สวัสดีครับทุกคน เพิ่งผ่านพ้นปีใหม่กันไม่เท่าไร ทางภาครัฐก็มีกฎหมายฉบับใหม่เรื่องภาษีมานำเสนอกันอีกแล้วววคร้าบบ หลังจากที่สิ้นปีกระหึ่มด้วย ค่าลดหย่อนภาษีชอปปิ้ง เพื่อลดหย่อนภาษีให้กับบุคคลธรรมดา แต่มาถึงปี 2559 นี้.. นิติบุคคลอย่างบริษัทและห้างหุ้นส่วนก็ไม่น้อยหน้าเช่นเดียวกัน เพราะได้รับประโยชน์จากโปรโมชั่นใหม่ที่เรียกกันสั้นๆว่า นิรโทษกรรมทางภาษี แถมด้วยสิทธิยกเว้นและลดภาษีเงินได้นิติบุคคลไปอีกต่อหนึ่ง!! (เดี๋ยวนะ มันสั้นตรงไหน – -“)

โดยระหว่างช่วงหยุดยาวปีใหม่ ผมลองสังเกตดูตามหน้า New Feed เฟสบุ๊กส่วนตัว Line และ Twitter รวมถึงข่าวสารต่างๆ จากสำนักข่าวหลายแห่ง เรียกได้ว่าข่าวนิรโทษกรรมทางภาษีนี้กระหึ่มทั้งวงการธุรกิจกันเลยทีเดียวครับ

ก่อนที่จะเวิ่นเว้อเพ้อเจ้อจนเนื้อหายาวไปและทำให้เพื่อนๆพี่ๆน้องๆขี้เกียจอ่าน ผมนาย TAXBugnoms ขอสรุปสั้นๆให้ฟังกันครับว่า เมื่อวันที่ 1 มกราคม มีกฎหมายภาษีใหม่ออกมา 2 ฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ได้แก่ พระราชกำหนดยกเว้นและสนับสนุนการปฎิบัติการเกี่ยวกับภาษีอากร และ พระราชกฤษฏีกาออกความตามประมวลรัษฏากร (ฉบับที่ 595) นั่นเองครับ

ทีนี้เรามาดูกันว่ากฎหมายทั้ง 2 ฉบับนี้ มีที่มาที่ไปอย่างไร และเนื้อหาที่น่าสนใจเป็นแบบไหน เอาล่ะครับ.. เรามาเริ่มต้นจากเหตุผลของการออกกฎหมายกันดีกว่าครับ

เหตุผลที่ต้องมีนิรโทษกรรมและลดอัตราภาษี

สำหรับเหตุผลในการออกกฎหมายทั้ง 2 ฉบับนี้ เนื่องจากทางรัฐมองว่ามีความจำเป็นที่ประเทศไทยต้องปรับปรุงระบบการจัดเก็บภาษีให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น และสนับสนุนให้ผู้เสียภาษีทั้งหลายมีการจัดทำบัญชีให้สอดคล้องกับข้อเท็จจริงของกิจการ ซึ่งวิธีการสนับสนุนก็ถูกนำมาใช้ผ่านเครื่องมือจูงใจที่เราคุ้นเคยกัน นั่นคือ การนิรโทษกรรมทางภาษี และ การลดอัตราภาษีเงินได้นิติบุคคลนั่นเองครับ

รายละเอียดและเงื่อนไขของกฎหมาย

ก่อนอื่น ผมขอพูดถึงกฎหมายฉบับแรก คือ พระราชกำหนดยกเว้นและสนับสนุนปฎิบัติการเกี่ยวกับภาษีอากรตามประมวลรัษฏากร ก่อนนะครับ ซึ่งกฎหมายฉบับนี้ได้กำหนดรายละเอียดและเงื่อนไขไว้ดังนี้ครับ

ผู้มีสิทธิ : บริษัทห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล ที่มีรายได้ไม่เกิน 500 ล้านบาทที่เกิดขึ้นในรอบบัญชีครบกำหนด 12 เดือนที่ผ่านมา และวันสุดท้ายของรอบต้องภายในวันที่ 31 ธันวาคม 2558

สิทธิที่ได้รับยกเว้น : ยกเว้นจากการตรวจสอบ ไต่สวน ประเมิน หรือสั่งให้เสียภาษีอากร และความผิดทางอาญาตามประมวลรัษฏากร

สิ่งที่ยกเว้นให้ : รายได้ ฐานภาษี รายรับ หรือการกระทำตราสาร ที่เกิดขึ้นก่อนวันที่ 1 มกราคม 2559

สิ่งที่ผู้มีสิทธิต้องทำ : ประกอบด้วยขั้นตอนดังต่อไปนี้ครับ

– จดแจ้งต่อกรมสรรพากร ตามประกาศอธิบดีกรมสรรพากรกำหนด (ณ วันที่ 4 มกราคม 2559 ยังไม่มีประกาศออกมาเป็นลายลักษณ์อักษร)

– ยื่นแบบแสดงรายการต่างๆ (ภาษีเงินได้นิติบุคคล ภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีธุรกิจเฉพาะ อากรแสตมป์) พร้อม “ชำระภาษี” (ถ้ามี) ให้ถูกต้อง ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2559 เป็นต้นไป

– จัดทำบัญชี งบการเงินให้สอดคล้องกับความเป็นจริงของกิจการตั้งแต่รอบบัญชีที่เริ่มในหรือหลังวันที่ 1 มกราคม 2559 เป็นต้นไป รวมถึงไม่กระทำการใดๆ ที่เป็นการหลีกเลี่ยงภาษีอากร

อย่างไรก็ตามเงื่อนไขที่ว่านี้ ไม่ได้ให้สิทธิแก่ บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนที่อยู่ระหว่างการตรวจสอบภาษีอากร หรือเป็นผู้ออกใบกำกับภาษีปลอม หรืออยู่ระหว่างดำเนินคดีในชั้นศาล ครับ อ้อ.. แน่นอนครับว่ารวมถึงบริษัทและห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่จดทะเบียนประกอบกิจการหลังจากวันที่ 1 มกราคม 2559 นี้ หรือรอบบัญชีก่อนหน้ายังไม่ครบ 12 เดือน ก็ไม่สามารถใช้สิทธิตามเงื่อนไขนี้ได้เช่นเดียวกันครับ (แน่ละ.. เพิ่งจดจะมาขอนิรโทษกรรมได้อย่างไร)

นี่คือจุดเริ่มต้นของกฎหมายฉบับแรก ซึ่งผมเข้าใจว่าทางรัฐต้องการใช้เป็นแนวทางในการกระตุ้นให้ธุรกิจต่างๆทำถูกต้องตามระบบกฎหมาย โดยให้โอกาสล้างบางสิ่งที่ผิดพลาดในอดีต ทำนองว่าเรามา SET ZERO และเริ่มต้นใหม่อะไรแบบนั้นล่ะครับ (เอ๊ะ.. คุ้นๆว่าเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน แต่ช่างมันเถอะคร้าบ)

แค่นิรโทษยังไม่พอ
เรามาต่อกันด้วยสิทธิยกเว้นและลดภาษีกันอีก

ทีนี้.. หลังจากที่บริษัทและห้างหุ้นส่วนทั้งหลายมาลงทะเบียนเข้าสู่ระบบ “นิรโทษกรรม” เป็นที่เรียบร้อยแล้ว กฎหมายฉบับต่อมา คือ พระราชกฤษฏีกา ฉบับที่ 595 ได้กำหนดรายละเอียดและเงื่อนไขของการลดอัตราภาษีอากรและยกเว้นภาษีเงินได้ไว้ดังนี้ครับ

1. ยกเว้นภาษี

สำหรับกำไรสุทธิที่เกิดขึ้นในรอบบัญชีที่เริ่มในหรือหลังวันที่ 1 มกราคม 2559 แต่ไม่เกิน 31 ธันวาคม 2559 หรือพูดกันสั้นๆง่ายๆว่ารอบบัญชีปี 2559 ไม่ต้องเสียภาษีนั่นแหละจ้า (ว้าวววว)

2. ยกเว้นภาษี

กำไรสุทธิ 300,000 บาทแรก สำหรับรอบบัญชีที่เริ่มในหรือหลังวันที่ 1 มกราคม 2560 แต่ไม่เกิน 31 ธันวาคม 2560 และเสียภาษีในอัตราร้อยละ 10 สำหรับกำไรส่วนที่เกิน 300,000 บาท โดยไม่มีการกำหนดเพดานจำนวน 3,000,000 บาท ไว้เหมือนเมื่อแต่ก่อน (อ้างอิง : ตาม พ.ร.ฎ. ฉบับที่ 530 แก้ไขเพิ่มเติมโดย พ.ร.ฎ. 564 และ พ.ร.ฎ. 583)

แต่สิทธิประโยชน์เรื่องการยกเว้นภาษีนี้ … ไม่ใช่ว่าบริษัทและห้างหุ้นส่วนที่เข้าสู่ระบบ “นิรโทษกรรม” ตามกฎหมายฉบับแรก จะได้ใช้ลดอัตราภาษีกันทุกคนนะครับ เพราะมีเงื่อนไขเพิ่มเติมสำหรับกรณีนี้ก็คือบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลนั้น ต้องไม่มีทุนชำระในวันสุดท้ายของรอบระยะเวลาบัญชีใดเกิน 5 ล้านบาท และ ไม่มีรายได้จากการขายสินค้าและให้บริการในรอบบัญชีใดเกิน 30 ล้านบาท

และที่สำคัญที่สุดคือ ระหว่างใช้สิทธิลดหย่อนอัตราภาษีนี้ จะต้องไม่ถูกเพิกถอนสิทธิ์

ในทุกๆปี สิ่งหนึ่งที่เป็นปัญหาของพวกเราทุกคน ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์เงินเดือน เจ้าของกิจการ ร้านค้า ร้านอาหาร ฟรีแลนซ์ หรือ ไม่ว่าใครก็ตามที่มีรายได้จากการทำงาน นั่นคือเรื่องที่ชวนน่ารำคาญใจให้ปั่นป่วนที่เรารู้จักกันในชื่อว่า “ภาษี”

คำคมที่บอกไว้ว่า “สิ่งที่ทุกๆคนหนีไม่พ้น นั่นคือ ความตายและภาษี”  สอนให้เรารู้ว่าในเมื่อความตายเป็นสิ่งที่เราทุกคนต้องเจอเพียงครั้งเดียวในชีวิต แต่ภาษีกลับเป็นสิ่งที่ต้องจ่ายหลายๆครั้งนับไม่ถ้วน ดังนั้นถ้าหากหนีไม่พ้นแล้ว สิ่งที่เราควรจะทำก็คือการวางแผนภาษีนั่นเองครับ

เข้าสู่ช่วงสิ้นปีแบบนี้ (2 วันสุดท้ายของปี 2558) @TAXBugnoms เชื่อว่าเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ หลายคนคงกำลังวางแผนลดหย่อนภาษีอยู่ใช่ไหมครับ ดังนั้นถือเป็นโอกาสอันดีที่เราจะมา Update กันอีกสักทีครับว่า “ค่าลดหย่อนภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา” นั้นมีอะไรบ้าง เพื่อที่จะได้วางแผนลดหย่อนถูกต้องและครบถ้วนคร้าบ

ขออนุญาตทบทวนความเข้าใจกับอีกทีนะครับว่า เจ้ารายการค่าลดหย่อนที่ว่านั้นนั้น คือ “รายการที่กฎหมายกำหนดไว้ให้นำไปหักออกจากเงินได้เพิ่มขึ้นหลังจากที่หักค่าใช้จ่ายแล้ว” ซึ่งมาจากวิธีการคำนวณตามนี้ครับ

ซึ่งถ้าเราคำนวณตามวิธีแรก เราจะพบว่า เงินได้สุทธิของเรายิ่งสูงขึ้นมากเท่าไร ยิ่งต้องเสียเพิ่มขึ้นเท่านั้น เช่นถ้าหากเราคำนวณเงินได้สุทธิออกมาได้ 1 ล้านบาท เราก็ต้องเสียภาษีสูงถึง  115,000 บาทนั่นเองครับ

จากวิธีการคำนวณและอัตราภาษีที่ว่ามานี้ ทำให้หนทางในการวางแผนประหยัดภาษีนิยมที่สุดคือการเพิ่ม “ค่าลดหย่อน” ให้มากที่สุด เพื่อให้เงินได้สุทธิของเราลดลงและเสียภาษีน้อยลงนั่นเองครับ

ยกตัวอย่างเช่น มนุษย์เงินเดือนคนหนึ่งมีรายได้ต่อปี 500,000 บาท แต่รู้ทั้งรู้ว่าหักค่าใช้จ่ายได้แค่ตามที่กฎหมายกำหนด คือ 40% ของรายได้แต่สูงสุดไม่เกิน 60,000 บาท ดังนั้นสิ่งที่มนุษย์เงินเดือนคนนี้ต้องทำ คือ การหาค่าลดหย่อนมาเพิ่มเติม ซึ่งประกอบไปด้วยรายการทั้งหมด 18 รายการ โดย TAXBugnoms ขอแบ่งออกเป็น 4 กลุ่ม เพื่อให้เข้าใจง่ายๆ ดังนี้ครับ

กลุ่มที่ 1 ค่าลดหย่อนส่วนตัว + ครอบครัว
และการเป็นคนดีศรีสังคม

สำหรับค่าลดหย่อนในกลุ่มแรกนี้ จะเป็นเรื่องที่อยู่ใกล้ตัวของเราครับ ซึ่งเป็นค่าลดหย่อนที่สามารถหยิบจับขยับเข้ามาใช้งานได้ง่าย เพียงแค่เรามีคุณสมบัติตามที่ว่ามา เราก็ได้สิทธิเดี๋ยวนั้นเลยครับ

1. ค่าลดหย่อนส่วนตัวจำนวน 30,000 บาท

คือ ค่าลดหย่อนสำหรับคนมีเงินได้ทุกคนที่ยื่นแบบแสดงรายการ แค่เพียงเรายื่นแบบแสดงรายการก็สามารถใช้สิทธิค่าลดหย่อนนี้ได้เลยครับ

2. ค่าลดหย่อนคู่สมรสจำนวน 30,000 บาท

คือ ค่าลดหย่อนของคู่สมรส (ตามกฎหมาย) กรณีที่คู่สมรส (สามี-ภรรยา) ของเราที่ไม่มีเงินได้ หรือมีเงินได้และเลือกยื่นแบบแสดงรายการรวมกันในการคำนวณภาษี เราจะได้สิทธิค่าลดหย่อนส่วนเพิ่มจากส่วนนี้ทันทีครับ

3. ค่าลดหย่อนบุตรและการศึกษาบุตรจำนวน 15,000 บาทและ 2,000 บาท

โดยคำว่า “บุตร” หมายถึง บุตรโดยกฎหมายหรือบุตรบุญธรรม สามารถนำมาหักลดหย่อนได้ คนละ 15,000 บาท และหักได้สูงสุดไม่เกิน 3 คน (นับเฉพาะทีมีชีวิต) โดยมีเงื่อนไขดังนี้ครับ

– บุตรต้องมีอายุไม่เกิน 20 ปี
– ถ้าอายุอยู่ในระหว่าง 21-25 ปี ต้องศึกษาอยู่ในระดับ ปวส. ขึ้นไป
– บุตรต้องไม่มีเงินได้ในปีภาษีตั้งแต่ 15,000 บาทขึ้นไป

ส่วนค่าลดหย่อนการศึกษาบุตรนั้น มีสำหรับบุตรที่กำลังศึกษาภายในประเทศ โดยจะได้รับค่าลดหย่อนเพิ่มเติมอีกคนละ 2,000 บาท โดยคำว่าการศึกษาหมายถึงตั้งแต่ ชั้นอนุบาลไปจนถึงปริญญาเอก (ไม่รวมชั้นเตรียมอนุบาล)

4. ค่าเลี้ยงดูพ่อแม่เราและพ่อแม่คู่สมรส คนละ 30,000 บาท

ถ้าหากเราหรือคู่สมรสมีคุณพ่อคุณแม่ที่อายุมากกว่า 60 ปี และมีรายได้ทั้งปีไม่เกิน 30,000 บาท เราก็จะมีสิทธิหักลดหย่อนค่าเลี้ยงดูได้คนละ 30,000 บาท นั่นหมายความว่าถ้าเราเลี้ยงดูถึง 4 คนก็จะได้รับสิทธิสูงสุดถึง 120,000 บาทครับ

แต่มีเงื่อนไขนิดนึงในกรณีของพ่อแม่ของคู่สมรสที่จะนำมาลดหย่อนนั้น เราจะสามารถนำมาลดหย่อนได้ในกรณีที่คู่สมรสไม่มีรายได้เท่านั้นครับ

นอกจากนั้น คุณพ่อคุณแม่จะต้องลงลายมือชื่อในหนังสือรับรอง (แบบ ลย.03) ว่าลูกคนไหนเป็นคนเลี้ยงดู และสิทธิในการเลี้ยงดูนั้นจะสามารถใช้สิทธิได้เพียงครั้งเดียวครับ เช่น พี่น้องสองคน คนโตใช้สิทธิลดหย่อนเลี้ยงดูพ่อ คนเล็กก็ไม่สามารถใช้สิทธิเลี้ยงดูพ่อแล้วครับ สามารถใช้สิทธิลดหย่อนได้เฉพาะแม่ หรือถ้าคนโตใช้สิทธิทั้งคุณพ่อคุณแม่ ลูกคนเล็กก็ไม่มีสิทธิแล้วครับ

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ : 2 วิธีลดหย่อนภาษีสำหรับลูกกตัญญู!

5. เบี้ยประกันสุขภาพพ่อแม่จำนวน 15,000 บาท

เน้นว่า ต้องเป็นเบี้ยประกันสุขภาพคุณพ่อคุณแม่เท่านั้นครับ ซึ่งสามารถใช้สิทธิได้ในกรณีที่คุณพ่อคุณแม่มีรายได้ไม่เกิน 30,000 บาทต่อปี หากเรามีการซื้อประกันสุขภาพให้ท่าน สามารถนำค่าเบี้ยประกันสุขภาพมาลดหย่อนได้สูงสุดถึง 15,000 บาท และค่าเบี้ยประกันสุขภาพนี้สามารถแบ่งกันสำหรับลูกหลายๆคนได้ด้วยครับ

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ : 2 วิธีลดหย่อนภาษีสำหรับลูกกตัญญู!

6. ค่าลดหย่อนค่าอุปการะเลี้ยงดูคนพิการหรือคนทุพพลภาพ 60,000 บาท

ถ้าหากเราเป็นผู้ดูแลคนพิการตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ หรือคนทุพพลภาพที่มีใบรับรองแพทย์ เราสามารถนำมาหักลดหย่อนได้คนละ 60,000 บาท โดยมีเงื่อนไขว่าคนพิการหรือคนทุพพลภาพที่นำมาลดหย่อนนั้นต้องมีรายได้ไม่เกิน 30,000 บาทต่อปีครับ

และในกรณีที่คนพิการหรือคนทุพพลภาพเป็น พ่อแม่ – บุตร – คู่สมรส ของเรา เราสามารถใช้สิทธิได้ทั้งสองส่วนครับ เช่น คู่สมรสไม่มีรายได้

สวัสดีครับ กลับมาพบกันอีกครั้งกับ @TAXBugnoms และการแก้ไขกฎหมายภาษีอีกตัวหนึ่งในโค้งสุดท้ายปลายปีแบบนี้ครับ โดยวันนี้เป็นเรื่องของ “ห้างหุ้นส่วนสามัญและคณะบุคคล” นั่นเองครับ 

วันนี้ในหน้า Facebook ของกรมสรรพากรได้โพสรูปพร้อม Caption ประกอบสั้นๆว่า “คณะบุคคล และ หสม. ได้รับยกเว้นภาษี เป็นของขวัญปีใหม่ กฎกระทรวงฉบับที่ 309 (พ.ศ.2558) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร” ซึ่งกฎกระทรวงที่ว่านี้เป็นกฎหมายใหม่ที่เพิ่งออกมาสดๆร้อนๆเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานี่เองครับ

ก่อนอื่นผมขอย้อนเวลาหาอดีตเรื่องการแก้ไขกฎหมายของห้างหุ้นส่วนสามัญและคณะบุคคลตั้งแต่ช่วงต้นปี 2558 ที่ผ่านมา ซึ่งมีเนื้อหาใจความสำคัญดังนี้ครับ

1. ห้างหุ้นส่วนสามัญและคณะบุคคลนั้นต้องคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาเหมือนเดิม แต่ที่เพิ่มเติมคือการจัดทำบัญชีรายรับรายจ่ายตามที่กฎหมายกำหนดเพื่อแสดงให้เห็นถึงส่วนแบ่งกำไรที่เป็นตัวเงินที่แท้จริงของกิจการ

2. ถ้าหากส่วนแบ่งกำไรตามข้อ 1 ที่ว่านี้ (ตามรายงาน) ได้มีการแบ่งปันให้กับผู้เป็นหุ้นส่วนที่เป็นบุคคลธรรมดานั้น ต้องนำมาเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาอีกรอบหนึ่ง โดยถือเป็นเงินได้ประเภทที่ 8 นั่นเองครับ

ถ้าหากใครที่คิดว่าตัวเองไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องของคณะบุคคลหรือห้างหุ้นส่วนสามัญแน่ๆ หรืออ่านแล้วไม่เข้าใจว่าผมกำลังพูดถึงเรื่องอะไร ผมมีทางเลือกให้สองทางครับ ทางแรก คือ เลิกอ่าน ส่วนทางที่สองคือ อ่านรายละเอียดเรื่องนี้เพิ่มเติมเพื่อประดับเป็นความรู้จากบทความต่อไปนี้ครับ

[สรุป] การปรับปรุงภาษีห้างหุ้นส่วนสามัญคณะบุคคลในบทความเดียว
5 ขั้นตอนควรรู้ก่อนยื่นภาษีห้างหุ้นส่วนสามัญและคณะบุคคล

และเมื่อกฎหมายใหม่เมื่อต้นปีออกมาบังคับใช้แบบนี้ ย่อมส่งผลกระทบต่อปัญหาในเรื่องของการมีกรรมสิทธิ์ร่วมกันในสินทรัพย์ต่างๆที่สามารถก่อให้เกิดรายได้ครับ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการให้เช่าอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นกรรมสิทธิ์ที่ได้จากมรดก หรือการเปิดบัญชีเงินฝากธนาคารร่วมกันระหว่างบุคคลนั้น จะถือว่าการกระทำที่เกิดขึ้นนั้นจะอยู่ในรูปแบบของ “ห้างหุ้นส่วนสามัญ” และถูกบังคับให้เสียภาษีถึง 2 รอบกันเลยทีเดียว และแบบนี้มันก็คงไม่แฟร์สักเท่าไรใช่ไหมคร้าบ

จากการที่กรมสรรพากรได้เล็งเห็นปัญหาข้อนี้  (แม้ว่าจะเล็งนานไปหน่อย) จึงได้ออกกฎกระทรวงฉบับที่ 309 เพื่อแก้ไขข้อกฎหมายในประมวลรัษฏากรเพิ่มเติมสำหรับสองกรณีดังต่อไปนี้ครับ

“(๘๙) เงินได้ที่ได้รับจากส่วนแบ่งของกําไรจากห้างหุ้นส่วนสามัญหรือคณะบุคคลที่มิใช่
นิติบุคคล ที่ได้รับจาก

(ก) การให้เช่าอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นกรรมสิทธิ์รวมอันได้มาโดยทางมรดก หรือได้รับจากการให้โดยเสน่หา ซึ่งต้องเสียภาษีเงินได้ตามส่วน ๒ หมวด ๓ ลักษณะ ๒ แห่งประมวลรัษฎากร

(ข) ดอกเบี้ยเงินฝากตามมาตรา ๔๐ (๔) (ก) แห่งประมวลรัษฎากร และถูกหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ตามมาตรา ๕๐ (๒) แห่งประมวลรัษฎากร ทั้งนี้ เฉพาะกรณีที่ผู้มีเงินได้ดังกล่าวไม่ขอรับเงินภาษีที่ถูกหักไว้นั้นคืนหรือไม่ขอเครดิตเงินภาษีที่ถูกหักไว้นั้นไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วน”

ซึ่งทั้งสองกรณีนี้จะเป็นการแก้ไขในกฎกระทรวง 126 ซึ่งเป็นเรื่องของการยกเว้นภาษีเงินได้นั่นเองครับ และจากข้อกฎหมายจะเห็นได้ว่า หากเป็นส่วนแบ่งกำไรที่ได้รับจากการให้เช่าอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นกรรมสิทธิ์ร่วมจากทางมรดก หรือ ได้รับจากการให้โดยเสน่หา จะได้รับยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาในส่วนแบ่งกำไรนี้ครับ

และกรณีดอกเบี้ยจากเงินฝากที่ฝากร่วมกัน เมื่อยอมให้ถูกหักภาษี ณ ที่จ่ายไว้ในอัตรา 15% โดยที่ไม่ขอคืนและนำมาใช้เครดิตภาษี (หักออกจากภาษีที่ชำระ) ก็จะได้รับสิทธิยกเว้นในขั้นของการแบ่งกำไรเช่นเดียวกันครับ

เพื่อความเข้าใจ…
ขออนุญาตยกตัวอย่างง่ายๆประกอบข้อกฎหมายดังนี้ครับ

กรณี บุคคลสองคนได้รับมรดก หรือ ได้รับที่ดินมาโดยเสน่หา (มีคนยกที่ดินให้) และนำไปหารายได้จากการให้เช่าร่วมกัน ก็จะถือว่าทั้งสองคนนั้นมีสภาพเป็นห้างหุ้นส่วนสามัญโดยปริยายและต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาในส่วนนี้ครับ แต่หลังจากที่เสียภาษีเรียบร้อยในส่วนนี้แล้ว ก็จะไม่ต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาอีกทอดหนึ่งเมื่อมีการแบ่งกำไรของห้างหุ้นส่วนสามัญให้กับบุคคลทั้งสองคร้าบ

เช่นเดียวกัน กรณีที่บุคคลสองคน ร่วมกันฝากเงินในบัญชีธนาคารแล้วได้ดอกเบี้ย หากเลือกที่จะถูกหัก ณ ที่จ่ายไว้แล้ว ก็ไม่ต้องนำส่วนแบ่งจากดอกเบี้ยมาเสียภาษีอีกรอบครับ

ป.ล. บทความทั้งหมดนี้อ้างอิงจากข้อกฎหมาย กฎกระทรวงฉบับที่ 309 นะครับ หากใครสนใจคลิกที่ลิงค์เพื่ออ่านข้อความเพิ่มเติมได้เลยคร้าบบ

สุดท้ายนี้ผมคงต้องบอกว่า สำหรับเรื่องราวของกฎหมายของห้างหุ้นส่วนสามัญและคณะบุคคลนี้ค่อนข้างซับซ้อนมากๆและอาจจะทำให้เรางงกันได้ครับ ดังนั้นถ้าหากใครอ่านแล้วมีข้อสงสัยเพิ่มเติม สามารถสอบถามผมผ่านข้อความในเพจ @TAXBugnoms ได้เลยครับ สำหรับวันนี้ต้องขอลาไปก่อน สวัสดีคร้าบบ …

แหม่… เปิดหัวกันมาแบบนี้ หลายคนคงสงสัยสินะครับว่า มันเป็นคำถามที่ต้องการอะไรกันแน่ ไม่เป็นไรครับ เพราะวันนี้ผมม TAXBugnoms เจ้าเก่าเจ้าเดิม เพิ่มเติมคือความสดใสในการลดหย่อนภาษีจะมาไขข้อข้องใจกับคำถามนี้ให้ฟังกันครับ

หลายๆคนที่เป็นมือใหม่ในการลดหย่อนภาษี มักจะเริ่มจากคำถามแบบนี้ด้วยความสงสัยครับว่า มันมีอะไรลดหย่อนภาษีได้บ้าง เห็นคนนู้นว่าดี คนนี้ว่าใช่ จะซื้ออะไรดี ประกัน LTF RMF หรือมีนโยบายอันไหนที่น่าสนใจกันบ้าง บอกมาให้หมดนะ!! เพราะชั้นอยากจะลดภาษีเต็มที่แล้ว!!

วันนี้ผมเลยอยากจะแนะนำเป็นคำถามง่ายๆ ในการตรวจสอบตัวเองครับว่า เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ พร้อมหรือยังกับการลดหย่อนภาษีของตัวเอง และควรจะวางแผนต่อไปยังไง ถึงจะเรียกว่าคุ้มค่าที่สุด

1. ปีนี้เสียภาษีเท่าไร?

คำถามแรกเหมือนคำถามทักทายว่าสบายดีไหมใช่ไหมครับ (ฮา) แต่จริงๆมันคือคำถามที่ตอกย้ำครับว่า “เราเข้าใจการคำนวณภาษีหรือเปล่า” เพราะถ้าหากเรายังไม่รู้เลยว่าเราเสียภาษีเท่าไร แล้วเราจะไปวางแผนลดหย่อนภาษีได้ยังไงกันล่ะครับ

2. เหลือค่าลดหย่อนอะไรที่ยังไม่ได้ใช้บ้าง?

คำถามต่อมา คือ ไอ้ภาษีที่ต้องเสียในข้อ 1 นั้น เราใช้ค่าลดหย่อนทั้งหมดครบหรือยังครับ (เช็ครายการค่าลดหย่อนล่าสุดได้ที่บทความ สรุปรายการลดหย่อนภาษีประจำปี 2559 พร้อม UPDATE เทคนิคประหยัดภาษีที่คุณต้องรู้!!) ซึ่งถ้าหากตรงนี้ค่าลดหย่อนยังไม่ครบ หรือหลงลืมตัวไหนก็อย่าลืมจัดไปให้ครบครับ มันจะเพิ่มการประหยัดภาษีให้เราได้อย่างแน่นอนครับ

3. แล้วเราควรที่จะเพิ่มค่าลดหย่อนอะไรบ้าง?

หลายคนอาจจะสงสัยว่าคำถามนี้ต่างจากคำถามข้อที่ 2 ยังไงใช่ไหมครับ ผมบอกเลยครับว่า ค่าลดหย่อนในข้อที่ 3 ที่อยากจะให้เพิ่มนั้น หรือควรหาเพิ่มนั้น มันคือค่าลดหย่อนในการออมเงินครับ ซึ่งตัวฮอตฮิตติดเทอร์โบก็จะมีอยู่ 3 ตัวที่รู้จักกันดี นั่นคือ LTF, RMF และ ประกันชีวิต ซึ่งแต่ละตัวก็มีเงื่อนไขในการลดหย่อนภาษีและวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกันไปครับ โดยผมขอทวนหลักเกณฑ์สำหรับ 3 ตัวนี้ให้ฟังอีกทีนะครับ

กองทุนรวมหุ้นระยะยาว (LTF)

เป็นกองทุนรวมประเภทหนึ่งที่จัดตั้งขึ้นมาเพื่อส่งเสริมการลงทุนในระยะยาว โดยเน้นลงทุนในตลาดหุ้นเป็นหลัก โดยที่เราสามารถนำมาลดหย่อนภาษีได้ 15% ของเงินได้ที่ต้องเสียภาษี ในจำนวนสูงสุดไม่เกิน 500,000 บาท ซึ่งมีเงื่อนไขว่าต้องถือหน่วยลงทุนไว้ไม่น้อยกว่า 7 ปีปฎิทินสำหรับการซื้อตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2559 – 31 ธันวาคม 2562  

กองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพ (RMF)

เป็นกองทุนรวมประเภทหนึ่งที่เราสามารถเลือกลงทุนในสินทรัพย์หลากหลายประเภทตั้งแต่ ตลาดเงิน ตราสารหนี้ หุ้น อสังหาริมทรัพย์และสินทรัพย์ทางเลือกอื่นๆ โดยมีวัตถุประสงค์ไว้ใช้ในการวางแผนเกษียณ โดยที่เราสามารถนำมาลดหย่อนภาษีได้ 15% ของเงินได้ที่ต้องเสียภาษี ในจำนวนสูงสุดไม่เกิน 500,000 บาท ซึ่งมีเงื่อนไขเพิ่มเติมตามนี้ครับ

      – ต้องซื้อติดต่อกันทุกปี (แต่ถ้าผิดเงื่อนไขสามารถผิดได้ 1 ปี)
      – ต้องซื้อเป็นจำนวนเงินขั้นต่ำ 3% ของเงินได้ที่ต้องเสียภาษี หรือ 5,000 บาท
      – ต้องถือหน่วยลงทุนในกองทุนรวมไว้ไม่น้อยกว่า 5 ปี และถือไว้จนอายุครบ 55 ปี

นอกจากนั้นยอดรวมของ RMF + กบข./กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ/กองทุนสงเคราะห์ครูเอกชน + กองทุนการออมแห่งชาติ + ประกันชีวิตแบบบำนาญ เมื่อรวมกันทั้งหมดแล้วต้องไม่เกิน 500,000 บาทอีกด้วยครับ

เบี้ยประกันชีวิต มี 2 ประเภท คือ

      – ประกันชีวิต (แบบทั่วไป) ลดหย่อนภาษีได้สูงสุดไม่เกิน 100,000 บาท
      – ประกันชีวิต (แบบบำนาญ) ลดหย่อนภาษีได้ 15% ของเงินได้ สูงสุดไม่เกิน 200,000 บาท

โดยประกันชีวิตแบบทั่วไปนั้นในกรณีที่คู่สมรสไม่มีรายได้ การหักค่าเบี้ยประกันจะหักได้สูงสุด 10,000 บาท แต่ถ้าหากคู่สมรสมีรายได้จะหักสูงสุดได้ถึง 100,000 บาทครับ

สำหรับใครที่สงสัยว่าประกันชีวิตของตัวเองเป็นแบบไหน ลดหย่อนภาษีได้หรือไม่ ผมแนะนำให้สอบถามจากตัวแทนประกันได้เลยครับ หรือจะดูจากใบเสร็จรับเงินค่าประกันที่เราจ่ายไปก็ได้ครับว่าเรามี “เบี้ยประกันชีวิต” ที่สามารถนำไปลดหย่อนได้จำนวนเท่าไหร่ครับ

ทีนี้ลองมาตั้งโจทย์ดูกันเล่นๆครับว่า ในกรณีที่เงินได้ทั้งปีแตกต่างกันในแต่ละกรณี จะสามารถลดหย่อนภาษีด้วยค่าลดหย่อนทั้ง 3 ตัวนี้ได้สูงสุดเท่าไรบ้างครับ

ผมขอตั้งคำถามต่อให้ลองคิดกันอีกหน่อยครับว่า ในชีวิตจริงของเรานั้น เราคงไม่สามารถเลือกลดหย่อนภาษีได้เต็ม MAX แบบนี้ (เนื่องจากเราต้องมีเงินเหลือไว้ทำอย่างอื่นด้วยใช่ไหมครับ) ดังนั้นลองคิดดูครับว่า เราจะเลือกเกณฑ์อะไรมาใช้ในการเลือกดีล่ะว่า เราควรจะซื้อ LTF เท่าไร RMF เท่าไร และประกันชีวิตเท่าไร

สำหรับผมแล้ว ผมมองว่าเรื่องนี้ไม่มีคำตอบตายตัวครับ แต่มันต้องตั้งคำถามว่า เราต้องการอะไรบ้างตามวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกันไป (LTF คือ ลงทุนระยะยาว, RMF คือ วางแผนเกษียณ, ประกัน คือ ป้องกันความเสี่ยง) และเราสามารถปล่อยเงินจำนวนนี้ให้ “จม” ได้นานแค่ไหน เช่น

1. ถ้าเลือก LTF เราต้องถือครอง 7 ปีปฎิทิน นั่นคือ เงินของเราทั้งจำนวนนั้นจะถูกฝังไว้ประมาณ 5 ปีกับอีกไม่กี่วัน แบบนั้นเราโอเคหรือเปล่า ถ้าหากฉุกเฉินต้องใช้เงินเรามีไหม?
2. ถ้าเลือก RMF เราต้องซื้อติดต่อกันทุกปี และถือไปจนถึงอายุ 55 ปี นั่นแปลว่าเงินเราจะต้องอยู่นานขนาดนั้น (ตามวัตถุประสงค์การลงทุน) และเราโอเคกับมันหรือเปล่า หรือเรามีช่องทางในการวางแผนเกษียณทางอื่นที่ดีกว่านี้
3. ถ้าเลือก ประกันชีวิต เราต้องแน่ใจว่ามีเงินส่งเบี้ยประกันครบตามอายุกรมธรรม์ ไม่มีการเวนคืนก่อนกำหนด (เพราะอาจจะผิดเงื่อนไขภาษี) รวมถึงมีความคุ้มครองที่พอดีและพอใจที่เราต้องการหรือเปล่า

นี่คือเรื่องของเกณฑ์คร่าวๆในการตัดสินใจลดหย่อนภาษีดัวยเครื่องมือที่ฮอตฮิตอย่างการออมและการลงทุน

สวัสดีครับ เนื่องจากเมื่อวานนี้ (22 ธันวาคม 2558) หลายๆคนคงได้เห็นข่าวอันแสนจะฮือฮาเรื่องการลดหย่อนภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาจำนวนสูงสุดถึง 15,000 บาทจากการชอปปิ้งงงง (ที่มา : ขาช็อปเฮ !!! คลังจัดหนักยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาซื้อสินค้า-บริการ 1.5 หมื่นบาท) โดยมีเนื้อหาของข่าวโดยสรุปดังนี้ครับ

กระทรวงการคลังได้เสนอให้คณะรัฐมนตรี (ครม.) พิจารณามาตรการยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา สำหรับเงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าซื้อสินค้าหรือค่าบริการในระหว่างวันที่ 25 -31 ธ.ค.58 จากผู้ประกอบกิจการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม ตามจำนวนที่จ่ายจริง แต่ไม่เกิน 15,000 บาท โดยให้ผู้มีเงินได้ต้องมีหลักฐานการซื้อสินค้าหรือรับบริการเป็นใบกำกับภาษีเต็มรูปแบบตาม ม.86/4 แห่งประมวลรัษฎากร แต่ไม่รวมถึงการซื้อสุรา เบียร์ ไวน์ ยาสูบ น้ำมันและก๊าซสำหรับเติมยานพาหนะ รถยนต์ รถจักรยานยนต์ เรือ

Update ล่าสุด มติดังกล่าวได้ประกาศเป็นกฎหมายตาม กฎกระทรวงฉบับที่ 310 เพื่อยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ตามเงื่อนไขดังนี้ครับ

ข้อ ๑ กําหนดให้เงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าซื้อสินค้าหรือค่าบริการให้แก่ผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มและได้รับใบกํากับภาษีตามมาตรา ๘๖/๔ แห่งประมวลรัษฎากร ในระหว่างวันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๘ ถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๘ ตามจํานวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกินหนึ่งหมื่นห้าพันบาท เป็นเงินได้พึงประเมินที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องนํามารวมคํานวณเพื่อเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีประกาศกําหนด

ข้อ ๒ การซื้อสินค้าตามข้อ ๑ ไม่รวมถึงสินค้า ดังต่อไปนี้
(๑) สุรา เบียร์ และไวน์
(๒) ยาสูบ
(๓) น้ํามัน และก๊าซสําหรับเติมยานพาหนะ
(๔) รถยนต์ รถจักรยานยนต์ และเรือ

จากข่าวและกฎหมายข้างต้น @TAXBugnoms ขอสรุปข้อมูลที่น่าสนใจไว้ดังนี้ครับ

1. กฎหมายฉบับดังกล่าวมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 25 ธันวาคม – 31 ธันวาคม 2558 เท่านั้น โดยมีวงเงินจำนวน 15,000 บาท (ซึ่งในส่วนนี้รวมถึงภาษีมูลค่าเพิ่มที่จ่ายไปด้วยครับ)

2. คำว่า “ค่าซื้อสินค้าและบริการ” หมายความถึงการซื้อสินค้าและบริการทั่วไปนี่แหละครับ จะของอะไรก็ได ้บริการแบบไหนก็ได้ ยกเว้นการซื้อสุรา เบียร์ ไวน์ ยาสูบ น้ำมันและก๊าซสำหรับเติมยานพาหนะ รถยนต์ รถจักรยานยนต์ เรือ และต้องเป็นการซื้อจากผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มเท่านั้นครับ ตัวอย่างเช่น ห้างสรรพสินค้าชั้นนำ หรือ ร้านค้าหรือผู้ให้บริการที่สามารถออกใบกำกับภาษีได้

3. หลักฐานที่ใช้ประกอบการลดหย่อนภาษี ต้องเป็น “ใบกำกับภาษี” แบบเต็มรูป เท่านั้น ไม่ใช่ใบเสร็จรับเงินนะครับ โดยใบกำกับภาษีต้องมีข้อความถูกต้องตามมาตรา 86/4 แห่งประมวลรัษฏากร ซึ่งหน้าตาเป็นประมาณนี้ครับ นั่นแปลว่าใบกำกับภาษีอย่างย่อใช้ไม่ได้ครับ

ทีนี้มีหลายคนสงสัยว่าต้องทำยังไงบ้าง ผมขอชี้แจงและย้ำรายละเอียดให้ทราบเพิ่มเติมนะครับ

1. ใบกำกับภาษีแบบเต็มรูป บุคคลธรรมดาอย่างเราสามารถขอได้ครับ เวลาซื้ออย่าลืมขอให้ออกเป็นชื่อเราด้วยนะครับ

2. รายการนี้ คือ การลดหย่อน ไม่ใช่รายการลดยอดภาษีนะครับ ถ้าเราซื้อของ 15,000 บาท จะเอามาหักออกจากเงินได้สุทธิที่คำนวณภาษีได้ ดังนั้นดูดีๆด้วยครับว่าเราเสียภาษีในขั้นภาษีไหน เช่น ถ้าเสียภาษีในขั้น 10% เราก็จะประหยัดภาษีได้สูงสุด 1,500 บาท (เหมือนซื้อของลด 10% นั่นเอง)

3. การซื้อสินค้าและบริการจากผู้ประกอบการจดทะเบียนมูลค่าเพิ่มนั้น ตอนนี้ยังไม่มีข้อห้ามนอกจากตัวที่ยกเว้นในกฎหมายนะครับ คือ สุรา เบียร์ ไวน์ ยาสูบ น้ำมันและก๊าซสำหรับเติมยานพาหนะ รถยนต์ รถจักรยานยนต์ เรือ ดังนั้นถ้าหากไม่ใช่ของพวกนี้ สามารถซื้อได้และนำมาลดหย่อนได้ครับ 

4. ในหลักการเดียวกันกับข้อ 3 ย่อมแปลว่าการซื้อของเงินผ่อน หรือ ผ่อนชำระ ก็สามารถทำได้เช่นเดียวกันครับ เนื่องจากไม่มีข้อห้ามทางกฎหมายว่าไว้ครับ

5. ถ้าเอาง่ายๆ และป้องกันปัญหาได้แน่ๆ คือ การซื้อของตามห้างสรรพสินค้าชั้นนำครับ เพราะมั่นใจได้ว่าสามารถออกใบกำกับภาษีแบบเต็มรูปได้แน่ๆครับ

สิ่งที่สำคัญสำหรับภาษีเรื่องนี้ คือ กระแสเงินสดนะครับ อย่าซื้อของฟุ่มเฟือยถ้าไม่จำเป็น ดังนั้นสำรวจตัวเองก่อนว่า เรามีเงินพอที่จะซื้อสินค้าหรือบริการเหล่านี้หรือเปล่า อย่ามองแต่เรื่องลดภาษีเป็นหลักนะครับ แต่ให้ดูความต้องการที่เหมาะสมและสภาพคล่องของตัวเองประกอบด้วยครับ

และนอกจากค่าลดหย่อนสำหรับขาช้อปจำนวน 15,000 บาทแล้ว เรายังมีค่าลดหย่อนท่องเที่ยวสำหรับ เงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าบริการให้แก่ผู้ประกอบการธุรกิจท่องเที่ยวหรือที่ได้จ่ายเป็นค่าโรงแรมภายในประเทศ ตามจำนวนที่จ่ายจริง แต่ไม่เกิน 15,000 บาท โดยมีเงื่อนไขดังนี้ครับ

1. ผู้รับเงินคือใคร คือ  “ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยว” ที่ได้รับใบอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ หรือ “ผู้ประกอบธุรกิจโรงแรม” ที่ได้รับใบอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม 

2. ค่าใช้จ่ายแบบไหน ต้องเป็นการจ่าย “ค่าบริการ” ให้แก่ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยว หรือที่ได้จ่ายเป็น “ค่าที่พักในโรงแรม” ให้แก่ผู้ประกอบธุรกิจโรงแรมสำหรับ การเดินทางท่องเที่ยวภายในประเทศเท่านั้นนนน  นั่นแปลว่า ค่าเดินทาง เช่น น้ำมันรถ ค่าตั๋วรถทัวร์ ค่าตั๋วเครื่องบิน หมดสิทธิครับผม (TwT)

3. จำนวนเงินเท่าไร  ตามจำนวนที่จ่ายจริง แต่สูงสุดแล้วรวมกัน ไม่เกิน 15,000 บาท

สำหรับใครที่สนใจเรื่องนี้ สามารถอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมค่าลดหย่อนท่องเที่ยวได้ที่บทความ ไปเที่ยวทั้งที มาลดหย่อนภาษีกันดีกว่า ครับ

ดังนั้นสรุปสั้นๆก็คือ ในช่วงก่อนสิ้นปี ตั้งแต่วันที่ 25 – 31 ธันวาคม 2558 หากใครที่ยังไม่ได้ท่องเที่ยวหรือยังไม่ได้ชอปปิ้ง ก็สามารถใช้สิทธินี้มา