เอาล่ะวันนี้กรุอารมณ์ดีมากๆๆๆๆๆ
เพราะมีคำถามมาทางหลังไมค์เยอะแยะสัส

เหนื่อยมากเกือบตอบไม่ทัน #จริงๆมีอันเดียวว่ะกุ๊กกุ๊กกุ๊ก
#ตอบกวนตีนไปด้วย #เก๊าขอโทดนะคั้บ

คำถามข้อที่ 1 ถามว่า… #กรุเป็นคุณไตรภพสินะ
ขอความคิดเห็นเกี่ยวกับการออมและการลงทุน
สำหรับมนุษย์เงินเดือนรายได้ต่ำกว่า 15,000 บาทหน่อยครับ
#ความเห็นแรกคือหาทางสร้างรายได้ #แรงอ่ะไม่กล้าบอก

พวกมรุงเชื่อไหมว่า
กรุตอบคำถามง่ายๆนี้ภายในไม่ถึง 2 วินาที
นั่นคือ… ออมและลงทุนให้เยอะที่สุด #จบ

แต่ก็กลัวว่าพวกมรุงจะไม่เข้าใจ
#ไม่คิดจะเก็ทกันนะหน่อยหรอ และสับสน #ใจจะขาด
เลยต้องขออธิบายเพิ่มเติมว่า…

มรุงต้องแยกระหว่าง “เงินออม” ของมรุง
กับ “เงินลงทุน” ของมรุง ออกมาก่อน

เงินออมแม่มคือไว้ใช้ตอนฉุกเฉิน
#ฉุกมันเลยเพ่ #สัสนั่นมันฉุด
หรือตอนที่มรุงไม่มีเงินจะยาไส้

ซึ่งมรุงต้องดูว่าชีวิตน้อยนิดของพวกมรุง
ต้องการเงินสำรองเท่าไร #ไม่ใช่ลูกเสือ #กรุรู้มีคนคิด
เผื่อตกงาน ตกหมอน ตกใจ ตกกระไดพลอยโจน
จะได้มีเงินใช้ไม่ต้องร้องไห้ไปขอพ่อแม่ #แม่จ๋าหนูมาแล้วจ๊ะ

ส่วนเงินลงทุนแม่มคือส่วนที่เหลือจากออม
เมื่อออมถึงระดับที่มรุงคิดว่าโอเค #นะคะ #นะคะ
แล้วค่อยแยกส่วนนี้ออกมาให้ชัดๆเลยนะสัส
#แยกแยกเข้าไปให้มันหลุดโลก #สัสนั่นมันโยก

แล้วไปลงทุนตามความเสี่ยงที่มรุงยอมรับได้
จะหุ้น กองทุน เงินฝาก ฟิวเจอร์ ทองคำ ไรก็ได้
สุดแต่ใจของมรุงจะไฝ่ฝ้า #ไขว่คว้า
โดยคิดไปเลยว่าก้อนนี้ถึงหายก็ไม่เสียไต #ใจ
#รู้ว่าเสี่ยงแต่คงต้องขอลอง #รู้ว่าเหนื่อยแต่อยากได้ดอยที่สูง

ถามว่าจะเก็บเท่าไร
คำตอบคือ #มากที่สุด #และสำคัญที่สุด เท่าที่จะทำได้

มรุงมีปัญหาชีวิตอะไร แม่ท้อง เมียคลอด ผัวแก่
เลี้ยงหมา ด่าเป็ด ชอบกินเผ็ดทำไมไม่บอก
ก็ประเมินเอาจากชีวิตของแต่ละคน
แต่มรุงต้องหักเงินออกมาก่อน #ไม่ใช่บอกว่าเหลือค่อยเก็บ
ทั้งหมดก็มีแค่นี้ พอเข้าใจหลักการนะสัส

กรุไม่ใช่คนเก่ง ไม่ใช่คนดี ไม่ใช่คนรวย
แต่สิ่งที่กรุแบ่งปันพวกมรุงได้คือความคิดห่วยๆของกรุ

พวกมรุงเห็นว่าอันไหนดีก็จงนำไปทำ
อันไหนระยำก็เก็บงำไว้ อย่าไปบอกใคร #เพราะกรุอาย

ทั้งหมดนี้คือคำตอบหลังไมค์ที่กรุอยากจะแชร์ #น้ำตากรุไหล
ขอฝากเนื้อฝากตัวแอดมินเพจหลักพันคนนี้ด้วยนะกั๊บ
#ไม่ต้องดีที่สุด #แต่ขอหยุดที่คนสวย

#MrGrayman

หากจะออมเงินให้ได้ประสิทธิภาพ เราต้องสร้างวินัยทางการเงินที่ดีเสียก่อน การสร้างวินัยทางการเงินนั้นไม่ยาก ลองมาดูกันค่ะ ว่าทำอย่างไรได้บ้าง

สร้างแรงบันดาลใจ

โดยการเขียนข้อความระบุเป้าหมาย ติดตัว หรือติดไว้ในที่ที่เราได้พบเห็นบ่อยๆ เช่น ภายในปีนี้จะเก็บเงินแต่งงาน การทำแบบนี้เป็นแรงจูงใจ ที่เกิดขึ้นจากภายในของเราเอง

สร้างการยอมรับจากภายนอก

คือการบอกต่อคนอื่นว่า ตนเองนั้นมีวินัยเป็นอย่างไร เพื่อที่จะได้รับกำลังใจที่ดี และได้รับการตอบกลับพฤติกรรมที่ดีของตนเอง การสร้างการยอมรับจากจากผู้อื่น คือแรงขับเคลื่อนที่ดีอย่างหนึ่ง แทนที่จะเก็บไว้คนเดียว ชื่นชมคนเดียว

กำหนดการผูกมัดที่ปรับเปลี่ยนยาก การเพิ่มเงินเก็บในกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ หรือการฝากเงินเพื่อเป้าหมายบางอย่างผ่านบัญชีที่ไม่สามารถเบิกถอนได้ง่ายๆ

ยอมรับพฤติกรรมที่ดีและไม่ดี คิดทบทวนตนเองอยู่เสมอว่าอะไรดี อะไรไม่ดี จะช่วยทำให้เราลดการกระทำนั้นๆลง หรือยุติลงในที่สุด

ให้รางวัลสำหรับชีวิตที่มีวินัยบ้าง

เพื่อให้ตัวเองได้ผ่อนคายบ้าง

ออกห่างจากกิเลสทั้งปวง

ไม่ไปอยู่ในที่ๆทำให้ตนเองเกิดกิเลส เช่น ไม่เดินเข้าห้างในขณะที่อยู่ในช่วง sale ออกห่างจากร้านอาหารหรูๆ

แนวทางทั้ง 6 ทางนี้อาจไม่สามารถนำไปใช้ได้ดีกับทุกคน แต่ก็สามารถช่วยได้บ้าง แต่หากทุกคนมีเป้าหมายในใจอย่างแท้จริงแล้ว เชื่อว่าทุกคนจะสร้างวินัยให้ตนเองเพื่อเป็นบันไดไปสู่เป้าหมายได้อย่างแน่นอน

คำว่า Private Fund หลายท่านที่เป็นนักลงทุนอยู่แล้วคงจะพอรู้จักกันมาบ้างนะครับ

ส่วนหลายท่านที่เป็นมือใหม่ในการลงทุนอาจจะคิดว่าเป็นกองทุนของนาย ไพรเวท หรือเปล่า (มุขไม่ฮา พาคนอ่านเครียด) คำตอบคือไม่ใช่นะครับ แต่มันคือ“กองทุนส่วนบุคคล” ครับ เรียกได้อีกอย่างว่า กองทุนแบบรวยคนเดียว ครับ…..อันนี้ขำ ๆ นะครับ

เนื่องจากทั้งนี้ การลงทุนผ่านกองทุนส่วนบุคคลนั้น นอกจากจะเป็นบุคคลธรรมดาแล้ว อาจจะเป็น “นิติบุคคล” ก็ได้ โดยอาจจะช่วนเพื่อน ๆ มาลงทุนด้วยกันครับ แต่ก็ขอจำกัดเฉพาะเพื่อนที่รู้ใจกันที่ต้องมีไม่น้อยกว่า 2 คนแต่ก็ต้องไม่เกิน 35 คนนะครับ กลายเป็นกองทุนที่สามารถรวยกันทั้ง(เพื่อน)ฝูงเลยละครับ

ถ้ากองทุนเปรียบเสมือนเสื้อผ้าที่เราสามารถเลือกซื้อและเอามาสวมใส่ได้ แล้วละก็ กองทุนรวมทั่วไปก็เหมือนการไปเลือกซื้อเสื้อผ้า จากในห้างดังที่ได้มีเป็นร้อย ๆ แบบ และเป็นชุดสูท (หรือสูตร) สำเร็จที่มีให้เลือกเฉพาะบางไซร์เท่านั้นครับ

แต่ถ้าเป็นกองทุนส่วนบุคคล ก็คือ การตัดสูท หรือตัดเสื้อให้พอดีตัวกับผู้ซื้อนั่นเองครับ โดยมอบหมายให้ บลจ.เป็นผู้บริหารการลงทุนให้ครับ โดยที่ผู้ลงทุนจะสามารถกำหนด แนวทางการลงทุนต่าง ๆ เองบางส่วนได้

เช่น จะลงทุนกับสินทรัพย์อะไรได้บ้าง ซึ่งบางคนก็มีความต้องการที่ไม่เหมือนคนอื่น ๆ ครับ เช่นไม่ต้องการลงทุนกับหุ้นที่เป็นธุรกิจค้าขายจำหน่ายเนื้อสัตว์ หรือ ของมึนเมา เรียกได้ว่า “จัดให้” เป็นการส่วนตัวเลยครับ หรือแม้แต่สัดส่วนการลงทุน และสินทรัพย์ที่ผู้ลงทุนชอบครับ รวมถึงยังได้ผู้จัดการกองทุนและทีมที่ดีคอยดูแล และ จัดสินทรัพย์ได้เหมาะสมกับความเสี่ยงของผู้ลงทุนโดยตรงครับ (ชุดเข้ารูปสุด ๆ )

เมื่อผู้จัดการกองทุนส่วนบุคคลเป็นผู้เลือกสินทรัพย์ให้กับผู้ลงทุน ตัวผู้ลงทุนเองจะได้กรรมสิทธิ์ในการเป็นเจ้าเสมือนเป็นผู้ซื้อหุ้นด้วยตนเองโดยมีผู้ดูแลทรัพย์สินคอยดูแลให้ครับ ไม่ใช่ต้องไปลงทุนผ่านหน่วยลงทุนเหมือนกองทุนรวม

แต่การลงทุนในประเภทนี้ ผู้ลงทุนควรจะต้องศึกษาข้อมูลให้เกิดความเข้าใจเกี่ยวกับการลงทุนอยู่ในระดับที่ดี เสียก่อนครับ เพราะว่าจะต้องทำความเข้าใจในเรื่องต่าง ๆ ที่ทางผู้จัดการกองทุนได้นำเสนอกับผู้ลงทุน ไม่งั้นเดี๋ยวจะ งง ไปกันใหญ่ว่าผู้จัดการกองทุนได้ทำเลือกสินทรัพย์อะไรให้เราลงทุนบ้าง และที่สำคัญควรหาผู้จัดการกองทุนที่มีสไตล์การลงทุนแบบเดียวกับผู้ลงทุนนะครับ ไม่งั้นได้เถียงกันตลอดเวลาแน่ ๆ ครับ

ส่วนค่าธรรมเนียมนั้นแน่นอนว่าอาจจะสูงกว่าการที่เราลงทุนในกองทุนรวม แต่ก็จะได้ผลตอบแทนที่ดี และเหมาะกับเรามากที่สุดครับ

ส่วนใหญ่การลงทุนในกองทุนส่วนบุคคลอาจจะต้องใช่เงินค่อนข้างสูงครับ อยู่ที่ประมาณ 10-20 ล้านบาทขึ้นไป แต่ไม่นานมานี้เอง ผมก็เริ่มเห็นกองทุนส่วนบุคคลบางที่เริ่มจะขยับมาหารายย่อยมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยลดจำนวนเงินขั้นต่ำในการลงทุนลงครับ อยู่ที่ประมาณ 1 ล้านบาทเท่านั้น เรียกได้ว่าเป็นกองทุนหลักล้าน หรือ กองทุนเงินล้านครับ

สิ่งสำคัญที่เรียกได้ว่าต้องระวังก็คือ “ผลตอบแทนที่ได้จากการลงทุนในกองทุนส่วนบุคคลต้องเสียภาษีตามปกติ” เช่น ถ้าตราสารหนี้ในกองทุนส่วนบุคคลได้รับดอกเบี้ย ดอกเบี้ยที่ได้รับก็ต้องถูกหักภาษี 15 % ตามปกติครับ หรือแม้แต่กำไรที่ได้จากการขายก็ต้องเสียภาษีด้วยนะครับ

แน่นอนว่าจะแตกต่างจากกองทุนทั่วไปคือ ผลตอบแทน หรือ ดอกเบี้ยที่ได้รับมาเมื่ออยู่ในกองทุนทั่วไป จะได้รับการยกเว้นไม่ต้องเสียภาษี เมื่อเราทำการขายกองทุนครับ

ถ้าหากท่านไหนสนใจ และมีเงินถุงเงินถัง ก็สามารถที่จะเลือกลงทุนกับ บลจ. หรือ บล. ที่ชอบกันได้เลยครับ

กรุถามพวกมรุงคำหนึ่ง พวกมรุงคิดว่ามนุษย์เงินเดือนแบบไหนเจ๋งสัสๆวะ ระหว่าง CEO เงินเดือนหลักแสน เซลล์ยอดนักขายพันล้าน หรืออะไรก็ตามที่พวกมรุงคิดอีกมากมาย แต่สำหรับกรุ มนุษย์เงินเดือนที่เก่งจริงๆ แม่มคือมนุษย์เงินเดือนธรรมดาคนหนึ่งนี่แหละสัส มันอาจจะเป็นป้าแม่บ้านในออฟฟิศ พี่ยามหน้าหมู่บ้าน หรือยัยแอดมินหน้าบานที่ถูกนายด่าทุกวัน

พวกมรุงอาจจะบอกว่า คนเก่ง คนรวย คนเจ๋ง คนคูลชิกกิ๊กกาปู้แม่มน่าชื่นชม แต่มรุงรู้ป่ะสัส ความอดทนต่อความกดดันของคนธรรมดาพวกนี้นี่แหละ แม่มเก่งสัสๆ แล้ว

โลกนี้มันมีภาพแห่งความสำเร็จมากมาย
ให้มรุงชื่นชมปลื้มปลิ่มยินดี

แต่เบื้องหลังที่มรุงไม่เคยเห็น
มันคือความทรมาน ความอดทน
ของคนธรรมดาทั้งหลาย
ที่ช่วยสร้างภาพฉายแสงงดงาม
ให้ผู้คนพวกนั้นต่างหาก

คนเราพื้นฐานไม่เท่ากัน คนธรรมดาแม่มมักจะโดนคนเก่งเหยียบย่ำว่าทำไมทำไม่ได้ แต่มรุงไม่รู้หรอกว่าคนพวกนั้นแม่มกระเสือกกระสนจนแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว

ถ้ามรุงเป็นคนเก่ง
อย่าลืมเห็นหัวคนธรรมดา

ถ้ามรุงเป็นหัวหน้าที่ฉลาด
อย่าขาดความเข้าใจลูกน้องง่าวๆ

แสงไฟบนเวที แม่มส่องคนคนเดียวเสมอแหละสัส บางคนมันอาจจะเป็นได้แค่คนฉายไฟ แต่มรุงไม่มีสิทธิไปมองว่ามันไม่ใช่คนไม่สำคัญนะสัสสส

สุดท้ายนี้ จำไว้อย่างนึงว่า
ถึงแม้พวกมรุงจะเป็นคนธรรมดา
แต่มรุงมีค่ากับกรุเสมอ