตอบแทน

ถึงแม้ว่ากองทุนรวมที่มีค่าธรรมเนียมของกองทุนรวมแพงกว่ากองทุนอื่นที่มีนโยบายการลงทุนคล้ายกัน แต่ถ้ากองทุนนั้นสามารถสร้างผลตอบแทนได้อย่างโดดเด่นจนชนะผลตอบแทนของกองใกล้เคียงแล้ว กองทุนนั้นย่อมมีความน่าสนใจในการลงทุนมากกว่า

สิ่งที่ทำได้อาจเลือกใช้วิธีการนำผลตอบแทนย้อนหลังประมาณ 5 ปีมาหักลบออกด้วยค่าธรรมเนียมซื้อขายเฉลี่ยตามจำนวนปี เช่น ค่าธรรมเนียมซื้อขาย 1.0% เฉลี่ย 5 ปี เหลือค่าธรรมเนียมปีละ 0.2% และนำไปหักออกจากผลตอบแทน ก่อนจะนำมาเปรียบเทียบกันในแต่ละกอง อย่าลืมว่าค่าธรรมเนียมแบบเรียกเก็บจากทรัพย์สินโดยตรงนั้นได้หักออกไปจากผลตอบแทนแล้ว ไม่จำเป็นต้องนำมาคิดอีก

3. ถือกองทุนรวมให้ยาวที่สุด

การซื้อขายกองทุนรวมที่บ่อยเกินไป ทำให้ผู้ลงทุนต้องเสียค่าธรรมเนียมซื้อขายบ่อยครั้ง ยิ่งถ้าถือต่ำกว่ารอบปี ค่าธรรมเนียมนี้อาจสูงเพิ่มมากขึ้นจนน่าตกใจ เช่น ค่าธรรมเนียมซื้อขาย 1.0% ผู้ลงทุนถือกองทุน 1 เดือน คิดเฉลี่ยเป็นค่าธรรมเนียมซื้อขายถึง 12.0% ต่อปี ดังนั้น ถือยาว (ตราบเท่าที่กองทุนรวมยังดีอยู่) จะช่วยลดค่าธรรมเนียมได้มาก

4. ซื้อกองทุนตอนมีโปรโมชัน

หลายคนอาจไม่ทราบว่าการซื้อขายกองทุนรวมนั้นมีโปรโมชันด้วย เช่น หลายกองทุนมักจะจัดโปรโมชัน LTF และ RMF ในช่วงปลายปี เช่น ซื้อกองทุนแล้วได้บัตรกำนัล ซื้อกองทุนแล้วได้เงินคืน ซื้อกองทุนแล้วได้หน่วยลงทุนตลาดเงินเพิ่ม ซึ่งถ้าหากเราจะซื้อกองทุนรวมนี้อยู่แล้ว การหาซื้อแบบมีโปรโมชันก็ถือได้ว่าสร้างผลตอบแทนได้เพิ่ม

อีกวิธีหนึ่งที่น่าสนใจคือการซื้อกองทุนรวม IPO หรือกองทุนรวมที่เปิดตัวใหม่ กองทุนเหล่านี้มักจะลดค่าธรรมเนียมซื้อขายเพื่อเป็นแรงจูงใจในการระดมทุน

โดยปรกติจะไม่แนะนำให้ซื้อกองทุนรวมเปิดตัวใหม่ เพราะยังมองไม่เห็นลักษณะการจัดการหรือความสามารถของกองทุน แต่ถ้ากองทุนนั้นมีลักษณะบางอย่างที่มั่นใจได้ว่าจะเป็นกองทุนรวมที่ดีหรือคาดการณ์ได้ เช่น กองทุนเดิมมีผู้บริหารแบบเดิมนโยบายเดิม แต่มาเปิดกองทุนใหม่แยกเป็น LTF หรือกองทุนที่มีนโยบายการซื้อเลียนแบบดัชนี ซึ่งแบบนี้สามารถคาดเดาผลประกอบการกองทุนรวมได้จากกองทุนเก่า หรือดัชนีอ้างอิง

สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด

การลงทุนในกองทุนรวมโดยสนใจแต่ประหยัดค่าธรรมเนียมนั้นเป็นวิธีที่ไม่ถูกต้อง เพราะนักลงทุนควรพิจารณานโยบายการลงทุน ผลตอบแทนคาดหวังจากการลงทุน และภาพรวมด้านอื่นประกอบด้วย เพราะค่าธรรมเนียมที่ต่ำไม่ได้การันตีว่าจะสร้างผลตอบแทนที่ดีได้ เพียงแต่เป็นส่วนหนึ่งที่จะยกระดับผลตอบแทนให้มากขึ้นจากการประหยัดค่าใช้จ่ายนั่นเอง

ดังนั้น การประหยัดค่าธรรมเนียมคือส่วนหนึ่งของการเลือกกองทุนรวม ไม่ใช่ทั้งหมดของการเลือกกองทุนรวม

ลงทุนศาสตร์ – Investerest

[WEEKLY OUTLOOK กับอัศวินกองทุน]สรุปภาพรวมการลงทุน ช่วงวันที่ 3-7 ตุลาคม 2559

สวัสดีครับ เข้าสู่ช่วงไตรมาสสุดท้ายของปีกับผม “อัศวินกองทุน” เจ้าเก่าเจ้าเดิมที่จะเพิ่มเติมมุมมอง ผ่านคอลัมน์ Weekly Outlook กันอย่างเช่นเคยครับผม

ในช่วงที่ตลาดหุ้นประเทศพัฒนาแล้วมีความผันผวนแบบนี้ ไม่ว่าจะเป็นตลาดสหรัฐฯ ที่มีความไม่แน่นอนในการเลือกตั้งในวันที่ 8 พ.ย. นี้ รวมทั้งสถานการณ์ในประเทศยุโรปที่ยังมีความกังวลเกี่ยวกับข่าวธนาคาร Deutsche ที่ถูกศาลสหรัฐฯสั่งปรับเป็นจำนวนเงินมหาศาล ผมมองว่าเหตุการณ์ต่างๆเหล่านี้ ล้วนเป็นจังหวะที่ดี ที่นักลงทุนอย่างเราควรเข้าลงทุนในตลาดหุ้นเอเชียที่ราคาต่อมูลค่าพื้นฐานยังอยู่ในระดับต่ำอยู่นะครับ เอาล่ะ เรามาดูภาพรวมการลงทุนกันต่อเลยดีกว่าครับ

คลิกเพื่อดูภาพใหญ่

สรุปภาพรวมประจำสัปดาห์
“จับตาการปราศรัยของผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐฯ”

ตลาดหุ้นสหรัฐฯ

ทางฝั่งตลาดหุ้นสหรัฐนั้น ผมมองว่าระดับราคาปัจจุบันมีความน่าสนใจลดลง ในแง่ของราคาต่อมูลค่าพื้นฐานที่ค่อนข้างสูง และยังกังวลเกี่ยวกับความไม่แน่นอนในประเด็นที่เกี่ยวกับการเลือกตั้งในสหรัฐฯอีกด้วย ดังนั้นช่วงนี้แนะนำให้คงการลงทุนไว้ก่อนครับ

ตลาดหุ้นยุโรป

จากเหตุการณ์ที่ทางธนาคาร Deutsche ที่ถูกศาลสหรัฐฯปรับ รวมไปถึง ECB ที่ยังไม่มีการส่งสัญญาณการทำนโยบายกระตุ้นเพิ่มเติม และอัตราเงินเฟ้อที่มีแนวโน้มดีขึ้นในประเทศเยอรมันนีและสเปน จะยังเป็นปัจจัยกดดันตลาดหุ้นอยู่ สถานการณ์โดยรวมแบบนี้ ผมแนะนำว่าคงการลงทุนไปก่อนดีกว่าครับ

ตลาดหุ้นจีน (A-SHARE / H-SHARE)

ภาพรวมของเศรษฐกิจจีนยังมีเสถียรภาพและมีแนวโน้มดีขึ้นเล็กน้อย ในช่วงครึ่งหลังของปี โดยเฉพาะในภาคอุตสาหกรรม จะทำให้ผลประกอบการบริษัทจดทะเบียนมีแนวโน้มดีขึ้นด้วยครับ ประกอบกับการอนุญาตให้นักลงทุนในประเทศและในตลาดฮ่องกงสามารถซื้อขายหุ้นได้อย่างมีอิสระมาก ขึ้น แหม่… แนวโน้มดีแบบนี้คงต้องเพิ่มสัดส่วนการลงทุนในตลาดจีนทั้ง A-SHARE และ H-SHARE แล้วล่ะครับ

ตลาดหุ้นญี่ปุ่น

มาดูทางฝั่งญี่ปุ่นกันบ้างครับ ตัวเลขเศรษฐกิจญี่ปุ่นตั้งแต่เดือน ส.ค. มีแนวโน้มที่ดีขึ้น ผมมองว่าการกระตุ้นเศรษฐกิจของ BOJ โดยกำหนดเป้าหมายอัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาล จะทำให้ธนาคารกลางฯ สามารถกำหนดให้ผลตอบแทนอยู่ในระดับต่ำเพื่อกระตุ้นการใช้จ่ายครับ ดังนั้นนี่คือโอกาสในการเพิ่มสัดส่วนการลงทุนในตลาดหุ้นญี่ปุ่นอีกแล้วครับผม

ตลาดหุ้นเกาหลี

แนวโน้มดอกเบี้ยสหรัฐฯ ที่อาจจะขึ้นอย่างช้าๆ จะไม่ทำให้การเคลื่อนย้ายเงินทุนจากตลาดเกิดใหม่รุนแรง ประกอบกับตัวเลขล่าสุดชี้ว่าเศรษฐกิจเกาหลีมีสัญญาณฟื้นตัวอย่างเด่นชัดในภาคการผลิต แบบนี้ก็เป็นอีกหนึ่งตลาดหุ้นที่ควรเพิ่มสัดส่วนการลงทุนครับ

ตลาดหุ้นอินเดีย

ข่าวความขัดแย้งทางการทหารระหว่างอินเดียและปากีสถาน จะเป็นปัจจัยกดดันต่อตลาดอินเดียเพียงชั่วคราว โดยพื้นฐานเศรษฐกิจของอินเดียที่ขยายตัวดีและเงินเฟ้อที่ปรับลดลงมากจากราคาอาหาร จะเป็นโอกาสให้ธนาคารกลางอินเดียลดดอกเบี้ยเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจ ดังนั้นผมยังคงคำแนะนำให้เพิ่มสัดส่วนการลงทุนต่อไปครับ

ตลาดหุ้นไทย

ตอนนี้ราคาต่อมูลค่าพื้นฐานของตลาดหุ้นไทยค่อนข้างแพงเมื่อเทียบกับตลาดอื่นในภูมิภาค ทำให้โอกาสขาขึ้นมีไม่มาก ประกอบกับราคาข้าวและยางพาราที่ลดลงอย่างมีนัยสำคัญในเดือน ส.ค. อาจส่งผลกระทบต่อรายได้และการบริโภคในภาคการเกษตรครับ แบบนี้ผมคิดว่าควรจะคงการลงทุนดูสถานการณ์ตลาดหุ้นไทยกันไปก่อนครับ

เงินสดและกองทุนตราสารหนี้ระยะสั้น

เหมือนเช่นเคยครับผม เนื่องจากความผันผวนของตลาดหุ้นมีแนวโน้มลดลง นักลงทุนควรลดการถือครองเงินสด และหาการลงทุนที่มีโอกาสได้ผลตอบแทนที่สูงขึ้นนั่นเองครับ

น้ำมัน

ข่าวลือเรื่องความร่วมมือที่จะลดกำลังการผลิตในกลุ่ม OPEC ยังขาดความน่าเชื่อถือ เนื่องจากการลดกำลังการผลิตยังไม่เกิดขึ้นจริง โดยการตัดสินใจว่าประเทศใดจะลดกำลังการผลิตจะเกิดขึ้นในการประชุมเดือน พ.ย. นี้ ทำให้ยังมีความไม่แน่นอนสูง ผมแนะนำว่าคงการลงทุนไปก่อนน่าจะดีกว่าครับ

ทองคำ

คาดว่าราคาทองคำปรับขึ้นได้อย่างจำกัด เนื่องจากมุมมองค่าเงินดอลลาร์มีโอกาสกลับไปแข็งค่าจากโอกาสการปรับขึ้นดอกเบี้ย แบบนี้ดูสถานการณ์กันด้วยการคงการลงทุนกันต่อไปครับ

ตราสารหนี้ไทย

ดัชนีพันธบัตรรัฐบาลไทยช่วงอายุ 1-3 ปีปรับตัวขึ้นจากการเข้าซื้อของนักลงทุนต่างชาติหลังจาก Fed คงอัตราดอกเบี้ย และBOJ ส่งสัญญาณการผ่อนคลายเพิ่มเติม ดังนั้นผมยังคงแนะนำให้คงการลงทุนกันไปก่อนครับ

สำหรับแนวโน้มการลงทุนในสัปดาห์นี้ จะเห็นว่าเน้นไปที่ตลาดเอเชียเป็นส่วนใหญ่ครับ เนื่องจากความไม่แน่นอนในตลาดหุ้นประเทศฝั่งยุโรป และอเมริกา

ก่อนจากกัน ผมขอย้ำเป็นครั้งที่ 17 แล้วครับว่า สิ่งที่สำคัญในการลงทุนนั้น มันคือการกระจายความเสี่ยงในการลงทุนได้อย่างถูกต้อง เหมาะสม และเข้าใจในสินทรัพย์ที่เราเลือกลงทุนด้วยนะครับ

สุดท้ายนี้ ผม “อัศวินกองทุน” กับบทความ Weekly Outlook คงต้องลากันไปก่อนแล้วล่ะครับ แล้วพบกันใหม่ในสัปดาห์หน้าครับผม ขอให้โชคดีในการลงทุนสำหรับสัปดาห์นี้กันทุกท่านนะครับ สวัสดีคร้าบบบบ

สวัสดีครับ กลับมากันอีกครั้งกับบทความประจำเวปไซด์ออมมันนี่ กับพรี่หนอมคนดีคนเดิมเพิ่มเติมคือเจ้าของเพจ @TAXBugnoms นั่นเองครับผม

ผ่านมาจนเกือบจะถึงสิ้นปีแล้วครับ โดยสิ่งที่ผมอยากจะแนะนำให้เพื่อนๆพี่ๆน้องๆะทบทวนกันให้ดี นั่นคือเรื่องของ “รายการลดหย่อนภาษีประจำปี 2559” นั่นเองครับ โดยผมเคยเขียนบทความทำนองนี้ไปแล้วในปี 2558 กับบทความ 18 รายการลดหย่อนภาษีประจำปี 2558 พร้อมเทคนิคประหยัดภาษีที่คุณต้องรู้ แต่สำหรับบทความสำหรับปี 2559 นี้มีเรื่องอัพเดทมากขึ้นกว่าเดิมครับ เอาล่ะ… เรามาลองดูกันเลยดีกว่าว่ามีอะไรบ้าง

ขออนุญาตทบทวนความเข้าใจกับอีกทีนะครับว่า คำว่า “ค่าลดหย่อน” ที่เราจะคุยกันนี้ คือ “รายการที่กฎหมายกำหนดไว้ให้นำไปหักออกจากเงินได้เพิ่มขึ้นหลังจากที่หักค่าใช้จ่ายแล้ว” ซึ่งมาจากวิธีการคำนวณตามนี้ครับ

(รายได้ – ค่าใช้จ่าย – ค่าลดหย่อน) x อัตราภาษี

โดยเราจะเรียกการคำนวณในวงเล็บนี้ว่า “เงินได้สุทธิ” ซึ่งวิธีการวางแผนประหยัดภาษีที่เรานิยมกันที่สุด คือ การเพิ่ม “ค่าลดหย่อน” ให้มากที่สุด เพื่อให้เงินได้สุทธิของเราต่ำที่สุด และเสียภาษีน้อยๆนั่นเองครับ

(ตารางอัตราภาษีแสดงให้เห็นว่า ยิ่งมีเงินได้สุทธิมาก ยิ่งต้องเสียภาษีมาก)

ดังนั้นสิ่งที่คนส่วนใหญ่มักจะทำกัน คือ การหาค่าลดหย่อนมาเพิ่มเติม ซึ่งประกอบไปด้วยรายการต่างๆ ที่มีมากมายโดยผม TAXBugnoms ขอแบ่งออกเป็น 4 กลุ่ม เพื่อให้เข้าใจง่ายๆ ดังนี้ครับ

กลุ่มที่ 1 ค่าลดหย่อนส่วนตัว
ครอบครัว และการเป็นคนดีศรีสังคม

สำหรับค่าลดหย่อนในกลุ่มแรกนี้ จะเป็นเรื่องที่อยู่ใกล้ตัวของเราครับ ซึ่งเป็นค่าลดหย่อนที่สามารถหยิบจับขยับเข้ามาใช้งานได้ง่าย เพียงแค่เรามีคุณสมบัติตามที่ว่ามา เราก็ได้สิทธิเดี๋ยวนั้นเลยครับ

1. ค่าลดหย่อนส่วนตัวจำนวน 30,000 บาท

คือ ค่าลดหย่อนสำหรับคนมีเงินได้ทุกคนที่ยื่นแบบแสดงรายการ แค่เพียงเรายื่นแบบแสดงรายการก็สามารถใช้สิทธิค่าลดหย่อนนี้ได้เลยครับ

2. ค่าลดหย่อนคู่สมรสจำนวน 30,000 บาท

คือ ค่าลดหย่อนของคู่สมรส (ตามกฎหมาย) กรณีที่คู่สมรส (สามีหรือภรรยา) ที่จดทะเบียนสมรสถูกต้องตามกฎหมายและไม่มีเงินได้ หรือมีเงินได้และเลือกยื่นแบบแสดงรายการรวมกันในการคำนวณภาษี เราจะได้สิทธิค่าลดหย่อนส่วนเพิ่มเติมจากส่วนนี้ทันทีครับ

3. ค่าลดหย่อนบุตรและการศึกษาบุตรจำนวน 15,000 บาทและ 2,000 บาท

โดยคำว่า “บุตร” หมายถึง บุตรโดยกฎหมายหรือบุตรบุญธรรม สามารถนำมาหักลดหย่อนได้ คนละ 15,000 บาท และหักได้สูงสุดไม่เกิน 3 คน (นับเฉพาะทีมีชีวิต) โดยมีเงื่อนไขดังนี้ครับ

– บุตรต้องมีอายุไม่เกิน 20 ปี
– ถ้าอายุอยู่ในระหว่าง 21-25 ปี ต้องศึกษาอยู่ในระดับ ปวส. ขึ้นไป
– บุตรต้องไม่มีเงินได้ในปีภาษีตั้งแต่ 15,000 บาทขึ้นไป

ส่วนค่าลดหย่อนการศึกษาบุตรนั้น มีสำหรับบุตรที่กำลังศึกษาภายในประเทศ โดยจะได้รับค่าลดหย่อนเพิ่มเติมอีกคนละ 2,000 บาท โดยคำว่าการศึกษาหมายถึงตั้งแต่ ชั้นอนุบาลไปจนถึงปริญญาเอก (ไม่รวมชั้นเตรียมอนุบาลนะครับ)

4. เบี้ยประกันสุขภาพพ่อแม่จำนวน 15,000 บาท

เน้นว่า ต้องเป็นเบี้ยประกันสุขภาพคุณพ่อคุณแม่เท่านั้นครับ ซึ่งสามารถใช้สิทธิได้ในกรณีที่คุณพ่อคุณแม่มีรายได้ไม่เกิน 30,000 บาทต่อปี หากเรามีการซื้อประกันสุขภาพให้ท่าน สามารถนำค่าเบี้ยประกันสุขภาพมาลดหย่อนได้สูงสุดถึง 15,000 บาท และค่าเบี้ยประกันสุขภาพนี้สามารถแบ่งกันสำหรับลูกหลายๆคนได้ด้วยครับ

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ : 2 วิธีลดหย่อนภาษีสำหรับลูกกตัญญู!

5. ค่าเลี้ยงดูพ่อแม่เราและพ่อแม่คู่สมรส คนละ 30,000 บาท

ถ้าหากเราหรือคู่สมรสมีคุณพ่อคุณแม่ที่อายุมากกว่า 60 ปี และมีรายได้ทั้งปีไม่เกิน 30,000 บาท เราก็จะมีสิทธิหักลดหย่อนค่าเลี้ยงดูได้คนละ 30,000 บาท นั่นหมายความว่าถ้าเราเลี้ยงดูถึง 4 คนก็จะได้รับสิทธิสูงสุดถึง 120,000 บาทครับ

แต่มีเงื่อนไขนิดนึงในกรณีของพ่อแม่ของคู่สมรสที่จะนำมาลดหย่อนนั้น เราจะสามารถนำมาลดหย่อนได้ในกรณีที่คู่สมรสไม่มีรายได้เท่านั้นนะครับ

โดยคุณพ่อคุณแม่จะต้องลงลายมือชื่อในหนังสือรับรอง (แบบ ลย.03) ว่าลูกคนไหนเป็นคนเลี้ยงดู และสิทธิในการเลี้ยงดูนั้นจะสามารถใช้สิทธิได้เพียงครั้งเดียวครับ เช่น พี่น้องสองคน คนโตใช้สิทธิลดหย่อนเลี้ยงดูพ่อ คนเล็กก็ไม่สามารถใช้สิทธิเลี้ยงดูพ่อแล้วครับ สามารถใช้สิทธิลดหย่อนได้เฉพาะแม่ หรือถ้าคนโตใช้สิทธิทั้งคุณพ่อคุณแม่ ลูกคนเล็กก็ไม่มีสิทธิแล้วครับ

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ : 2 วิธีลดหย่อนภาษีสำหรับลูกกตัญญู!

6. ค่าลดหย่อนค่าอุปการะเลี้ยงดูคนพิการหรือคนทุพพลภาพจำนวน 60,000 บาท

ถ้าหากเราเป็นผู้ดูแลคนพิการตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ หรือคนทุพพลภาพที่มีใบรับรองแพทย์ เราสามารถนำมาหักลดหย่อนได้คนละ 60,000 บาท โดยมีเงื่อนไขว่าคนพิการหรือคนทุพพลภาพที่นำมาลดหย่อนนั้นต้องมีรายได้ไม่เกิน 30,000 บาทต่อปีด้วยนะครับ

และในกรณีที่คนพิการหรือคนทุพพลภาพเป็น พ่อแม่ – บุตร – คู่สมรส ของเรา เราสามารถใช้สิทธิได้ทั้งสองส่วนครับ เช่น คู่สมรสไม่มีรายได้และพิการ ก็จะสามารถนำมาลดหย่อนได้สูงสุด 90,000 บาท (60,000 + 30,000) นั่นเองครับ

กลุ่มที่ 2 ค่าลดหย่อนจากสินทรัพย์
และมาตรการกระตุ้นการใช้จ่ายภาครัฐ

สำหรับกลุ่มที่ 2 นี้เป็นค่าลดหย่อนที่เกิดขึ้นจากการมีสินทรัพย์ต่างๆ โดยส่วนใหญ่มักจะเป็นที่อยู่อาศัย รวมถึงสิทธิลดหย่อนที่เพิ่มขึ้นตามมาตรการกระตุ้นการใช้จ่าย ซึ่งสามารถนำค่าใช้จ่ายในส่วนนี้มาลดหย่อนในการคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาได้เช่นเดียวกันครับ เรามาดูกันต่อเลยดีกว่าว่ามีอะไรบ้างครับ