เมื่อไม่นานมานี้ เราจะเห็นข่าวทางคณะรัฐมนตรีมีมติกระตุ้นภาคอสังหาริมทรัพย์มามากมายครับ ซึ่งในวันนี้ผมได้รวบรวมมาตรการการลดหย่อนภาษีทั้งหมดฃออกมาเป็นตารางง่ายๆสั้นๆในสไตล์ TAXBugnoms พร้อมกับเงื่อนไขดังต่อไปนี้ครับ

โดยเงื่อนไขสำหรับสิทธิประโยชน์เรื่องการลดหย่อนภาษีนั้น 5 ปี ประกอบด้วยรายละเอียดต่อไปนี้ครับ

1. ต้องเป็นบ้านหลังแรกที่ มูลค่าไม่เกิน 3 ล้านบาท และต้องซื้อภายในวันที่ 31 ธันวาคม 2559
2. ใช้สิทธิลดหย่อนภาษีตั้งแต่ปีภาษี 2559 เป็นต้นไป (เริ่มยื่นแบบภายใน 31 มีนาคม 2560)
3. ห้ามโอนหรือขายต่อภายในเวลา 5 ปี และต้องมีชื่อเป็นเจ้าของกรรมสิทธิในบ้านหลังนั้นด้วย

ซึ่งถ้าพิจารณาเงื่อนไขคร่าวๆ เราจะเห็นว่านโยบายตัวใหม่นี้คลับคล้ายคลับคลากับนโยบายบ้านหลังแรกนั่นเองครับ เพียงแต่เปลี่ยนสิทธิในการยกเว้นภาษีทั้งจำนวน มาหักเป็นค่าลดหย่อนแทน ทีนี้เรามาดูสิทธิในการลดหย่อนภาษีเพื่อความเข้าใจอันดีกันต่อเลยนะครับ

สมมุติว่านายบิ้กจี้ซื้อบ้านหลังแรกของตัวเองในราคา 3 ล้านบาท ภายในวันที่ 31 ธันวาคม 2559 และคาดว่าจะถือครองครบตามเงื่อนไขที่กำหนด นายบิ๊กจี้จะได้สิทธิลดหย่อนภาษีดังนี้

1. ดอกเบี้ยเงินกู้ยืมจากการซื้อบ้าน มาใช้เป็นค่าลดหย่อนสูงสุดเป็นจำนวน 100,000 บาท
2. นำมูลค่า 20% ของราคาบ้าน (600,000 บาท) มาใช้สิทธิยกเว้นภาษี (โดยการลดหย่อน) ปีละ 120,000 บาทเป็นเวลา 5 ปีติดต่อกัน

แหม่.. นี่คือตัวอย่างที่ยกมาทำให้เงื่อนไขภาษี และโลกใบนี้สวยงามจนใครหลายคนน่าจะเกือบเผลอใจซื้ออสังหาริมทรัพย์เหลือเกินใช่ไหมล่ะครับ ยิ่งอ่านก็ยิ่งดูดี นโยบายนี้ช่างเป็นการกระตุ้นการใช้จ่ายที่ดี และได้สิทธิลดหย่อนภาษีเป็นของแถมอีกด้วยครับ

แต่เดี๋ยวก่อน… พักสมองปรับจูนกันสักนิด เพราะสิ่งสำคัญที่เราต้องคิด คือ ถ้าหากเราไม่ได้เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาสักเท่าไร ลองมาดูกันต่อไปอีกสักหน่อยว่า มาตรการกระตุ้นที่ออกมาใหม่นี้มันมีประโยชน์อะไรกับเรา “จริง” หรือเปล่าครับ

ก่อนที่โฉนดในมือกำลังจะกลายเป็นกระดาษเช็ดน้ำตา และกาวในมืออีกข้างจะทำให้เราสนใจสิทธิในการลดภาษีมากกว่าบ้านที่เราซื้อ เรามาดูตัวอย่างกันต่อดีกว่าครับว่าในโลกแห่งความจริงนายบิ้กจี้ผู้เป็นมนุษย์เงินเดือนจะสามารถใช้สิทธินี้ได้มากแค่ไหน…

สมมุติต่อไปว่า นายบิ้กจี้คนดีศรีสยาม ผู้เป็นหนุ่มโสดตัวเปล่าเล่าเปลือย มีรายได้จากการเป็นมนุษย์เงินเดือน ในอัตรา 30,000 บาทต่อเดือนพอดี๊พอดีที่จะกู้ขั้นต่ำกับทางธนาคารอาคารสงเคราะห์ เพื่อซื้อบ้านตามนโยบายดังกล่าวได้ ทีนี้.. เราลองมาคำนวณภาษีที่นายบิกจี้ต้องเสียกันก่อนที่จะมีมาตรการกระตุ้นอสังหากันดีกว่าครับ

เงินได้สุทธิหลังหักค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อน(360,000 – 60,000 – 30,000) = 270,000 บาท
สรุปว่า.. ภาษีที่นายบิ้กจี้ต้องเสียคือ = 6,000 บาท

เมื่อมีมาตรการกระตุ้นอสังหาริมทรัพย์มา นายบิ้กจี้จึงไม่รีรอคว้าโอกาสนี้ไว้ รีบโอนบ้านซื้อใหม่ทันที๊ทันทีสมมุติต่อไปว่า นายบิ๊กจี้ได้สิทธิในการลดหย่อนภาษีจำนวนปีละ 120,000 บาทมา และได้สิทธิในการใช้ดอกเบี้ยเงินกู้ยืมลดหย่อนภาษีสูงสุดถึง 100,000 บาทต่อปี ถ้าเราลองคำนวณภาษีของนายบิ้กจี้ใหม่ก็จะพบว่า…

เงินได้สุทธิหลังหักค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อน360,000 – 60,000 – 30,000 – 100,000 – 120,000 = 50,000 บาท
ทำให้.. นายบิ้กจี้ไม่ต้องเสียภาษีสักบาท … ชะละล่า
เพราะเงินได้สุทธิได้รับยกเว้นนั่นเอง

เมื่อเรามาถึงจุดนี้ ย่อมแปลว่าสิทธิที่นายบิ้กจี้ได้มานั้น สามารถลดภาษีได้สูงสุดเพียงแค่ 6,000 บาทเท่านั้นครับ แต่สิ่งที่เป็นภาระจริงๆ ที่คนเงินเดือน 30,000 บาทอย่างนายบิ้กจี้ต้องเจอก็คือ… ค่าผ่อนบ้านเดือนละ ……. บาท (กรุณาเติมตัวเลขในช่องว่างตามความต้องการผ่อน) และคำถามสุดท้ายคือนายบิ้กจี้จะสามารถผ่อนไหวหรือไม่ เมื่อเทียบกับรายได้และค่าใช้จ่ายในแต่ละเดือน

เอาล่ะครับ เพื่อให้เข้าใจกับแบบสุดติ่ง ผมอยากจะให้ลองดูอีกตัวอย่างนึงของนายบิ้กตู่ เอ้ย นายบิ้กจ๊ะ ผู้ซึ่งมีรายได้จากการเป็นมนุษย์เงินเดือนในอัตรา 100,000 บาทต่อเดือนกันบ้างครับ โดยกำหนดให้นายบิ๊กจ๊ะมีมีเงื่อนไขเหมือนนายบิ๊กจี้ทุกประการ ถ้าลองคำนวณดูเราจะได้ตัวเลขอีกอย่างนึงที่คุณต้องหลั่งน้ำตากันเลยทีเดียวครับ

เงินได้สุทธิหลังหักค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อน 1,200,000 – 60,000 – 30,000 = 1,110,000.- บาท
ดังนั้น … ภาษีที่นายบิ้กจ๊ะต้องเสียคือ = 142,500 บาท

แต่ถ้าหากเลือกนายบิ้กจ๊ะเลือกใช้มาตรการกระตุ้นเพื่อลดภาษีนี้ขึ้นมาจริงๆ แล้วล่ะก็มันจะเกิดอะไรขึ้นบ้างครับ

เงินได้สุทธิหลังหักค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อน1,200,000 – 60,000 – 30,000 – 100,000 – 120,000 = 890,000.- บาท
ทำให้.. ภาษีที่คำนวณได้ของนายบิ้กจ๊ะคือ =  93,000 บาท
แหม่.. ลดลงไปอีกเพียบ

ถ้าหากคุณเป็นคนที่มีฐานะดี มีรายได้ที่ต้องเสียภาษีเป็นจำนวนมาก และมีความสามารถในการผ่อนชำระ การซื้ออสังหาริมทรัพย์ตามมาตรการกระตุ้นนี้ ถือเป็นเรื่องราวดีๆที่เกิดขึ้นเลยล่ะครับ เพราะคุณจะสามารถใช้สิทธิการลดหย่อนภาษีได้เต็มที่ตามความสามารถในการหารายได้ของคุณ

แต่ถ้าหากคุณเป็นคนที่ตรงข้ามกับที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ ขอแนะนำว่า… อย่าลืมตรวจสอบความสามารถในการผ่อนชำระก่อนนะครับว่าไหวหรือเปล่า เพราะภาษีที่ใช้สิทธิลดหย่อนไปนั้นหากทำผิดเงื่อนไขก็แปลว่าเราต้องกลับไปจ่ายเพิ่มพร้อมกับเงินเพิ่มที่ต้องเสีย (1.5% ต่อเดือน) อีกด้วยครับ

อีกประเด็นหนึ่งที่น่าสนใจก็คือ ..คนที่ไม่มีบ้านหลังแรก หรือไม่เคยมีบ้านมาก่อนนั้น น่าจะอยู่ในกลุ่มที่มีเงินเดือนเท่าไร และนโยบายนี้ถ้าออกเป็นกฎหมายชัดเจนออกมาเมื่อไร ใครกันแน่ที่จะได้ประโยชน์จากโครงการนี้ คิดไปคิดมาแล้วปวดหัวซะแล้วครับ เอาเป็นว่าอย่าลืมพิจารณาให้ดีละกันนะคร้าบ

สุดท้ายแล้ว.. นิทาน เอ้ย บทความนี้ตั้งใจจะสอนให้รู้ว่า
ไม่ว่ามาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจต่างๆจะดีแค่ไหน

สวัสดีคร้าบบ เข้าสู่ช่วงปลายปีแบบนี้ ใครหลายคนคงเริ่มต้นสำรวจตัวเองโดยการวางแผนภาษี เตรียมความพร้อมที่จะต้องรับมือกับการขอคืนและตรวจสอบกับพี่ๆสรรพากร และแน่นอนครับว่า สิ่งที่เราต้องการในการลดภาษีนั้น คือ การวางแผนภาษีที่ถูกต้องและไม่มีปัญหาย้อนหลัง จริงไหมครับพี่น้องงงงง (เฮ่)

วันนี้ @TAXBugnoms เลยนำเคล็ดลับลดภาษีให้มากที่สุดมาฝากกันครับ โดยมีชื่อว่า 3 เทคนิคลดภาษีแบบเต็ม MAX!! เอาล่ะไม่ต้องพูดพร่ำให้เสียเวลา เรามาดูเทคนิคกันไปทีละขั้นเลยคร้าบบบ

1. คำนวณภาษีที่เราต้องจ่าย

คำถามแรกที่เราต้องถามตัวเอง เมื่อต้องการลดภาษีให้มากที่สุดคือ ตอนนี้เราจ่ายภาษีไปเท่าไรแล้ว ถึงต้องการจะลดภาษี เพราะปัญหาก็คือ บางทีเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่า เราอาจจะไม่ต้องเสียภาษีเสียด้วยซ้ำ ดังนั้นสิ่งสำคัญลำดับแรกคือเราต้องคำนวณภาษีตัวเองออกมาให้ได้ก่อนครับว่าก่อนที่วางแผนนั้น เราต้องเสียภาษีเท่าไร

สำหรับมือใหม่ที่อยากเริ่มต้นคำนวณภาษีเอง ผมแนะนำให้อ่านบทความเพิ่มเติมเรื่องการคำนวณภาษีได้ที่บทความซีรีย์ภาษีง๊ายง่าย (3 ตอนจบ) กันก่อนเลยคร้าบบบ หรือจะใช้ตัวช่วยอย่าง ITAX.in.th ก็ได้เหมือนกันครับ

2. หาตัวช่วยในการลดภาษี

หลังจากที่เรารู้แล้วว่า เรามีภาษีที่ต้องเสียเท่าไร ขั้นตอนต่อไปก็คือ มองหาค่าลดหย่อนที่เรามีว่าควรเพิ่มตัวไหนเข้าไปบ้าง เอามาใส่ให้หมดครับ ใส่เข้าไปเพื่อทำให้เงินได้ที่ต้องมาคำนวณภาษีของเรานั้น ลดน้อยลงที่สุด

เริ่มจากค่าลดหย่อนที่เป็นส่วนตัวทั้งหลาย เช่น ค่าลดหย่อนส่วนตัว ค่าลดหย่อนคู่สมรส (ไม่มีรายได้) บุตร ดอกเบี้ยเงินกู้ยืม ซึ่งตรงรายการค่าลดหย่อนนี้สามารถตรวจสอบได้ที่บทความ รายการ 14 ค่าลดหย่อนของมนุษย์เงินเดือน ครับ

แต่เคล็ดลับเพิ่มเติมตรงค่าลดหย่อนนี้ ผมอยากให้เน้นที่รายการค่าลดหย่อนสำคัญๆ ที่เป็นตัวช่วยในการออมเงินไปสู่เป้าหมายของเรา เพิ่มเติมนอกเหนือจากการออมภาคบังคับอย่าง กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ และ ประกันสังคม มาลงที่ LTF, RMF และ ประกันชีวิต โดยจัดให้เหมาะสมตามความสามารถที่เรามีในการลงทุน และที่สำคัญอย่าลืมตรวจสอบตามเป้าหมายของตัวเองก่อนที่จะลงทุนเพื่อประหยัดภาษีด้วยนะครับว่าเราต้องการอะไร มา.. เรามาตรวจสอบกันอีกทีดีกว่าว่า 3 ตัวนี้มีเงื่อนไขอย่างไรบ้าง

1. กองทุนหุ้นระยะยาว (LTF)

คือ กองทุนที่ลงทุนในหุ้นไทย (สัดส่วนการลงทุนในหุ้นไม่ต่ำกว่า 65%) เหมาะสำหรับคนที่กล้าเสี่ยงเพิ่มอีกสักนิดเพือรับผลตอบแทนที่สูงขึ้นจากการลงทุนในหุ้นไทยที่มีความผันผวนในขณะนี้

โดยเงื่อนไขของการประหยัดภาษีคือ ซื้อได้ 15% ของรายได้ทีต้องเสียภาษี เป็นจำนวนเงินสูงสุด 500,000 บาท และเมื่อลงทุนแล้วต้องถือกองทุนนี้ไว้อย่างน้อย 5 ปีปฎิทิน 

2. กองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพ (RMF)

คือ กองทุนที่ลงทุนในสินทรัพย์มากมายหลากหลายประเภท ตั้งแต่ความเสี่ยงต่ำไปจนถึงสูง เหมาะสำหรับคนที่ต้องการวางแผนเกษียณ เพราะมีเงื่อนไขทางภาษีต้องถือไว้อย่างน้อย 5 ปีและถือไปจนถึงอายุ 55 ปีถึงจะขายได้ แถมเราต้องมีวินัยซื้อกองทุน RMF นี้ติดต่อกันทุกปีในจำนวน 3% ของรายได้ที่ต้องเสียภาษี หรือ 5,000 บาท (แล้วแต่ว่าตัวไหนจะต่ำกว่า)

โดยกองทุน RMF นี้เราก็สามารถซื้อได้ 15% ของรายได้ทีต้องเสียภาษีเป็นจำนวนเงินสูงสุด 500,000 บาท และเมื่อรวมกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ (กบข. กองทุนสงเคราะห์ครูเอกชน) และประกันแบบบำนาญต้องไม่เกิน 500,000 บาทด้วยครับ

3. ประกันชีวิต

คือ เครื่องมือช่วยป้องกันความเสี่ยงตัวหนึ่งซึ่งได้สิทธิในการลดหย่อนภาษีเช่นเดียวกัน แบ่งออกเป็นสองตัว

– ประกันชีวิตธรรมดา ลดหย่อนภาษีสูงสุดได้ถึง 100,000 บาท
– ประกันชีวิตแบบบำนาญ เป็นประกันชีวิตอีกประเภทหนึ่งที่ให้สิทธิซื้อได้ 15% ของรายได้ที่ต้องเสียภาษี แต่สูงสุดไม่เกิน 200,000 บาท และเมื่อรวม RMF และกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ (กบข. กองทุนสงเคราะห์ครูเอกชน) แล้วต้องไม่เกิน 500,000 บาท

3. เปรียบเทียบภาษีที่ประหยัดได้

สุดท้ายเมื่อเราได้เลือกค่าลดหย่อนต่างๆที่เหมาะสมกับตัวเราแล้ว ขั้นตอนสุดท้ายคือนำค่าลดหย่อนที่เพิ่มขึ้นนั้นไปลองคำนวณดูครับว่า เราสามารถประหยัดภาษีได้เป็นที่น่าพอใจหรือยัง ซึ่งถ้าสามารถประหยัดได้พอใจแล้ว แค่นี้ก็ถือว่าบรรลุวัตถุประสงค์ของเราแล้วล่ะคร้าบ แต่สิ่งสำคัญในตรงนี้ที่จะเน้นย้ำก็คือ อย่าคิดเอาแต่ประหยัดภาษี จนลืมวัตถุประสงค์ในการลงทุนของเราไปนะครับ

เป็นไงบ้างครับ กับ 3 เทคนิคการลดภาษีให้เต็ม MAX ในบทความนี้ สุดท้ายแล้วผมหวังว่าเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ จะได้แนวทางและหลักการในการวางแผนลดภาษีอย่างถูกต้อง และเข้าใจถึงวัตถุประสงค์ที่แท้จริงในการลดภาษีของตัวเองกันนะคร้าบบบ

(บทความนี้ Update ข้อมูลล่าสุดเมื่อวันที่ 13 มกราคม 2559)

สวัสดีกันอีกครั้งคร้าบบบ หลังจากที่ผมเขียนบทความ “สรุปทุกเรื่องที่คุณต้องรู้กับเงื่อนไขการต่ออายุ LTF” เพื่อสรุปเนื้อหาเรื่องการต่ออายุ LTF ที่เกิดขึ้นระหว่างปี 2558 กันไปแล้ว ก็มีเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ หลายคนส่งคำถามที่ค้างคาใจมาถามผมในเพจ @TAXBugnoms ว่า ตกลงแล้วเราจะซื้อ LTF ได้จำนวนเท่าไรกันแน่นะคะ/ครับพรี่หนอม เพราะได้ยินมาว่ากฎหมายฉบับใหม่ ได้เปลี่ยนเงื่อนไขในการซื้อจาก “รายได้ปกติ” เป็นคำว่า “รายได้ที่ต้องเสียภาษี” (ภาษากฎหมาย คือ เปลี่ยนจากคำว่า “เงินได้พึงประเมิน” เป็น “เงินได้พึงประเมินที่ได้รับซึ่งต้องเสียภาษีเงินได้”) โดยผมเองได้เคยเขียนบทความอัพเดทเรื่องนี้ไว้อีกบทความหนึ่งที่มีชื่อว่า อย่าพลาด! การปรับปรุงเงื่อนไข LTF และ RMF ในปี 2558 ครับ

หลังจากนั้นอีกไม่นานก็มีการเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขของประกันชีวิตแบบบำนาญเช่นเดียวกัน ครับ ในเงื่อนไขเหมือนกันเลยคือ กฎหมายเปลี่ยนจากคำว่า “เงินได้พึงประเมิน” เป็น “เงินได้พึงประเมินที่ได้รับซึ่งต้องเสียภาษีเงินได้” ซึ่งผมก็ได้พยายามอธิบายความหมายลงในบทความที่เขียนลงในบล็อกส่วนตัวชื่อว่า เงื่อนไขใหม่ LTF, RMF และประกันแบบบำนาญกับคำว่า เงินได้พึงประเมินที่ได้รับซึ่งต้องเสียภาษีเงินได้

หมายเหตุ : หากใครยังไม่เข้าใจเรื่องการปรับปรุงและการเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขต่างๆ ผมแนะนำให้อ่านบทความทั้งสองบทความก่อน แล้วค่อยอ่านเนื้อหาต่อจากนี้นะครับ เพื่อป้องกันความสับสนและคำถามที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ครับ 🙂

โดยตอนแรกบทความนี้ถูกเขียนขึ้นมานี้ผมตีความตามหลักการของกฎหมายในความเข้าใจของผมเองครับ แต่เมื่อได้ตรวจสอบดูจากข่าวสารทั้งหลาย รวมถึงผู้รู้ผู้เชี่ยวชาญหลายๆคนที่ส่งต่อข้อมูลทาง LINE  Facebook  หรือ Social Network อื่นๆ ก็พบว่ามีความวุ่นวายหลากหลายมากครับ เพราะมีการตีความแตกต่างกันไป จนสุดท้ายแล้วยังคงไม่เข้าใจว่า “เงินได้พึงประเมินที่ได้รับซึ่งต้องเสียภาษีเงินได้” นั้น มันหมายความยังไงกันแน่ฟระ! บทความนี้ผมเลยตั้งใจเขียนขึ้นมาอธิบายเหตุผลในการตีความของตัวเอง และเหตุผลที่ไม่สามารถตีความแบบอื่นได้ว่ามันเป็นเพราะอะไรกันแน่ครับ

เอาล่ะครับ เรามาเริ่มดูกันก่อนว่า แนวทางการพิจารณาความหมายของคำว่า เงินได้พึงประเมินที่ได้รับซึ่งต้องเสียภาษีเงินได้ ในตอนนี้ได้แบ่งการตีความหมายออกเป็น 3 ทาง คือ 

1. เงินได้สุทธิก่อนคำนวณภาษี

นั่นคือ เงินได้หลังจากหักค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แล้วจึงค่อยมาคิด % ที่สามารถซื้อได้ของค่าลดหย่อนทั้ง 3 ตัวนี้ตามลำดับ

2. เงินได้โดยให้หักเงินได้ที่ยกเว้นภาษีออกเสียก่อน

นั่นคือ ให้นำเงินได้ทั้งหมดที่เราได้รับนั้น ไปหัก เงินได้ที่ได้รับสิทธิยกเว้นภาษีตามมาตรา 42 แห่งประมวลรัษฏากร และกฎกระทรวงฉบับที่ 126 ออกเสียก่อน แล้วค่อยนำมาคิด % ที่สามารถซื้อได้ในท้ายสุด (รายละเอียดเงินได้ที่ได้รับสิทธิยกเว้นภาษีนั้นมีอะไรบ้าง คลิกดู เงินได้พึงประเมินอะไรบ้างที่ได้รับยกเว้นภาษี?)

3. เงินได้ที่ต้องนำมาคำนวณภาษี

คือคิดจากเงินได้ที่เราได้รับและต้องนำมาคำนวณภาษีเท่านั้น ตัวไหนที่ได้รับและได้รับยกเว้นการคำนวณภาษี เช่น กำไรจากการขาย LTF ที่ครบกำหนด หรือ เงินปันผลที่ได้รับจากกิจการ BOI ก็ไม่ต้องนำมาคิด % ที่สามารถซื้อรายการเหล่านี้ได้เลยครับ

โดยผมให้ความเห็นของตัวเองไว้เรียบร้อยแล้วครับว่าเป็นกรณีที่ 3 คือ เงินได้ที่ต้องนำมาคำนวณภาษี และชีวิตของพวกเราทุกคนคงไม่เปลี่ยนแปลงและมีผลกระทบใดๆ เพราะรายการยกเว้นเงินได้ที่นำมารวมคำนวณภาษีนั้นมีจำนวนน้อยและไม่เกิดขึ้นบ่อยๆ

ทีนี้ก็มีคำถามว่า เฮ้ย!! หรือว่า มันอาจจะเป็นกรณีที่ 1 และ 2 ก็ได้นะ เพราะว่าคำว่า “เงินได้พึงประเมินที่ได้รับซึ่งต้องเสียภาษีเงินได้” มันสามารถตีความได้มากมายหลากหลายแบบเหมือนกันนะ ซึ่งจากการตีความของผม ยังคงคิดว่าการตีความตามกรณีที่ 1 และ 2 นั้นไม่สามารถเป็นไปได้เท่าไร เพราะจะติดเงื่อนไขและความซับซ้อนของหลายๆอย่างของกฎหมายดังนี้ครับ

เหตุผลที่ไม่ใช้เงินได้สุทธิที่นำมาคำนวณภาษี

ถ้าหากตีความว่าเป็น เงินได้สุทธิที่นำมาคำนวณภาษี กรณีนี้ก็จะมีปัญหาแน่ๆครับ เพราะว่าเราไม่รู้เลยครับว่า เงินได้สุทธิหลังจากหักค่าใช้จ่ายและค่าลดหย่อนนั้นเป็นเท่าไร และรายการ LTF RMF และประกันแบบบำนาญนั้น ถูกรวมอยู่ในรายการค่าลดหย่อนด้วยน่ะสิ

ลองสมมุติง่ายๆครับว่า ถ้าผมเป็นมนุษย์เงินเดือนคนหนึ่งที่มีรายได้ 600,000 บาทต่อปี และผมต้องการซื้อ LTF เพื่อประหยัดภาษี เงินได้สุทธิของผมก่อนซื้อ LTF คือ = 15% (600,000 – 60,000 – 30,000) หรือ 76,500 บาท

ทีนี้คำถามต่อมาก็คือ แล้วถ้าหากผมซื้อ LTF ไปแล้ว จะมาซื้อ RMF ต่อ ผมต้องคำนวณเงินได้สุทธิใหม่เป็น 15% (600,000 – 60,000 – 106,500) หรือคิดเป็น 65,025 บาท อ้าวว… แบบนี้ก็แปลว่ากลายเป็นผมซื้อ LTF เกินกว่าสิทธิไปแล้วสิคร้าบบ

หรือถ้าเป็นกรณีของบุคคลธรรมดาที่เป็นพ่อค้าแม่ค้าที่มีอาชีพค้าขาย หรือ มีเงินได้ที่สามารถเลือกหักค่าใช้จ่ายตามความจำเป็นและสมควรได้ (ตามจริง)  คนในกลุ่มนี้จะไม่สามารถคำนวณรายการลดหย่อนพวกนี้ได้ถูกต้องเต็มจำนวนเลยครับ เพราะจะไม่รู้ว่าค่าใช้จ่ายตามจริงของตัวเองเป็นเท่าไร ซึ่งต้องรวมค่าใช้จ่ายทั้งปีตั้งแต่วัน ที่ 1 มกราคม – 31 ธันวาคม แล้วค่อยนำมาคำนวณภาษีทีนี้จะให้ซื้อ LTF RMF และประกันแบบบำนาญในวันสุดท้ายของปีก็คงไม่ใช่ล่ะม้างงงครับ!

เหตุผลที่ไม่ใช้เงินได้โดยให้หักเงินได้ที่ยกเว้นภาษีออกเสียก่อน

ทีนี้เราลองมาดู แนวคิดจากกรณีที่ 2 กันบ้าง เรื่อง เงินได้โดยให้หักเงินได้ที่ยกเว้นภาษีออกเสียก่อน  ซึ่งแยกออกเป็นกรณีย่อยไá