ผมเคยเขียนเรื่อง Sandwich Generation ให้เพื่อนๆได้อ่านไปแล้วอยู่ครั้งหนึ่ง คิดว่าคงจำกันได้นะครับ วัยที่เราจะพบกับความเป็น Sandwich Generation นั้นก็อยู่ที่ประมาณ 30 ต้นๆ ถึงประมาณ 40-50 ปี จากการที่เราจะต้องมีเป้าหมายทางการเงินและดูแลคนทั้งหมด 3 รุ่นได้แก่

• รุ่นตัวเรา : มีรายได้ ต้องสร้างฐานะ ซื้อทรัพย์สิน วางแผนเกษียณ
• รุ่นพ่อแม่ : ไม่มีรายได้ ที่อยู่ในวัยเกษียณ ไม่มีรายได้ อาจจะต้องพึ่งพาเรา
• รุ่นลูก : ไม่มีรายได้ ที่กำลังเติบโต ต้องเรียนหนังสือและมีค่าใช้จ่ายด้านการศึกษา

ประเด็นที่น่าคิดก็คือ หากเรามีเงินเดือนอยู่อย่างจำกัดและจะต้องดูแลครอบครัวทั้ง 3 รุ่นภายใต้เงินที่จำกัดนั้นจะทำอย่างไร บางคนก็มองว่าจะต้องหาเงินให้มากขึ้นหรือให้ทำให้เงินมันงอกเงยให้เร็วที่สุด จนวันที่ผมได้ Live ออกอากาศกับนักวางแผนการเงิน CFP Kevin Daddy ก็ได้เห็นมุมองผู้เชี่ยวชาญว่าจะต้องมีวิธีคิดอย่างไรบ้าง ก็น่าสนใจดีนะครับ โดยหลักการของการวางแผนการเงินนั้นสามารถทำได้ดังนี้

เริ่มวางแผนป้องกันความเสี่ยงที่ตัวเราก่อน

ในมุมมองนักวางแผนการเงินนั้นเขามองว่า หากเรามีชีวิตอยู่ได้และมีเงินเก็บอย่างไรก็ตามแต่ เราก็จะสามารถหาเงินมาดูแลครอบครัวได้อยู่แล้ว อุปสรรคเดียวที่จะทำให้เกิดความไม่มั่นคงก็คือ หากตัวเราป่วยเป็นโรคร้ายแรง หรือเกิดการสูญเสียต่างๆที่ทำให้เราไม่สามารถหาเงินได้แบบเดิม อันนี้จะมีปัญหาแน่นอนนะครับ การป้องกันความเสี่ยงด้วยการโอนย้ายความเสี่ยงไปในเรื่องของประกันชีวิตจึงเป็นเรื่องแรกที่ควรจะต้องทำ โดยคำนวณว่าหากตัวเราไม่สามารถหารายได้ได้อีกต่อไปคนอีก 2 รุ่นจะต้องใช้เงินเท่าไหร่เป็นเวลานานขนาดไหนและคำนวณออกมาเพื่อทำประกันเพื่อป้องกันความเสี่ยงในจุดนั้นครับ

ยกตัวอย่างเช่น เรามีเงินเดือนอยู่ 35,000 บาท โดยปกติเราจะต้องให้เงินพ่อแม่เดือนละ 10,000 บาท และต้องมีค่าใช้จ่ายให้กับลูกจำนวน 10,000 บาท ใช้เอง 15,000 บาท หากเราเกิดเสียชีวิตขึ้นมา เงินตรงนี้จะไม่ได้มาให้ครบครัวแล้ว ความเสี่ยงทางการเงินจะตกอยู่ที่ลูกและพ่อแม่ต่อทั่นที แน่นอนว่าเราอาจจะมีเงินเก็บมาช่วยให้เขาดำรงชีวิตได้บ้าง แต่นอกเหนือจากเงินเก็บที่เรามีแล้ว ก็อาจจะพิจารณาทำประกันเพิ่มเติม หากต้องการให้เขาอยู่ได้อีก 10 ปี ด้วยเงินเดือนละ 20,000 บาท ก็ต้องมีทุนประกันไว้ 2.4 ล้าน แต่จะเพิ่มทุนประกันมากขึ้นตามเงินเฟ้อก็คำนวณกันดูนะครับ

ดูแลตัวเองเสมอๆ ถ้าไม่เกิดอะไรขึ้นเราก็ยังได้ดูแลเขาต่อ

“แล้วถ้าเราทำประกันไปเรื่อยๆโดยที่เราไม่ได้เป็นอะไร แล้วเราจะทำไปทำไม เสียเบี้ยประกันปีหนึ่งๆไม่ใช้น้อย สู้เอามาลงทุนดีไม่ดีกว่าหรือ?” คำถามนี้เป็นคำถาม Classic ของหลายๆคน แต่ผมมองว่าอย่างไรก็ตามแต่ เราไม่มีทางทราบได้ว่าวันพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นโนะ แหม.. ถ้ารู้ล่วงหน้าคงซื้อหวยถูกทุกงวดรวยไปแล้ว เพราะฉะนั้นเรื่องการดำรงชีวิตในโลกนี้มันก็มีความเสี่ยงอยู่เสมอ

สำหรับผมแล้วมองว่าการที่เรานำเงินไปซื้อประกันเพื่อโอนย้ายความเสี่ยงนั้นก็เป็นขั้นต้นของการป้องกันปัญหา แต่สิ่งที่เราต้องทำเพิ่มเติมนั้นก็คือการดูแลตัวเองให้มีสุขภาพดีอย่างสม่ำเสมอรวมถึงไม่ดำรงชีวิตอยู่บนความประมาท หากเรามีชีวิตอยู่ได้ ถึงแม้ไม่ได้ใช้บริการของประกันที่ทำไว้ ก็ดีแล้ววววว แสดงว่าเราก็ยังช่วยดูแลพ่อแม่ได้ ส่งลูกเรียนได้ปกติ

ข้อแนะนำของผมก็คือหากเรามีครอบครัวที่ต้องดูแล นอกเหนือจากการทำงานแล้วเราก็ต้องไม่ลืมที่จะออกกำลังกายให้แข็งแรง ตรวจสุขภาพสม่ำเสมอ รวมถึงหลีกเลี่ยงกิจกรรมที่มีความเสี่ยง ไม่ว่าจะเป็นการขับรถหวาดเสียว การกินดื่มน้ำล้างสติหรือทานสิ่งที่ทำให้เกิดอันตรายต่อชีวิต หรือเรื่องอื่นๆที่ทำให้เราเกิดความเสี่ยงที่ทำให้ไม่สามารถดูแลครอบครัวได้

เมื่อป้องกันความเสี่ยงแล้วมีเงินเหลือก็มาลงทุนได้

ก็ไม่ได้บอกว่าจะประกันอย่างเดียวน้า เรานำเงินที่เหลือเก็บมาลงทุนได้เหมือนกัน เมื่อเราทำประกันที่ป้องกันความเสี่ยงอย่างครบวงจรแล้ว เงินที่เหลือเราก็สามารถนำมาจัดพอร์ตการลงทุนเพื่อการสร้างฐานะที่ดีและ Lifestyle ที่ดีของครอบครัวเราได้ เหมือนเดิมล่ะก็ต้องเริ่มจากตัวเราก่อนจากเหตุผลที่ว่าหากตัวเรารอดเราก็ย่อมพาครอบครัวเรารอดได้เช่นกัน อารมณ์เหมือนสวมหน้ากากอ็อกซิเจนให้ตัวเองก่อนแล้วค่อยสวมให้เด็กบนเครื่องบินละครับ ฮาๆ

เมื่อเราสามารถวางแผนการลงทุนของเราเองให้อยู่รอดได้ เช่น มีหลักประกันเพิ่มเติมจากการลงทุนเมื่อตกงาน มี Passive income จากเงินปันผลหุ้นหรือกองทุนรวมให้เราสบายมากขึ้น เราก็สามารถวางแผนเพื่อคนอื่นๆในครอบครัวได้ หไม่ว่าจะเป็นการให้ลูกได้เรียนในโรงเรียนที่ดี ลงทุนเอาไว้ให้ได้เรียนในต่างประเทศได้ก็มีใน อย่างน้อยก็ในระดับปริญญาโท

รวมถึงเราอาจจะวางแผนเก็บเงินลงทุนแล้วพาพ่อแม่ไปเที่ยวต่างประเทศ พ่อแม่วัยเกษียณอาจจะอยากไปเที่ยวอินเดีย เนปาล ตามรอยพระพุทธเจ้า ไหว้พระทำบุญที่เจดีย์เชวดากอง หรือบางทีก็อยากจะ Shopping ที่ลอนดอน แพรีสสสสส ก็แล้วแต่ Lifestyle ที่เราจะจัดให้เลย

เห็นไหมครับว่า แม้ว่าเราจะต้องดูแลครอบครัวทั้ง 3 รุ่นในรูปแบบ Sanwaich Generation หากเรารู้วิธีการบริหารจัดการเงินทองและความเสี่ยงต่างๆให้ดี เราก็สามารถพาครอบครัวไปสู่ความมั่งคั่งได้อย่างมีความสุขเช่นกันนะครับ หากอยากรับชมเรื่องราวที่เราเคยพูดคุยกันสามารถดูเพิ่มเติมจากการ Live ระหว่าง Kevin Daddy และ Tarkawin ได้ที่นี่นี้นะครับ https://www.facebook.com/aommoneyth/videos/1074114525975020/

มีคำถามที่น่าสนใจจากนักลงทุนมือใหม่เรื่องหนึ่งเกี่ยวกับการลงทุนก็คือ การออมหุ้นแบบ DCA แตกต่างจากการถัวหุ้นหรือไม่? เพราะหลายๆ ครั้งเวลาที่ลงทุนมันก็จะมีการสั่นสะเทือนของพอร์ตยามที่ตลาดหุ้นแกว่งโครงเครงรวมไปถึงเจอการแห่ขายทำกำไรจนกลายเป็นราคาขาลงไปซะงั้น ในช่วงขาขึ้นก็ไม่มีใครพูดอะไรมากหรอกเพราะทุกดีใจที่ได้กำไร แต่พอหุ้นลงเท่านั้นแหละมักจะเกิดการตั้งคำถามในแนวทางที่ทำอยู่ การแก้ปัญหา การตัดสินใจต่างๆ

ในช่วงที่หุ้นลงเรื่อยๆ ก็จะมีหลายคนแนะนำว่าอย่าถัวหุ้น ถือเงินสดดีกว่าแล้วรอจังหวะเป็นขาขึ้นค่อยกลับไปลงทุน แต่สำหรับตัวผมเองมักจะตอบสวนทางคนอื่นว่าในกรณีที่ซื้อเฉลี่ยขาลงแบบ DCA นั้นสามารถทำได้และมันเป็นเรื่องที่ควรทำด้วย

เอ๊ะ! พอฟังแบบนี้แล้วก็คงสงสัยว่าข้อแตกต่างมันคืออะไร? ผมมีมุมมองให้ดังนี้นะ

1. DCA เน้นการสร้างวินัย การถัวหุ้นต้องการต้นทุนที่ลดลง

การออมหุ้นแบบ DCA เนี่ย มันจะมีเป้าหมายในเรื่องของการลงทุนในระยะยาวโดยไม่ได้สนใจราคาซื้อขายในแต่ละครั้ง ขอเพียงแค่เราศึกษาธุรกิจให้เป็นอย่างดี และทยอยลงทุนอย่างมีวินัยไม่ว่าหุ้นจะขึ้นหรือจะลง การสะสมในแต่ละครั้งเรามีเป้าหมายในการสร้างความมั่งคั่งในอนาคต เราก็ทยอยลงเรื่อยๆ ตามแผนของเราเกร๋ๆ

ในขณะที่การถัวหุ้นนั้นจะมองว่า เห้ยยยย ราคามันลด น่ากลัวจัง กว่ามันจะขึ้นมาในราคาเดิมที่เราถืออยู่คงอีกยาว ถ้าเราซื้อเพื่อให้ต้นทุนลดลงแล้ว ถ้ามันเกิดการกลับตัวของราคาขึ้นมาเราก็สามารถขายให้พ้นดอยได้ ซึ่งตรงนี้ Mindset จะต่างกันล่ะ คนหนึ่งไม่ดูราคาซื้อแต่ดูพื้นฐาน คนหนึ่งดูราคาเพื่อจะหาทางให้เราลงทุนชนะราคาที่ถือไว้ได้

2. DCA มีความจูงใจในเรื่องพื้นฐานหุ้น แต่การถัวหุ้นถูกจูงใจโดยราคาตลาด

ถ้าผมถามนักลงทุนแนว DCA ว่า ธุรกิจที่มีแนวโน้มการเติบโตสูงในอนาคตอยากได้ไหม? แน่นอนทุกคนอยากได้อยากเป็นเจ้าของ แต่ในระหว่างทางการซื้อแบบเฉลี่ยในช่วงขาลงของราคา (ไม่ใช่ขาลงของธุรกิจ) ทำให้เราสามารถซื้อหุ้นได้ในราคาถูกลง และแน่นอนด้วยจำนวนเงินเท่าเดิมแล้วมันจะได้หุ้นมากขึ้น ตรงนี้เป็นช่วงที่น่าสนใจมากและผมก็บอกทุกคนเสมอว่าทำตามวินัยต่อไป และสิ่งที่สำคัญที่สุดในการลงทุนในแบบฉบับที่ผมจะเน้นย้ำเสมอก็คือ “ต้องเลือกหุ้นให้ดีก่อน”

แต่ถ้าเป็นในเรื่องของการถัวหุ้นแล้วจิตใจของเราจะไปมองที่ราคาหุ้นเป็นหลัก และ Mindset จะเปลี่ยนเป็นตั้งคำถามว่า “ทำยังไงให้พ้นดอย” วิธีที่หลายคนตัดสินใจทำก็คือ พอลงแล้วซื้อจะได้รอเด้ง แต่เด้งเปล่าก็ไม่รู้นะครับ เห็นติดดอยยาวเพราะเงินหมดก็มีเยอะ พอเป็นแบบนี้จะรู้ว่าความซวยนั้นกำลังจะเกิดขึ้น สุดท้ายก็จะกลับมาตั้งคำถามกันว่าที่ลงๆ กันไปเนี่ยเป็นหุ้นพื้นฐานดีหรือเปล่า? แต่โดยส่วนใหญ่ถ้าจะเก็งกำไรราคากันก็ไม่ค่อยได้จะสนใจพื้นฐานหรอกครับ ลองสำรวจหุ้นที่เคยถัวกันดูสิ!

3. DCA เริ่มจากวางแผนการเงินในชีวิต แต่การถัวหุ้นทำตามสถานการณ์

สิ่งหนึ่งที่เราต้องเข้าใจก่อนเวลาเราเจอหุ้นขาลงก็คือ “ไม่รู้มันจะลงไปขนาดไหน” และ “ไม่รู้มันจะใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะกลับตัวเป็นราคาขาขึ้น” ในกรณีของ DCA นั้น เรามีนิยามว่าจะต้องมีการวางแผนการเงินมาก่อน แล้วนำเงินออมในแต่ละเดือนมาทยอยซื้อหุ้นที่เราคัดเอาไว้แล้ว นั่นก็หมายความว่า ตราบใดที่เรายังมีกระแสเงินสดจากการทำงาน มีรายได้และมีเงินออม เราก็สามารถซื้อได้เรื่อยๆ ต่อให้หุ้นตกก็ยังมีเงินใช้ในส่วนที่จะนำมาใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน

การถัวหุ้นจะแตกต่างกันเพราะ บางคนอาจจะถัวตามอารมณ์ ถ้ามันลงอีกฉันจะซื้อเพิ่มให้ต้นทุนมันต่ำลง หรือหลายๆ ครั้งแต่จะกำหนดเป็นไม้ๆ ว่าลงแค่ไหน แล้วจะต้องซื้อเพิ่มขนาดไหน แต่อย่างที่ผมบอกล่ะ เราไม่รู้ว่ามันจะลงขนาดไหนและลงนานมั้ย! หลายๆ คนจึงขุดเงินออมมาซื้อเรื่อยๆ บางคนซื้อจนเงินหมดก็มีแต่ราคาหุ้นก็ยังลงไปอีก สร้างความปั่นป่วนทางจิตใจสุดๆเลย และจะไปสู่คำถามสุดท้ายว่า “คัทลอสดีมะ?” แต่ถ้าใครถัวแล้วสามารถทำกำไรได้ ผมก็ยินดีด้วยนะครับ

สุดท้ายแล้วเราจะเห็นได้ว่า การซื้อหุ้นในช่วงที่ราคาเป็นขาลง มันก็อยู่ที่ Mindset และกลยุทธ์ของเรานะครับ ไม่ใช่ว่าลงทุนไม่ได้ แต่เราต้องศึกษามาอย่างดีว่า เรากำลังลงทุนอะไร ด้วยวิธีไหน เหมาะสมต่อความเสี่ยงของเราหรือเปล่า เมื่อเราเข้าใจในสิ่งที่เรากำลังทำอยู่ เข้าใจความเสี่ยง มันก็ทำให้เราลงทุนได้อย่างมีความสุขแม้จะขาดทุนอยู่ในบางช่วงก็ได้ ถูกไหม?

Tar Kawin

สำหรับแฟนเพจพี่ต้าร์ที่กำลังทำคิดจะเปิดธุรกิจใหม่หรือทำธุรกิจอยู่แล้ว โดยเฉพาะธุรกิจ SME ก็คงหนีไม่พ้นเรื่องการหาบัญชีเงินฝากดีๆสำหรับการทำธุรกรรมทางการเงินใช่ไหมครับ แต่โดยส่วนใหญ่แล้วที่ผมสังเกตมาก็คือ ดอกเบี้ยเงินฝากออมทรัพย์มันไม่ค่อยเยอะ ก็เลยมองว่าใช้บริการธนาคารไหนก็ได้ ก็เลยเลือกใช้บริการธนาคารที่มีสาขาเยอะๆ จะได้สะดวกสบายเวลาไปทำธุรกรรม

แต่ถ้าเราลองสำรวจพฤติกรรมของคนยุคใหม่จะเห็นได้ว่า สมัยนี้เราเองก็ไม่ได้ไปธนาคารกันบ่อยเพราะเสียเวลาในการรอคิวกันมาก เวลาจะโอนเงิน รับเงินหรือจ่ายค่าธรรมเนียมต่างๆก็ใช้ระบบ Online กันมากขึ้น แค่เพียงเปิดมือถือหรือคอมพิวเตอร์เชื่อมต่อ Internet ก็ทำธุรกรรมทางการเงินได้แล้ว และเมื่อพฤติกรรมการใช้บริการทางธนาคารเราเปลี่ยนไป แสดงว่าจำนวนสาขาธนาคารอาจจะไม่ใช่ประเด็นในการเลือกใช้บริการอีกแล้ว และเราอาจจะกลับมาดูว่าฝากเงินไว้กับที่ไหนจะได้ประโยชน์สูงสุดมากกว่า

คำถามคือ “ถ้าเช่นนั้น บัญชีเงินฝากออมทรัพย์ของนิติบุคคลที่ไหนให้ดอกเบี้ยเยอะล่ะ?”

คราวนี้ผมก็พบว่าทางธนาคาร แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ เขามีโครงการบัญชีเงินฝากออมทรัพย์นิติบุคคลที่ให้ดอกเบี้ยสูงถึง 1.40% โดยมีเงื่อนไขก็คือการเปิดบัญชีครั้งแรกอยู่ที่ 1 ล้านบาท ผมก็เลยไปหาข้อมูลดูว่าถ้าเทียบกับออมทรัพย์ปกติและธนาคารทั่วไปนั้นมีความแตกต่างอย่างไรบ้าง ตารางข้างล่างนี้จะเป็นการเปรียบเทียบระหว่างบัญชีประเภทต่างๆครับ

จะเห็นได้ว่าตอนนี้บัญชีเงินฝากนิติบุคคลแบบ Biz-Saving เมื่อเทียบกับบัญชีเงินฝากออมทรัพย์ทั่วไปของธนาคาร แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์เองและบัญชีของธนาคารขนาดใหญ่อื่นๆนั้นมีความแตกต่างในแง่ประโยชน์ต่างๆดังนี้ครับ

1. ให้ประโยชน์กับกลุ่มลูกค้าในทุกขนาดธุรกิจ

หากเราไปสำรวจดูอัตราดอกเบี้ยของเงินฝากออมทรัพย์สำหรับนิติบุคคลของธนาคารขนาดใหญ่ทั่วไป เขาจะคิดอัตราดอกเบี้ยขั้นต่ำสุดสำหรับวงเงินต่ำกว่า 50 ล้านบาท ถ้าอยากจะได้ดอกเบี้ยสูงกว่าเดิมก็ต้องฝากมากกว่านั้น ซึ่งเพื่อนๆหลายๆคนที่ทำธุรกิจประเภท SME ก็อาจจะไม่ได้ฝากมากขนาดนั้น เราอาจจะเป็นผู้ประกอบการใหม่ที่มีเงินฝากเพียงแค่ 1-2 ล้านบาทในบริษัทเท่านั้น นอกจากนี้แล้วเรายังสามารถถอนเงินได้ไม่จำกัดจำนวนครั้ง แถมชำระบิลได้ไม่อั้น บัญชีเงินฝากประเภท Biz-Saving นี้ก็จะตอบโจทย์ให้กับเราค่อนข้างมากในเรื่องผลประโยชน์ให้กับลูกค้าในทุกขนาดธุรกิจนะครับ

2. ให้อัตราดอกเบี้ยสูงกว่าบัญชีอื่น

อัตราดอกเบี้ยของบัญชีเงินฝากนิติบุคคลของธนาคารขนาดใหญ่ทั่วไปนั้นจะอยู่ที่ 0.10% – 0.375% ขึ้นอยู่กับธนาคารนะครับ แต่สำหรับธนาคารแลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จะให้ดอกเบี้ยเงินฝากออมทรัพย์ที่สูง โดยบัญชีประเภท Biz-Saving จะให้อัตราดอกเบี้ยสูงสุดที่ 1.40%

3. ให้ดอกเบี้ยโดยมองจากยอดเงินฝากถัวเฉลี่ยในแต่ละเดือน

ข้อดีของบัญชีนี้คือจะคิดดอกเบี้ยและจ่ายให้เป็นรายเดือนนะครับ ซึ่งแตกต่างจากบัญชีทั่วๆไปที่จะจ่ายดอกเบี้ยทุก 6 เดือน โดยการให้ดอกเบี้ยนั้นจะคิดจากยอดเงินฝากเฉลี่ยในเดือนนั้นๆ เช่น บางเดือนเราอาจจะมียอดคงเหลือแค่ 8 แสนบาท แต่ในระหว่างเดือนมีบางวันมีเงินฝาก 2-3 ล้านบาท ทางธนาคารก็จะถัวเฉลี่ยกันไป ซึ่งถ้าหากออกมาแล้วมากกว่า 1 ล้านบาท ธนาคารก็จะมอบดอกเบี้ยให้ที่อัตรา 1.40% นะครับ แต่ถ้าไม่ถึงก็จะให้ 0.875% ซึ่งก็ยังมากกว่าดอกเบี้ยเงินฝากนิติบุคคลของธนาคารทั่วไปอีกด้วย

ข้อแนะนำเพิ่มเติมในการทำธุรกรรมอย่างทันสมัย

โดยปกติแล้วการทำธุรกิจนั้นย่อมมีการโอนเงินระหว่างเรากับคู่ค้าอยู่เสมอและหลายๆครั้งลูกค้าก็จะสอบถามเราว่าเราใช้บริการธนาคารอะไร ซึ่งเขาจะชอบใจมากหากเราใช้ธนาคารเดียวกับเขาเพราะเวลาโอนเงินหากันก็จะไม่เสียค่าธรรมเนียม ลูกค้านิติบุคคลหลายๆเจ้าก็เลยเปิดบัญชีรองรับไว้หลายๆแห่งเพื่อทำธุรกิจ ซึ่งบางทีมันซ้ำซ้อนและกลายเป็นต้นทุนการจัดการของบริษัทเราเองค่อนข้างมาก

สิ่งที่ผมอยากแนะนำคือในสมัยนี้เราสามารถใช้บริการรับเงินโอนได้โดยที่คู่ค้าเราเสียค่าธรรมเนียมในการโอนในราคาที่ถูกลงทั่วประเทศผ่านระบบพร้อมเพย์ ตรงนี้จะเหมาะกับพ่อค้าแม่ค้ายุคใหม่ที่ขายของ Online และลูกค้าอยู่ทั่วประเทศไทยเป็นอย่างมาก จากเดิมที่โอนเงินเสียค่าธรรมเนียมถึง 25-35 บาท กลายเป็นไม่ต้องเสียเลยหรือเสียอย่างมากสุดแค่ 10 บาท

วิธีการก็คือเราต้องผูกบัญชีออมทรัพย์กับหมายเลขนิติบุคคลของบริษัท โดยการยื่นเรื่องผูกบัญชีที่ธนาคาร เพียงแค่เตรียมเอกสารดังนี้ครับ

1.   ใบคำขอสมัคร Business PromptPay > Download
2.   สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน / passport กรรมการบริษัท / ผู้กระทำการแทน
3.   สำเนาสมุดบัญชีออมทรัพย์ / สำเนาเช็ค
4.   หนังสือรับรองจดทะเบียนนิติบุคคล ที่นายทะเบียนออกให้ไม่เกิน 3 เดือน
5.   สำเนาบัตรประจำตัวผู้เสียภาษีอากร (ถ้ามี)
6.   หนังสือมอบอำนาจ (กรณีผู้มีอำนาจไม่ได้มาลงทะเบียนด้วยตนเอง) > Download

และอย่าลืมเวลาส่ง Invoice ให้ลูกค้าอาจจะแจ้งทั้งหมายเลขบัญชี และ หมายเลขนิติบุคคลบริษัทหากลูกค้าต้องการโอนผ่านพร้อมเพย์นะครับ

ข้อสรุปจากการ Review

บัญชีเงินฝากออมทรัพย์ Biz-Saving ของธนาคารแลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ นั้น เหมาะสำหรับลูกค้าธุรกิจในทุกขนาดธุรกิจ เปิดบัญชีครั้งแรกด้วยยอดเงิน 1 ล้านบาท และมียอดเงินฝากถัวเฉลี่ยในแต่ละเดือนเพียง 1 ล้านบาท ก็จะได้รับดอกเบี้ยถึง 1.40% ซึ่งเป็นอัตราดอกเบี้ยที่สูงเมื่อเทียบกับเงินฝากออมทรัพย์นิติบุคคลของธนาคารอื่นๆโดยทั่วไ

สำหรับเพื่อนๆ ที่เป็นแฟนคลับหุ้นกลุ่มโรงพยาบาลเหมือนผม คงจะติดตามข่าวสารของธุรกิจกลุ่มนี้กันอยู่ตลอดใช่ไหมครับ เพราะเป็นธุรกิจที่ใครๆ ก็มองว่าจะตอบโจทย์ ‘Mega Trend’ ในอนาคต จากการที่สังคมไทยใกล้จะเข้าสู่การเป็นสังคมผู้สูงอายุเหมือนประเทศที่พัฒนาแล้วหลายๆ แห่ง รวมทั้งสมัยนี้หลายคนก็หันมาใส่ใจในเรื่องสุขภาพ หุ้นของบริษัทที่ให้บริการด้านการรักษาพยาบาลและดูแลสุขภาพก็เลยเนื้อหอมไม่น้อย และในวันนี้ก็มีหุ้น IPO น้องใหม่ที่จะมาเล่าให้ฟังอีกแห่งหนึ่งคือ บริษัท ธนบุรี เฮลท์แคร์ กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) หรือตัวย่อที่เราเรียกว่า THG นะครับ

สำหรับบทความนี้ เดี๋ยวผมจะพาไปดูบริษัทฯ นี้ว่าเป็นอย่างไรบ้าง ทั้งในแง่ของธุรกิจและการให้บริการ ผลการดำเนินงาน โครงสร้างผู้ถือหุ้น ตลอดจนความเสี่ยงต่างๆ เผื่อเพื่อนๆ สามารถนำไปศึกษาเพิ่มเติมเพื่อพิจารณาซื้อหุ้นเพื่อการลงทุนครับ โดยมาเริ่มดูกันทีละหัวข้อเลย

ข้อมูลธุรกิจและบริการ

1) ธุรกิจให้บริการทางการแพทย์

โรงพยาบาลของบริษัทฯ และที่อยู่ในเครือของ บมจ.ธนบุรี เฮลท์แคร์ กรุ๊ป ถือว่าเป็นโรงพยาบาลที่มีชื่อเสียงอยู่แล้วนะครับ โดยมีโรงพยาบาลที่อยู่ในกรุงเทพฯ 2 แห่ง และต่างจังหวัด 3 แห่ง ปัจจุบันมีการขยายไปร่วมทุนเพื่อให้บริการในประเทศจีนแล้ว 1 แห่ง นอกจากนี้ ทางบริษัทฯ ก็กำลังดำเนินการสร้างโรงพยาบาลกับพันธมิตรในประเทศเมียนมาร์ด้วยนะครับ ซึ่งตลาดเมียนมาร์นั้นเป็นอะไรที่น่าสนใจมากๆ ในอนาคต เนื่องจากยังไม่ค่อยมีบริการด้านสุขภาพที่ทันสมัยมากเท่าไหร่นัก

ตารางข้างล่างนี้จะสรุปให้ดูข้อมูลว่า เครือโรงพยาบาลของบริษัทฯ ที่ให้บริการในปัจจุบันนั้นมีรายละเอียดอย่างไรบ้าง (เพื่อนๆ สามารถตรวจสอบสัดส่วนการถือหุ้นของบริษัทฯ ในโรงพยาบาลต่างๆ ได้จาก Filing เพิ่มเติมนะครับ)

หมายเหตุ: ประมาณการจำนวนเตียงให้บริการหลังจากปรับปรุงเสร็จในไตรมาส 2 ปี 2560 เท่ากับ 190 เตียง

นอกจากธุรกิจโรงพยาบาลแล้ว ทางบริษัทฯ มีธุรกิจรับจ้างเหมาบริหารจัดการโรงพยาบาล โดยปัจจุบันได้รับบริหารโรงพยาบาลเมืองพัทยา จำนวน 110 เตียง โรงพยาบาลองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต ขนาด 129 เตียง และศูนย์แพทย์ชุมชนนานาชาติเกาะล้าน อีกทั้งกำลังเจรจาเพื่อบริหารโรงพยาบาลในประเทศจีน นอกจากนี้ บริษัทฯ ยังมีธุรกิจศูนย์แพทย์เฉพาะทางด้วยนะครับ โดยเป็นโครงการความร่วมมือของบริษัท ศูนย์หัวใจ โรงพยาบาลธนบุรี จำกัด และโรงพยาบาลต่างๆ ซึ่งปัจจุบันมีการบริการที่โรงพยาบาลภัทร ธนบุรี จังหวัดปทุมธานี และโรงพยาบาลบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ

2) ธุรกิจ Healthcare Solution Provider

ในกลุ่มนี้ประกอบด้วยธุรกิจ Home Healthcare ซึ่งทางโรงพยาบาลจะส่งบุคลากรทางการแพทย์มาให้บริการถึงบ้าน ซึ่งเหมาะกับผู้ป่วยที่ไม่สามารถเดินทางมาที่โรงพยาบาล เช่น คุณแม่หลังคลอด ผู้ป่วยหลังผ่าตัด บริการกายภาพ ผู้ป่วยสูงอายุ หรือผู้ป่วยเรื้อรังต่างๆ ทั้งนี้ บริษัทฯ มีแผนสร้างศูนย์พักฟื้นผู้ป่วย (Step-Down Care) เพื่อให้บริการผู้ป่วยที่ไม่ต้องอยู่ในความดูแลของแพทย์อย่างใกล้ชิด ซึ่งจะช่วยลดภาระค่าใช้จ่ายของผู้ป่วยครับ

นอกจากนี้ บริษัทฯ มีธุรกิจจำหน่ายผลิตภัณฑ์ทันตกรรม เครื่องเวชภัณฑ์ และอุปกรณ์ทางการแพทย์ครบวงจรในลักษณะ One-Stop Service รวมถึงร้านขายยา Apex Health Care ซึ่งมีสาขาตามห้างสรรพสินค้า 10 แห่งนะครับ

3) ธุรกิจอื่นๆ

บริษัทฯ มีธุรกิจพัฒนาซอฟต์แวร์เพื่อการบริหารโรงพยาบาล เพื่อช่วยในการจัดการข้อมูลผู้ป่วย ข้อมูลทางการแพทย์ สิทธิ์การรักษา การบริหารจัดการการเงิน การบัญชี และต้นทุน ให้เป็นไปอย่างถูกต้อง รวดเร็ว และครบถ้วน รวมถึงธุรกิจพัฒนาโครงการที่เกี่ยวข้องกับบริการด้านการแพทย์และสุขภาพในอนาคต

จากธุรกิจทั้ง 3 ประเภทนั้น เราก็คงพอเห็นภาพคร่าวๆ นะครับว่า บริษัทฯ ทำธุรกิจอะไรบ้าง หลักๆ แล้วคือการให้บริการทางการแพทย์ในโรงพยาบาล การรับจ้างเหมาบริหารโรงพยาบาล และศูนย์แพทย์เฉพาะทาง โดยในส่วนธุรกิจอื่นๆ ก็จะเป็นการสนับสนุนทางการแพทย์และสุขภาพ

ทีนี้เรามาดูโครงสร้างรายได้กันนะครับว่าเป็นอย่างไรบ้าง

โครงสร้างรายได้ของบริษัทฯ

งวดปีสิ้นสุดวันที่ 31 ธันวาคม 2559

จะเห็นได้ว่า โครงสร้างรายได้ของบริษัทฯ นั้นอยู่ที่ ‘ธุรกิจให้บริการทางการแพทย์’ ถึง 93.36% ซึ่งผมได้ดูข้อมูลแยกย่อยมาครับว่า ในส่วนนี้ถ้าแบ่งย่อยลงไปอีก จะเป็นรายได้จากธุรกิจรักษาพยาบาลและธุรกิจรับจ้างบริหารโรงพยาบาล ดังนี้ครับ

ทีนี้ เรามาดูว่าบริษัทฯ มีงบการเงินเป็นอย่างไรบ้าง ผมเลยลองดูข้อมูลจาก Filing ที่ทางบริษัทฯ ยื่นกับ ก.ล.ต. มีรายละเอียดดังนี้ครับ

จะเห็นได้ว่า รายได้รวมของบริษัทฯ มีการเติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่องในทุกๆ ปี โดยล่าสุดมีรายได้รวมอยู่ที่ 6,228.67 ล้านบาท ส่วนกำไรขั้นต้นและกำไรสุทธิมีการปรับลดลงมาบ้าง จากต้นทุนสินค้าและบริการที่เพิ่มขึ้น

หากเราอ่านข้อมูล Filing เพิ่มเติมในส่วนของโครงการในอนาคต สิ่งที่จะเข้ามาช่วยบริษัทฯ มีกำไรเพิ่มเติมก็คือการขยายกิจการใหม่ๆ ซึ่งธุรกิจโรงพยาบาลธนบุรีก็มีแผนการขยายอาคาร ขยายกำลังการให้บริการผู้ป่วย และการลงทุนในธุรกิจ Healthcare Solution Provider ซึ่งจะทำให้ผลกำไรของบริษัทฯ มีมากขึ้นครับ